ทดลองอ่านนิยาย บุพเพอลวน เล่ม 1 บทที่ 6

คำถามนั้นกับกิริยาท่าทางของคนถามทำให้จินหยวนเป่าสำลักสุราอย่างควบคุมไม่อยู่อีกรอบ

นานทีเดียวกว่าอาการสำลักจะทุเลา เขาพยักหน้ายิ้มๆ “อืม ไม่เลวๆ!” พูดจบก็ดึงร่างอ้อนแอ้นเข้ามากอด จับนางนั่งตัก

“นี่เจ้า…” หญิงสาวดิ้นเล็กน้อย แล้วสังเกตเห็นทันทีว่าเขาทำหน้าไม่สบอารมณ์ จึงยอมสงบเสงี่ยมปั้นหน้ายิ้มแย้มให้

จินหยวนเป่าพยักหน้าอย่างพึงพอใจ มือใหญ่ยกขึ้นลูบไล้ผิวแก้มเนียนเกลี้ยง แล้วพลันบีบคางเรียวเล็กบังคับให้นางเงยหน้าขึ้นสบตากับตน

อีกครั้งที่อวี้ฉีหลินดิ้นขัดขืน แต่กลับถูกกอดแน่นขึ้น

เขายื่นหน้าเข้ามาใกล้ใบหูเล็กจนริมฝีปากแทบแนบติดติ่งหูกลมนิ่มแล้วทอดเสียงนุ่มนวล “ท่ารำของเจ้าตรึงใจไม่รู้ลืมจริงๆ”

อวี้ฉีหลินรู้สึกเหมือนร่างกายแข็งทื่อลงไปตั้งแต่ต้นคอ

ปฏิกิริยาของนางทำให้ชายหนุ่มอารมณ์ดียิ่งกว่าเดิม เขาค่อยๆ โน้มหน้าเข้าไปหา หลับตาลง เตรียมจุมพิตกลีบปากคู่นั้นอีกครั้ง

จังหวะที่ริมฝีปากสองคู่จวนเจียนจะประกบกัน อวี้ฉีหลินก็ยกธงขาวใช้มือปิดปากเขาไว้ “หยุดนะ!”

จินหยวนเป่ายิ่งมั่นใจว่าหญิงสาวตรงหน้าทำเก่งไปอย่างนั้น ความจริงในใจทั้งกลัวทั้งประหม่า น่าขันเป็นที่สุด “ทำไมหรือ”

หญิงสาวสะบัดตัวหนีจากวงแขนของเขา “แหะๆ คือว่า…เอ่อ…คือ…จริงด้วย พวกเรายังไม่ได้ดื่มเหล้าคล้องแขนเลย!”

โปรดติดตามตอนต่อไป…