ทดลองอ่านนิยาย บุพเพอลวน เล่ม 1 บทที่ 11

บทที่ 11 ฤทธิ์ปากกรรไกรของชายปากแข็ง

ต่อเมื่อดวงดาวค่อยๆ กะพริบแสงบนท้องฟ้า จินหยวนเป่าถึงกลับมาจากกองปราบ

เขาตรงดิ่งไปที่เรือน บ่าวและสาวใช้ที่เห็นมาตลอดทางล้วนมีท่าทางแปลกๆ พอเห็นเขาก็ทำหน้าหวาดกลัว แต่ละคนรีบก้มหน้างุด ไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมอง

จินหยวนเป่านึกสงสัยอยู่ในใจ ขณะชักเริ่มหงุดหงิดก็เห็นอาฝูเข้าพอดี จึงรีบคว้าตัวอีกฝ่ายมาถาม “เกิดอะไรขึ้น ข้าออกไปแค่ครึ่งวัน ทำไมพวกเจ้าแต่ละคนถึงทำเหมือนข้าเป็นเทพเจ้าโรคร้ายอย่างนั้น”

บ่าวคนสนิทถอยกรูดไปสามสี่ก้าว ก่อนจะขมวดคิ้วตอบหน้าละห้อย “คุณชาย ไว้เจอฮูหยินน้อยเมื่อไรก็ช่วยบอกนางด้วยนะขอรับ ว่าในคฤหาสน์สกุลจิน อาฝูเป็นบ่าวที่ท่านไม่อยากเห็นหน้ามากที่สุด”

“อะไรนะ” ชายหนุ่มเบิกตากว้างด้วยความกังขา “ทำไมล่ะ อีกอย่างเดิมทีข้าก็ไม่อยากเห็นหน้าเจ้ามากที่สุดอยู่แล้ว”

อาฝูลังเลครู่หนึ่ง ก่อนจะโบกมือตอบกลับไปไม่ค่อยรู้เรื่องนัก “ไม่ดีกว่าๆ คุณชายขอรับ ถ้าอย่างไรอย่าเอ่ยชื่ออาฝูเป็นดีที่สุด!”

ผู้เป็นนายหรี่ตาแล้วลากคอเสื้ออีกฝ่ายเข้ามาหาตัว จังหวะนั้นสาวใช้กับบ่าวที่เดินผ่านมาเห็นภาพนั้นเข้าพอดี จึงสูดหายใจเฮือกอย่างพร้อมเพรียงกันด้วยความตระหนก

จินหยวนเป่าหันไปมองตามเสียง ข้ารับใช้เหล่านั้นรีบเอามือกุมหัววิ่งกระเจิดกระเจิงจากไป

มัน…จะน่าแปลกเกินไปหน่อยแล้ว เขาหันมามองอาฝูด้วยสายตาสงสัยหนักกว่าเก่า “เกิดอะไรขึ้นกันแน่ เจียงเสี่ยวเซวียนฉวยโอกาสที่ข้าไม่อยู่ทำอะไรอีกล่ะ”

อาฝูดิ้นสุดแรงจนหลุดจากเงื้อมมือเจ้านาย แล้วถอยหลังกรูดไปสามเชียะจึงค่อยตอบ “มะ…มะ…ไม่มีอะไรขอรับ! ฮูหยินน้อยแค่รักคุณชายมากไป เลยเรียกบ่าวไพร่ทุกคนไปซักถาม คุณชายรีบกลับไปหาฮูหยินน้อยดีกว่า นางจะได้สบายใจ!”

สบายใจ? ชายหนุ่มบรรลุทันที เจียงเสี่ยวเซวียนจะต้องทำ ‘เรื่องดีๆ’ อะไรไว้อีกแน่! เขาแค่นเสียงขึ้นจมูกดังหึอย่างฉุนเฉียว ปล่อยอาฝูแล้วเดินดุ่มๆ ไปทางหอซงจู๋

อาฝูจัดคอเสื้อด้วยความอกสั่นขวัญผวา พอหันไปเห็นสาวใช้หลายคนมองมาทางตนอย่างเห็นอกเห็นใจก็รีบกำชับ “ห้ามไปบอกฮูหยินน้อยเด็ดขาดเชียวว่าคุณชายคุยกับข้า!”

“รู้แล้วๆ” พวกนางตอบ

จินหยวนเป่ากลับมาถึงหอซงจู๋แล้วเดินไปห้องหออย่างมีโมโห ยังไม่ทันได้เปิดประตูเข้าไป ไอน้ำหนาทึบก็ลอยออกมาพร้อมเสียงครวญเพลงเบาๆ

เขาชะงักเท้า…ความคิดที่ผุดเข้ามาในหัวคือ นางกำลังอาบน้ำอยู่หรือ

ชายหนุ่มยืนละล้าละลังตรงหน้าประตู ไม่รู้ว่าควรเข้าไปดีหรือไม่

จังหวะนั้นเองอวี้ฉีหลินก็เปิดประตูออกมา แล้วก็ต้องสะดุ้งโหยงเมื่อเห็นเขา “กลับมาแล้วหรือ”

“อืม” จินหยวนเป่าเห็นนางยังใส่เสื้อผ้าครบชุดก็แค่นเสียงขึ้นจมูก ก่อนจะเดินเข้าไปในห้อง

อ่างอาบน้ำขนาดใหญ่ใบหนึ่งตั้งอยู่กลางห้อง ควันขาวลอยกรุ่น