ทดลองอ่านนิยาย บุพเพอลวน เล่ม 1 บทที่ 4

เจียงเสี่ยวเซวียนที่กำลังเก็บสัมภาระอยู่ในห้องผงะไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงกระเบื้องลั่นเหนือหลังคา ถัดจากนั้นเสียงแมวร้องก็ตามมาติดๆ นางอดจะหงุดหงิดใจไม่ได้ ดึกดื่นเที่ยงคืนแล้ว แมวพวกนี้ยังจะออกมาเดินพล่านทำไมอีกนะ

เสียงของสาวใช้สี่เอ๋อร์ดังขึ้นหน้าห้องในจังหวะนั้น “คุณหนู น้ำร้อนมาแล้วเจ้าค่ะ”

หญิงสาวรีบยัดห่อผ้าเข้าไปใต้เตียงแล้วนั่งตัวตรง ถามไปทางประตูด้วยน้ำเสียงมั่นคง “เร็วถึงเพียงนี้เชียวหรือ”

“เจ้าค่ะ!” สี่เอ๋อร์ตอบเสียงหวาน “ทางโรงเตี๊ยมตระเตรียมเครื่องหอมเอาไว้อยู่แล้ว พอคุณหนูเรียกใช้จึงรีบยกมาให้ทันที”

“เข้ามาสิ”

เจียงเสี่ยวเซวียนพูดเช่นนั้นแล้วรีบขยับตัวนั่งผินหลังไปทางประตู

สี่เอ๋อร์ผลักประตูเดินเข้ามาข้างใน โดยมีคนของโรงเตี๊ยมตามหลังมาด้วยสองคน ทั้งสองก้มหน้าต่ำอย่างรู้มารยาท พอยกถังน้ำร้อนเข้ามาตั้งไว้กลางห้องก็รีบกลับออกไปโดยไม่กล้าสอดส่ายสายตาวอกแวกแม้แต่นิดเดียว

“เอาล่ะ” เจียงเสี่ยวเซวียนมองสาวใช้ด้วยสีหน้าเยือกเย็นเป็นปกติ “เจ้าก็รีบกลับไปพักผ่อนเถิด ข้าจะอาบเอง”

“ได้อย่างไรกันเจ้าคะ” สี่เอ๋อร์เบิกตากว้างมองอีกฝ่าย “เวลาคุณหนูอาบน้ำ บ่าวก็ต้องอยู่ปรนนิบัติดูแลทุกครั้งนี่นา”

ทำไมเด็กคนนี้ถึงได้ติดหนึบเป็นตังเมเลยนะ ไม่ได้การ ต้องหาทางไล่ไปให้ได้

“อืม” หญิงสาวพยักหน้า ลุกขึ้นเดินแช่มช้าไปที่ถังไม้ ใช้มือวักน้ำในถังเพื่อทดสอบอุณหภูมิ จากนั้นก็ขมวดคิ้วเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ “ทำไมถึงไม่มีกลีบกุหลาบสดปลิดใหม่ๆ รีบให้คนไปจัดการซิ เร็วเข้า”

“เรียนคุณหนู บ่าวให้คนไปจัดการเรียบร้อยแล้วล่ะเจ้าค่ะ ตอนนี้ฟ้ามืดแล้ว เลยทำอะไรได้ช้าหน่อย คุณหนูยังต้องการสิ่งใดอีกหรือไม่”

พูดยังไม่ทันขาดคำ เสียงหญิงชราคนหนึ่งก็ดังขึ้นตรงหน้าห้อง “แม่นางสี่เอ๋อร์ กลีบกุหลาบที่เจ้าต้องการได้แล้ว”

“เห็นหรือไม่เจ้าคะ มาแล้วล่ะ”

สาวใช้เดินออกไปรับดอกไม้อย่างร่าเริง ก่อนจะเดินกลับเข้ามาเทกลีบดอกไม้ลงไปในถังอาบน้ำ กลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกกุหลาบฟุ้งตลบไปทั่วห้องทันที

เจียงเสี่ยวเซวียนมองเงาขององครักษ์ที่พาดอยู่บนเตียงแล้วไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากถอดเสื้อผ้าช้าๆ ภายใต้สายตาที่จับจ้องของสี่เอ๋อร์

เมื่อก้าวลงไปนั่งแช่ในถัง ถูกห่อหุ้มร่างไว้ด้วยน้ำอุ่นจัด นางก็ยังส่งเสียงครางขึ้นจมูกเบาๆ อย่างสบายตัวอยู่ดี ทว่าผ่านไปครู่เดียวหัวใจก็หดหู่หม่นหมองยิ่งกว่าเก่า นางมองเงาขององครักษ์ที่พาดเข้ามาทางบานหน้าต่าง แล้วย้ายสายตาไปยังห่อผ้าที่ซุกแอบไว้ใต้เตียง รู้สึกเศร้าใจอย่างบอกไม่ถูก

สี่เอ๋อร์ใช้ฝักเจ้าเจี่ยว* ลูบไปตามเรือนผมยาวสลวยของอีกฝ่ายเบาๆ พยายามทำตัวเงียบกริบ ไม่กล้าส่งเสียง เนื่องจากเห็นว่านายสาวอารมณ์ไม่ดี

แต่นางมีนิสัยตรงไปตรงมา เห็นเจ้านายเป็นเช่นนี้ ตัวเองก็เก็บความรู้สึกไว้ในใจไม่อยู่ หลังจากสองจิตสองใจอยู่สักพักก็อดใจไม่ไหว จึงพูดให้อีกฝ่ายได้คิด “คุณหนู ทำใจให้สบายเพื่อรอเป็นเจ้าสาวในวันรุ่งขึ้นดีกว่าเจ้าค่ะ อย่าได้คิดฟุ้งซ่านอีกเลย ท่านผูกใจกับเขา เขาอาจไม่ผูกใจกับท่านก็ได้”

* เจ้าเจี่ยวหรือเจ่ากัก แปลว่าฝักสบู่ หมายถึงฝักของต้น Chinese Honey Locust ซึ่งสมัยโบราณนิยมใช้เป็นสบู่ชะล้างและซักเสื้อผ้า