ทดลองอ่านนิยาย บุพเพอลวน เล่ม 1 บทที่ 11

“พี่ใหญ่!” หลิ่วเชี่ยนเชี่ยนเดินลิ่วๆ เข้ามาหา เห็นอากุ้ยเดินออกไปพอดีก็ไม่สนใจนัก

ท่าทางเบะปากกระเง้ากระงอดของนางทำให้ผู้เป็นพี่รู้สึกปวดหัวขึ้นมา “มีอะไรอีกล่ะ”

หญิงสาวตอบเสียงดังอย่างเย่อหยิ่ง “ข้าไม่ชอบเจียงเสี่ยวเซวียน นางแย่งพี่หยวนเป่า แย่งดอกไม้ของข้า อีกหน่อยคงขึ้นมาเหยียบหัวข้าวางอำนาจใส่ ท่านเป็นพี่ข้า ไม่ช่วยข้ายังพอว่า นี่กลับไปเข้าข้างนางที่เป็นคนนอกอีก…ข้า…ข้าไม่ชอบใจเลย”

หลิ่วเหวินเจายิ้มอย่างอ่อนใจ เขาดึงน้องสาวให้นั่งลงแล้วปลอบโยนว่า “นางเป็นคนนอก ข้าต้องยอมให้นางหน่อยสิ ไม่อย่างนั้นหากทะเลาะกันใหญ่โตจนรู้ไปถึงหูท่านอา ถึงท่านอาไม่พูด แต่ในใจจะคิดกับเจ้าอย่างไร จริงหรือไม่ ข้าทำเพื่อเจ้า เจ้าไม่เข้าใจหรอกหรือ”

หลิ่วเชี่ยนเชี่ยนได้ยินดังนั้นก็ค่อยรู้สึกดีขึ้นมาก แต่ยังไม่วายเบะปากอย่างไม่สบอารมณ์เหมือนเดิม

ชายหนุ่มส่ายหน้ากับกิริยาแบบเด็กๆ ของนาง แล้วหันไปหยิบขนมที่ประดิดประดอยอย่างสวยงามจากในตู้มาส่งให้

นางมองขนม นึกว่าอีกฝ่ายใช้มันขอโทษตนก็เริ่มอารมณ์ดีขึ้น แต่ก็ยังพูดอย่างดื้อรั้น “คิดหรือว่าแค่ขนมถาดเดียวจะไล่ข้าไปได้”

หลิ่วเหวินเจาอมยิ้ม “เอ้า เอาขนมไปที่เรือนพี่สะใภ้เจ้า พูดคุยกระชับสัมพันธ์กัน เรื่องวันนี้ถือว่าเลิกแล้วต่อกันเสีย”

“อะไรนะ!?” หญิงสาวทะลึ่งตัวลุกพรวด “เรื่องวันนี้นางเป็นฝ่ายผิด ท่านยังให้ข้าไปเอาใจนางอีกหรือ”

“เรียกว่าเอาใจที่ไหนกัน เชี่ยนเชี่ยน นางเป็นพี่สะใภ้เจ้า ไม่ว่าเจ้าจะชอบหรือไม่ก็ต้องสนิทกับนางไว้ให้มากๆ”

“ทำไมล่ะ” อีกฝ่ายถามเสียงขุ่น “ทำไมข้าต้องสนิทกับนางด้วย”

หลิ่วเหวินเจาถอนหายใจเฮือกแล้วอธิบาย “ข้อแรก พวกเราสองพี่น้องมาอาศัยชายคาคนอื่น ตราบใดที่ปีกขายังไม่กล้าแข็งพอ ไม่มีความจำเป็นต้องสร้างศัตรูไปทั่ว ข้อสอง เจ้าใส่ใจหยวนเป่าขนาดนี้ ไม่อยากทำความเข้าใจหน่อยหรือว่าหญิงที่เขาแต่งงานด้วยเป็นคนอย่างไร อยู่ด้วยง่ายไหม ทำให้เขาพอใจหรือไม่”

พี่หยวนเป่า… หลิ่วเชี่ยนเชี่ยนชักคล้อยตามเหตุผลที่พี่ชายพูด

ชายหนุ่มเห็นดังนั้นก็รีบตีเหล็กเมื่อร้อนด้วยการส่งขนมไปให้ “ไป ไปศึกษาดูซิว่าพี่สะใภ้คนนี้ของเจ้าเป็นคนแบบไหน…” เขาเว้นช่วงไปสักพักแล้วพูดเป็นนัย “นางเป็นว่าที่นายหญิงของคฤหาสน์สกุลจิน นิสัยใจคอนางมีผลกระทบต่ออนาคตพวกเราสองพี่น้องอย่างมาก ไม่ว่าเจ้าจะชอบหรือไม่ก็ต้องทำความเข้าใจนางไว้ รู้หรือไม่”

หลิ่วเชี่ยนเชี่ยนนิ่วหน้ารับขนมมาอย่างไม่มีทางเลือก “ก็ได้…แต่ข้าไม่ชอบนาง ข้ายอมไปก็เพราะท่านหรอก!”

เห็นนางยอมให้ความร่วมมือเสียที คนเป็นพี่ก็รีบปะเหลาะเอาใจ “นั่นน่ะสิ น้องสาวสุดที่รักของข้าทำเพื่อข้าเสมอ”

หญิงสาวอุ้มถาดขนมเดินไปทางหอซงจู๋อย่างจำใจ

โปรดติดตามตอนต่อไป…