ทดลองอ่าน โฉมงามสองหน้า บทที่ 5

ผล็อยหลับไปครั้งนี้อูอีเสวี่ยหลับรวดเดียวถึงเช้า

หลังจากตื่นขึ้นมานางก็นั่งงง รอจนได้สติกลับคืนมาก็โมโหจนทุบหน้าอกกระทืบเท้าอยู่บนเตียง ไม่เข้าใจเหตุใดตนจึงหลับไปได้ บนหน้ายังถูกยุงกัดสองตุ่ม อีกทั้งเสื้อผ้าบนตัวก็ถูกเปลี่ยนไปแล้ว

แผนการล้มเหลวก็ช่างเถิด ยังจะถูกสิงฟู่อวี่ถอดเสื้อผ้าออกหมด อีกทั้งยังนอนร่วมเตียงเคียงหมอนกับเขามาทั้งคืน นางเป็นสาวพรหมจารีอยู่นะ!

ความจริงแล้วเรื่องจริงก็คือกระทั่งฟ้าสว่างนางจึงถูกสิงฟู่อวี่อุ้มขึ้นมาจากใต้เตียง ส่วนยุงก็ฉวยจังหวะตอนที่นางนอนอยู่ใต้เตียงจุมพิตใบหน้านางไปสองที

ตอนสิงฟู่อวี่เดินเข้ามาในห้อง ภาพที่เห็นก็คือนางกำลังขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน แต่ไม่ว่านางจะถลึงตาด้วยความโกรธอย่างไร ในสายตาของสิงฟู่อวี่ก็ไม่ต่างอะไรกับแมวน้อยกำลังเดือดดาล ดูน่ารักน่าชังยิ่ง

“ใครกันที่ทำให้นางหนูเสวี่ยโกรธ”

อูอีเสวี่ยโกรธจนชี้หน้าเขา “ท่าน”

“ข้า?”

“ใครอนุญาตให้ท่านถอดเสื้อผ้าข้า!” ทำให้นางในเวลานี้ต้องหลบอยู่ในผ้าห่มไม่อาจลงจากเตียง

สิงฟู่อวี่งงงันไปชั่วขณะ จากนั้นก็ไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี

นางเพิ่งจะอายุเท่าไร ถึงกับรู้จักอาย เขาก็แค่ถอดเสื้อตัวนอกของนางออก เสื้อตัวในก็ยังอยู่ หาใช่ถอดออกจนหมด

อูอีเสวี่ยโมโหมาก เขาถึงกับยังกล้าหัวเราะ ช่างน่าแค้นใจเกินไปแล้ว! แผนการที่นางวางไว้ก็คือจะฉวยโอกาสตอนเขาหมดสติดูดพลังวัตรของเขา นางจะได้กลับคืนสู่รูปโฉมเดิม เอาหลักฐานยืนยันมาได้แล้วก็จะจากไป ครานี้ดีเลย นางไม่เพียงถูกเขาถอดเสื้อผ้า ยังนอนกับเขามาทั้งคืน เสียเปรียบย่อยยับแล้ว!

สิงฟู่อวี่ถูกท่าทางโกรธและอายของนางก่อกวนจนคิดจะกลั้นหัวเราะก็ยังกลั้นไม่อยู่ เขานั่งลงที่ขอบเตียง คิดจะอุ้มนางมาปลอบโยน

“อย่าแตะต้องข้า!” นางปัดมือเขาที่ยื่นมาหา จับผ้าห่มไว้แน่นไม่ยอมปล่อยมือด้วยท่าทางหวงแหนความบริสุทธิ์ผุดผ่องสูงกว่าท้องฟ้า

สิงฟู่อวี่ชะงักอึ้ง เห็นสองแก้มนางแดงซ่าน ทั้งอายทั้งร้อนใจ สีหน้าท่าทางนั่น แววตานั่น…ช่างดูคล้ายหญิงสาวเสียจริง

เขามองจนตะลึงลาน หัวใจเต้นโครมครามอย่างประหลาด จากนั้นก็รีบกระแอมไอออกมาคำหนึ่ง คิดในใจว่าตนเป็นอะไรไป นางเพิ่งจะหกขวบ คิดเหลวไหลอันใดกัน

“ได้ๆ อาไม่เข้าใกล้ เดี๋ยวจะหาคนมาปรนนิบัติเจ้า” สิงฟู่อวี่ส่ายหน้าหัวเราะ คิดในใจว่าตนตามใจนางจนเหลิงแล้ว นางหนูนี่ถึงกับกล้าตีเขาแล้ว

เขาหมุนตัวเดินไปที่ห้องด้านนอก เรียกองครักษ์หญิงคนหนึ่งให้เอาเสื้อผ้าใหม่มาปรนนิบัติผลัดเปลี่ยนให้แม่หนูน้อยสวมใส่ หวีผมและล้างหน้า

อูอีเสวี่ยแม้จะรู้สึกอัดอั้นตันใจไม่ได้รับความเป็นธรรม แต่ที่มากกว่านั้นคือความฉงนสงสัย ไม่เข้าใจว่าเหตุใดตนจึงหลับไปได้ หลังจากแต่งตัวเรียบร้อยนางก็นึกถึงอาหงขึ้นมา หลายวันมานี้อาหงไม่ได้มาติดตามนาง นางรู้สึกแปลกใจ จึงไปหาคนถามดู แล้วเพลิงโทสะของนางก็พวยพุ่งขึ้นมาอีก

อาหงถึงกับกราบอาจารย์ฝึกวรยุทธ์แล้ว อีกทั้งคนที่เขากราบเป็นอาจารย์ยังเป็นศัตรูคู่อาฆาตของนาง สิงฟู่อวี่!