ทดลองอ่านนิยาย บุพเพอลวน เล่ม 1 บทที่ 11

“รีบถอดเสื้อผ้าเข้าสิ!” นางเร่ง

จินหยวนเป่าแค่นยิ้มมองกลีบดอกไม้ที่ลอยฟ่องอยู่ในอ่าง “นี่มันดอกอะไรบ้าง”

“ดอกไม้จากสวนในเรือนน้องสาวเจ้าทั้งนั้น สวยที่สุดในคฤหาสน์เลยนะ เพราะอย่างนี้ข้าเลยทะเลาะกับนางไปหนึ่งยก…”

“ช้อนออก”

หญิงสาวชะงัก “ไหนว่าอาบน้ำต้องลอยกลีบดอกไม้ไม่ใช่หรือ”

“วันนี้ไม่เอา” ชายหนุ่มตอบเรียบๆ

นางขมวดคิ้วกับคำตอบที่ได้รับ “นี่เจ้าจงใจแกล้งกันใช่หรือไม่”

“แล้วอย่างไรล่ะ” จินหยวนเป่ามองนางด้วยสีหน้าเหมือนจะยิ้มก็ไม่ใช่ ไม่ยิ้มก็ไม่เชิง “ในเมื่ออยากเอาใจข้านัก จะโดนแกล้งนิดแกล้งหน่อยก็ควรแล้วนี่”

“เจ้า…” อวี้ฉีหลินกัดฟันกรอด ก่อนจะสงบสติอารมณ์ปั้นยิ้มให้ “ได้ๆๆ เจ้าสั่งอย่างไร ข้าก็ทำตามนั้น” พูดจบก็ก้มหน้าก้มตาช้อนกลีบดอกไม้ขึ้นมาอย่างทุลักทุเล

จินหยวนเป่าอมยิ้มนั่งมองจนกระทั่งกลีบดอกไม้กองนั้นถูกช้อนขึ้นมาจนหมด

“เสร็จแล้ว” หญิงสาวลุกขึ้นมาปาดเหงื่อ

“หืม?” เขาส่ายหน้า ชี้ไปยังกลีบดอกไม้เล็กๆ ที่ยังลอยอยู่ในอ่าง

“คนขี้แกล้ง!” อวี้ฉีหลินงึมงำในคอ แล้วช้อนกลีบดอกไม้ที่เหลือออกอย่างตั้งอกตั้งใจ

จินหยวนเป่ามองน้ำในอ่าง ก่อนจะขยับปากพูดเสียงดังฟังชัด “น้ำมันหอม”

“น้ำมันหอมอะไร” อีกฝ่ายเบิกตากว้าง “ช้อนกลีบดอกไม้ออกจนหมดแล้วยังไม่พอหรือ”

“ไม่ทำใช่หรือไม่” เขาเลิกคิ้ว “ถ้าอย่างนั้นข้าก็ไม่อาบ!”

อวี้ฉีหลินฉุนกึก “ก็ได้ๆๆ! ข้าจะไปเอามาให้!” พูดจบก็เดินไปหาบนชั้น

ชายหนุ่มนั่งมองนางควานหาของบนชั้นอย่างสบายอารมณ์ ไล่เปิดดมทีละขวดๆ…ไออุ่นค่อยๆ แผ่ซ่านอยู่ในใจโดยไม่รู้ตัว

ในที่สุดอวี้ฉีหลินก็หาเจอจนได้ นางชูขวดขึ้นถามเขา “ขวดนี้ใช่หรือไม่”

คนถูกถามพยักหน้าอย่างเกียจคร้าน

นางจับขวดน้ำมันหอมเทพรวดลงไปในน้ำแทบจะทั้งขวด กลิ่นหอมกำจายทั่วห้องทันที

“ใช้ได้หรือยัง” นางถาม

จินหยวนเป่าลุกขึ้นเดินเอื่อยๆ ไปยืนตรงหน้าอ่างอาบน้ำแล้วบอกเรียบๆ “น้ำไม่ร้อนพอ”

“อะไรนะ เจ้ายังไม่ได้แตะดูเลยด้วยซ้ำ รู้ได้อย่างไรว่าร้อนพอหรือไม่”

“หึ!” เขาแค่นเสียงขึ้นจมูก “วักไปวักมาอยู่นานสองนาน น้ำเย็นหมดแล้ว”

อวี้ฉีหลินเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน กระนั้นก็ยังกล้ำกลืนโทสะเดินออกไป แล้วหิ้วน้ำร้อนถังหนึ่งเข้ามาเติมให้

“ทีนี้พอใจหรือยัง!?”

ชายหนุ่มเลิกคิ้ว ก่อนจะปลดกระดุมเสื้ออย่างเชื่องช้าทีละเม็ดๆ