ทดลองอ่านนิยาย บุพเพอลวน เล่ม 1 บทที่ 11

ชายหนุ่มมองลงไปในกลักอย่างไม่เชื่อสายตา พบว่าเป็นหกแต้มสองลูก ห้าแต้มอีกหนึ่งลูกจริงๆ เขางึมงำในคอ “ก็แค่โชคดีเท่านั้นแหละ”

“ถอดเลยๆ!” นางรอคอยอย่างตื่นเต้น

จินหยวนเป่าดึงปิ่นที่อยู่บนผมลงมาช้าๆ แล้วโยนไปบนโต๊ะ

“แบบนี้ก็นับด้วยหรือ” อวี้ฉีหลินมองด้วยความอึ้ง

“ทำไมจะไม่นับ” เขาย้อนด้วยสีหน้าราบเรียบ “หากเจ้าแพ้ยังถอดต่างหูได้ตั้งสองครั้ง!” เขามองหน้านาง กระเซ้าเย้าแหย่ยิ้มๆ “ทำไม อยากเห็นข้าแก้ผ้ามากขนาดนี้เลยหรือ” พูดจบก็หยิบกลักลูกเต๋าขึ้นมาเขย่าอย่างเชี่ยวชาญ

ตานี้แต้มของอวี้ฉีหลินต่ำกว่า จึงแพ้ไป

นางดึงต่างหูข้างหนึ่งโยนลงบนโต๊ะอย่างเสียไม่ได้

ชายหนุ่มอารมณ์ดีขึ้นทันที เขาเขย่ากลักลูกเต๋าอีกครั้งอย่างครึ้มอกครึ้มใจ ตานี้อวี้ฉีหลินก็เป็นฝ่ายแพ้อีกแล้ว

“ทำไมข้าถึงแพ้อีกล่ะ!” นางร้องอย่างหัวเสียแล้วดึงต่างหูอีกข้างทิ้ง

จินหยวนเป่ามองอีกฝ่ายอย่างเยาะเย้ย ก่อนจะกวนอารมณ์นาง “เห็นหรือไม่ ข้าบอกแล้ว เจ้าถอดต่างหูได้สองข้าง ได้เปรียบจะตายไป” จากนั้นก็หัวเราะอยู่ในคอ

“เจ้า…” หญิงสาวโมโหจี๊ด นางปลดกระดุมเสื้อตัวนอกเตรียมรอเสียเอง แล้วตบโต๊ะอย่างฉุนเฉียว “มาเลย! ดูซิเจ้าจะชนะได้อีกสักกี่ตา!”

จินหยวนเป่าเลิกคิ้วอย่างโอ้อวด ก่อนจะเขย่ากลักลูกเต๋าต่อ ปรากฏว่าครั้งนี้กลับทอยออกมาได้แต้มต่ำสุด หนึ่งแต้มทั้งสามลูก!

อวี้ฉีหลินหัวเราะร่า “ลมเปลี่ยนทิศแล้ว!” พูดจบก็เขย่ากลักเต๋าบ้าง แน่นอนว่าตานี้นางชนะ

ผลัดกันเขย่าอย่างนั้นอยู่หลายตา อวี้ฉีหลินเป็นฝ่ายได้แต้มสูงกว่าตลอด ส่วนจินหยวนเป่าเหมือนทำอะไรให้เทพเจ้าแห่งการพนันโกรธ เลยต้องแก้ผ้าผูกมวยผม ปลดกระเป๋าเงิน หยกประดับ ถอดรองเท้าข้างซ้าย รองเท้าข้างขวา ถุงเท้าข้างซ้าย ถุงเท้าข้างขวา…

อวี้ฉีหลินดื่มเข้าไปจอกแล้วจอกเล่าจนใบหน้าเรียวเล็กแดงเรื่อ ดวงตากลมโตเป็นประกายวาววับเมื่อเห็นเขามีเสื้อผ้าติดตัวน้อยลงทุกที ยิ่งดื่มก็ยิ่งคึก “ถอดเร็วๆ เลย! เจ้าแพ้แล้ว!”

ของประดับถูกปลดออกไปหมดแล้วทุกอย่าง ชายหนุ่มจึงลุกขึ้นถอดเสื้อคลุมอย่างใจเด็ด

นัยน์ตาของอวี้ฉีหลินพราวระยับขณะเขย่ากลักลูกเต๋าต่อ

ไม่นานนักจินหยวนเป่าก็แพ้จนเหลือแต่เสื้อผ้าชั้นใน

“เจ้าแพ้อีกแล้ว!” หญิงสาวมองเขาอย่างกระหยิ่มใจ ตัวเองก็เริ่มเมาไม่น้อย

จินหยวนเป่าก้มหน้ามองตัวเองอย่างลำบากใจ

นางเลิกคิ้ว “ลูกผู้ชายอกสามศอกไม่กลับคำ!”

“กลับคำ?” เขาหัวเราะก่อนจะยกมือขึ้นปลดกระดุมเสื้อ เผยแผงอกทีละนิดๆ

อวี้ฉีหลินตื่นเต้นเสียจนตัวสั่น มองตามความเคลื่อนไหวของมือใหญ่ตาไม่กะพริบ “ถอดเลย! ถอดเลย!”