ทดลองอ่านนิยาย บุพเพอลวน เล่ม 1 บทที่ 11

บ่าวคนสนิททำหน้าลำบากใจ “บ่าวไม่กล้ารบกวนเวลาหวานชื่นของท่านกับฮูหยินน้อย”

มือปราบหนุ่มรู้ดีว่าจะต้องเป็นเรื่องสำคัญ ไม่อย่างนั้นคงไม่มาตามตัวค่ำมืดเช่นนี้ เขาไม่อยากสนใจอาฝูให้มากความ เดินดุ่มๆ ออกไปโดยไม่พูดอะไรแม้แต่คำเดียว

ในห้องเหลือแต่อวี้ฉีหลินกับอาฝูมองหน้ากันไปมาอยู่สองคน

อาฝูรีบโค้งตัวคำนับ “ขออภัยขอรับ! ฮูหยินน้อย อาฝูไม่ได้มีเจตนาจะรบกวนจริงๆ” นิ่งไปสักพักก็พูดเสียงสั่นอย่างหวาดกลัว “เอ่อ…ฮูหยินน้อย ถ้าไม่มีอะไรแล้ว บ่าวขอตัวก่อนนะขอรับ”

อวี้ฉีหลินโบกมืองงๆ ให้อีกฝ่ายออกไปได้ เห็นอาฝูรีบตะลีตะลานออกไป นางก็ยิ่งฉงนหนัก “ข้าน่ากลัวขนาดนี้เชียวหรือ”

จินหยวนเป่าควบม้าอย่างรวดเร็ว ไม่นานนักก็มาถึงหกประตูแล้วตรงดิ่งไปที่ห้องลงทัณฑ์โดยไม่รอช้า

ภายในห้องจุดตะเกียงไว้หลายดวง เสือดาวเวหาไม่ได้ถูกจับมัดไว้กับกางเขน แต่ถูกมัดมือไพล่หลังให้คุกเข่าบนพื้น ดูท่าคงอยากสารภาพอะไรแล้ว

มือปราบหนุ่มยิ้มบาง จากนั้นก็ขึงหน้าบึ้งตึงไปนั่งโต๊ะตรงหน้าเสือดาวเวหา ซ่อนใบหน้าไว้ใต้เงามืดของแสงตะเกียง

หวังเฉียงและหม่าจงเดินเข้ามายืนข้างหลังทันที เขาอ่านรายงานโดยสังเขปช้าๆ กระซิบกระซาบเล่นหัวกับคนสนิททั้งสองเป็นพักๆ โดยไม่สนใจนักโทษที่อยู่บนพื้น

เสือดาวเวหาแอบสังเกตสีหน้าจินหยวนเป่าอยู่นาน สุดท้ายก็ส่งเสียงอย่างทนไม่ไหว “ใต้เท้า ข้าจะสารภาพ!”

จินหยวนเป่าเหลือบตามองมาอย่างไม่ใส่ใจ ผ่านไปสักครู่ใหญ่ถึงเอ่ย “ว่ามา รีบพูดให้เสร็จเร็วๆ พวกข้าจะได้เลิกงานเสียที จะบอกว่าเห็นหญิงสาวลูกผู้ดีหน้าตาสะสวยก็เกิดหน้ามืดชั่ววูบ อยากข่มเหงนางขึ้นมาอีกสินะ” จากนั้นก็บ่นด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย “วันๆ มีแต่คดีน่าเบื่อ เงินพิเศษรึก็ไม่ได้ ข้าว่าไม่ต้องสอบปากคำมันแล้ว เอาเหล็กเผาไฟตีตราบนหน้าแล้วเนรเทศไปอยู่ชายแดนเลยดีกว่า”

หวังเฉียงและหม่าจงพยักหน้าเห็นพ้อง

“ใต้เท้า คดีของข้าไม่เหมือนกัน” เสือดาวเวหายังไม่ตัดใจ

“ว่ามาสิ” มือปราบหนุ่มพูดอย่างเกียจคร้าน

นักโทษที่อยู่บนพื้นมองเขาอย่างลังเล “หากข้าสารภาพแล้ว ใต้เท้าจะให้ประโยชน์อะไรข้า”

“หึๆ” จินหยวนเป่าหัวเราะ “พิลึกจริงๆ โจรกระจอกอย่างเจ้าเหมือนหมูที่อยู่บนเขียงแล้วแท้ๆ ยังจะมาเรียกร้องผลประโยชน์อะไรจากข้าอีก”

พวกลูกน้องพลอยหัวเราะขันตามเขาไปด้วย

เสียงหัวเราะที่ดังครืนอยู่ในห้องทำให้เสือดาวเวหาใจแป้ว ชั่งใจอยู่ครู่หนึ่งก็ตัดสินใจพูดขึ้นว่า “หากใต้เท้าสัญญาว่าจะช่วยล้างประวัติให้ข้า ปล่อยข้ากลับบ้านไปอยู่กับลูกเมีย ข้ารู้อะไรก็จะสารภาพทั้งหมด! คดีของข้าไม่ใช่คดีเล็กๆ นะ!”