ทดลองอ่าน โปรดยิ้มตอบข้าด้วยไมตรี บทที่ 3

ตอนที่ทั้งสองคนเดินเข้าไปใกล้ริมแม่น้ำก็มองเห็นว่าที่ผู้คนมารวมตัวกันนี้ก็เพื่อดูการชำแหละเสือ พวกเขารู้สึกว่าช่างน่าเบื่อยิ่งนัก ขณะที่กำลังจะเดินออกมาพวกเขาก็เห็นคนหลายคนกำลังห้อมล้อมหนุ่มน้อยคนหนึ่งซึ่งเดินไปด้วยพูดไปด้วย

“ต้าหลาง อย่าล้อเล่นอีกเลย ไปแจ้งทางการก่อนเถอะ”

“รีบทำไมเล่า ถึงอย่างไรคนก็ตายแล้ว เร็วหรือช้าไปสักหน่อยก็ล้วนไม่ต่างกัน…งูบินน้อยนี้งดงามมาก”

เทพสังหารคนที่สองจับจ้องอยู่ครู่หนึ่งก็เห็นหยกชิ้นหนึ่งที่หนุ่มน้อยคนนั้นเอามาเล่นในมือ เขาหรี่ตาลงทันทีพลางก้าวไปข้างหน้าแล้วคว้าข้อมืออีกฝ่ายเอาไว้ “ได้ของชิ้นนี้มาจากที่ใด!”

หลินฟางโจวตกใจ เดิมทีนางเพียงแค่อยากจะแกล้งพวกคนอื่นๆ ให้สาแก่ใจก่อน หลังจากนั้นค่อยแสร้งทำเป็นว่าถูกทุกคนเร่งให้ไปแจ้งทางการแล้วจึงยอมไป ใครเลยจะรู้ว่าจู่ๆ ก็มีคนของทางการมาปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเช่นนี้ เดิมทีนางก็กลัวพวกเขาจะตายอยู่แล้ว ตอนนี้นางจึงตกใจจนสมองขาวโพลนไปชั่วขณะ…พูดอะไรไม่ออกแม้แต่น้อย

นางทำใจกล้าเอ่ยออกไป “ท่านหมายถึงหยกนี่หรือ หยกชิ้นนี้พวกเราเพิ่งจะเอาออกมาจากกระเพาะของเสือเมื่อครู่นี้เอง กำลังจะนำไปแจ้งทางการเพื่อตามหาเจ้าของ ท่านผู้กล้าดูเหมือนจะรู้จักกับเจ้าของหยกชิ้นนี้?”

แขนของหลินฟางโจวถูกจับไว้แน่นจนแทบจะไร้ความรู้สึกไปแล้ว เทพสังหารคนที่หนึ่งหยิบหยกในมือนางไป หลังจากนั้นเทพสังหารคนที่สองจึงได้ปล่อยมือจากแขนของนาง

เทพสังหารคนที่หนึ่งเพ่งมองหยกอย่างละเอียดแล้วเอ่ยถาม “ใครเป็นคนแรกที่เจอ”

ผู้คนล้วนแต่มองมาที่หลินฟางโจว นางไม่รู้ว่าจะทำเช่นไรดีจึงได้แต่เอ่ยปากยอมรับ “ขะ…ข้า…ข้าเอง”

“เจ้า?”

ผู้คนมองหน้ากันอย่างไม่รู้จะทำเช่นไรและไม่รู้ว่าเป็นโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่ที่ไม่ถูกสองคนนี้จับจ้องมา ไม่มีผู้ใดกล้าพูดอะไรทั้งสิ้น

ในตอนนี้คนขายเนื้อแซ่เฉินก็ได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวจากทางนี้แล้ว เขาเดินแหวกฝูงชนตรงเข้ามา ขณะที่เดินก็ตะคอกด้วยความโมโหไปด้วย “เกิดเรื่องอะไรขึ้น!”

สีหน้าของคนขายเนื้อแซ่เฉินเต็มไปด้วยความโหดเหี้ยม เขาถือมีดเลาะกระดูกเดินเข้ามาใกล้ กระทั่งมือก็ยังชุ่มโชกไปด้วยเลือด

เทพสังหารคนที่สองคิดว่าคนผู้นี้ก็แค่มาสร้างความยุ่งยากเพิ่มเท่านั้น เขาจึงยกดาบขึ้นมาชี้ตัวอีกฝ่ายเอาไว้

จู่ๆ คนขายเนื้อแซ่เฉินก็รู้สึกว่าร่างกายครึ่งซีกของตนเองสั่นเทาจนแทบหมดแรงประคองกายต่อไป เขาพลันทรุดร่างนั่งลงบนพื้น

คนที่อยู่บริเวณรอบๆ ต่างตกใจเป็นอย่างมาก

เทพสังหารคนที่หนึ่งเอ่ยขึ้น “พาไปให้หมด แล้วสอบถามอย่างละเอียด”