ทดลองอ่านนิยาย บุพเพอลวน เล่ม 1 บทที่ 4

“คุณชาย ถ้าอย่างไร…พวกเรากลับกันดีหรือไม่ขอรับ” อาฝูถามอย่างระมัดระวัง

“ไม่!” ผู้เป็นนายปฏิเสธทันควัน ก่อนจะมองเขาพร้อมหัวเราะในคอเหมือนนึกถึงอะไรขึ้นมาได้ “มานี่ซิ”

รอยยิ้มไม่น่าไว้ใจของคุณชายทำให้อาฝูใจคอไม่ดี “คะ…คุณชายจะทำอะไรขอรับ”

“บอกให้มาก็มาเถิดน่า!” จินหยวนเป่าลากอาฝูเข้ามาใกล้แล้วจับให้นั่งคุกเข่า “คุกเข่าดีๆ อย่าขยับ!”

สิ้นประโยคนั้นปลายเท้าข้างหนึ่งก็ปีนขึ้นมาบนไหล่ เล่นเอาอาฝูเจ็บจนต้องกัดฟันแน่น กลัวคุณชายจะร่วงตกลงมาก็กลัว จึงต้องยกมือขึ้นยันกำแพงไว้อย่างมั่นคง

“เร็ว ลุกขึ้นยืน!” คุณชายจินสั่ง

อาฝูพยายามทำตามคำสั่งของเจ้านาย แต่ไม่สำเร็จ ได้แต่คุกเข่าตัวสั่นริกๆ อยู่ตรงนั้น

“บอกให้ลุกขึ้นยืนอย่างไรเล่า สั่นอะไรของเจ้า!” ชายหนุ่มพูดอย่างมีโมโห

อาฝูกัดฟันออกแรงสุดความสามารถ “คะ…คุณชาย บะ…บ่าวลุกไม่ไหว”

“ลุกไม่ไหวก็ต้องลุกให้ไหว!”

อาฝูรวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มียักแย่ยักยันยืนขึ้นมาตามคำสั่ง

อีกนิดเดียวจินหยวนเป่าที่ยืนปีนบ่าคนสนิทก็จะเกาะกำแพงได้แล้ว ทว่าก็ยังสูงไม่พออยู่ดี

“สูงอีกนิด!” เขาสั่งอย่างร้อนใจ

“เอ่อ…” อาฝูสูดหายใจเข้าลึก ทะลึ่งตัวพรวดขึ้นมาตามคำบัญชาแล้วพยายามประคองตัวยืนตรง

จินหยวนเป่าเอื้อมมือขึ้นไปเกาะขอบกำแพงด้วยความปรีดา ทว่ายังไม่ทันได้เกาะให้แน่นๆ อาฝูก็ขาอ่อนยวบจนล้มลงไปกับพื้นเสียก่อน

“อ๊ากกก…อาฝู!” ชายหนุ่มห้อยต่องแต่งอยู่ตรงขอบกำแพงด้วยมือข้างเดียว รู้สึกเหมือนแขนจะฉีกออกจากตัวอยู่รอมร่อ

อาฝูเห็นดังนั้นก็อาสาตัวอย่างกะปลกกะเปลี้ย “คุณชาย…บะ…บ่าวมาช่วยแล้ว!” พูดจบก็ตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากพื้น แต่ในขณะนั้นเองจินหยวนเป่าที่เกาะต่อไปไม่ไหวก็ร่วงตกลงมาทับร่างของเขาไว้พอดิบพอดี เล่นเอาอาฝูเจ็บเจียนตาย

“โอ๊ย…”

“อูย…”

สองนายบ่าวเอามือคลำก้นป้อยๆ มองหน้ากันไปมา

เสืออ้วนที่แอบมองจากในกองฟางขบขันเป็นที่สุด จะหัวเราะก็ไม่กล้า ได้แต่กลั้นเอาไว้จนจุก เจ็บอวัยวะภายในไปหมด

จินหยวนเป่าเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันถลึงตาด้วยความแค้น

เห็นสีหน้าท่าทางเช่นนั้นของเจ้านาย อาฝูก็ใจหายวาบ แล้วรีบชิงอ้อนวอนขอความเมตตาเสียก่อน “คุณชาย คุณชาย บ่าวผิดไปแล้ว! ผิดไปแล้ว! จริงๆ นะ! บ่าวผิดไปแล้วจริงๆ!”

ผู้เป็นนายค่อยๆ เบือนหน้าไปทางอื่นโดยไม่สนใจเขา สงบสติอารมณ์อยู่สักพักก็ลุกจากพื้นช้าๆ แล้วปัดฝุ่นตามตัว

อาฝูสูดหายใจเข้าลึกก่อนจะลุกตามบ้าง

“หากคืนนี้ข้าลอบเข้าไปในโรงเตี๊ยมแห่งนี้ไม่ได้ พรุ่งนี้ข้าจะจับเจ้าถลกหนังเสีย!” จินหยวนเป่าประกาศเบาๆ