ทดลองอ่านนิยาย บุพเพอลวน เล่ม 1 บทที่ 7

บทที่ 7 รอยยิ้มหญิงงามในห้องหอ

ลมกลางคืนรำเพยพัดเอากลิ่นกำยานมาเป็นระยะ เสียงหัวเราะครึกครื้นยังแว่วมาจากห้องโถงใหญ่ของคฤหาสน์สกุลจินไม่ขาดสาย

จินฮูหยินถือโคมไฟเดินกลับเรือนตัวเองช้าๆ เพียงลำพัง ไม่ได้ให้สาวใช้ติดตามมาด้วย

เพิ่งจะเดินเข้ามาในสวนเล็กของเรือนก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเร่งรีบดังขึ้นข้างหลัง เสียงฝีเท้านี้คุ้นหูเป็นอย่างดี นางจึงไม่ตื่นตระหนก และถามขึ้นโดยไม่หันไปมอง “เรียบร้อยแล้วหรือ”

“เจ้าค่ะ” ป้ากู้เดินเข้ามา “ฮูหยิน บ่าวเอายาให้คุณชายดื่มเรียบร้อยแล้ว” พูดจบก็รับโคมในมือผู้เป็นนายมาช่วยถือให้

“อืม” จินฮูหยินมีสีหน้าอ่อนล้า “เห็นหยวนเป่าดื่มกับตาแล้วใช่หรือไม่”

ป้ากู้พยักหน้า “บ่าวยืนดูคุณชายดื่มจนหมด บ่าวบอกไปว่าเป็นน้ำแกงสร่างเมา วันนี้คุณชายดื่มไปไม่น้อยเลยจริงๆ”

จินฮูหยินเดินเข้าไปในสวนแล้วทรุดตัวลงนั่งบนม้าหิน “หยวนเป่าถูกข้าบีบจนยอมแต่งงาน คงต้องรู้สึกฝืนใจมากแน่ แต่นี่เป็นสมรสพระราชทานจากไทเฮา จะให้มีอะไรผิดพลาดไม่ได้เลยแม้แต่น้อย ข้าไม่มีทางเลือกแล้วจริงๆ ถึงต้องใช้วิธีน่าละอายเช่นนี้มาทำให้หยวนเป่ายอมเปิดใจ”

“ตรงนี้ลมแรง ฮูหยินเข้าไปในเรือนดีกว่าเจ้าค่ะ” ป้ากู้แนะ

“ไม่เป็นไร” จินฮูหยินโบกมือวูบ “ในงานอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก ข้าอยากนั่งรับลมตรงนี้สักหน่อย”

ป้ากู้ไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากยอมตามใจนายหญิง ทว่าความหม่นหมองบนใบหน้าอีกฝ่ายไม่ลดเลือนลงเลยสักนิด นางเห็นแล้วก็ทอดถอนใจปลอบโยนเบาๆ “ฮูหยินวางใจเถิดเจ้าค่ะ เดิมทีคนหนุ่มสาวเหมือนน้ำตาลใกล้มดอยู่แล้ว นี่ยังมียาปลุกกำหนัดเป็นตัวช่วย โบราณว่าไว้ เป็นสามีภรรยากันหนึ่งวัน ผูกพันกันร้อยวัน ขอเพียงการร่วมหอในคืนนี้ผ่านพ้นไปด้วยดี ต่อไปทั้งสองคนมีแต่จะรักกันหวานชื่นล่ะไม่ว่า”

“ก็ขอให้เป็นอย่างนั้น” จินฮูหยินยิ้มบางๆ เมื่อพูดมาถึงตรงนี้ “เสี่ยวชุ่ย คืนนี้ต้องลำบากเจ้าหน่อยนะ ช่วยไปดูสถานการณ์ที่เรือนหยวนเป่าให้ทีเถิด”

“เจ้าค่ะ” ป้ากู้ค้อมศีรษะรับแล้วถาม “เช่นนั้น…บ่าวไปดูตอนนี้เลยนะเจ้าคะ”

“อืม” ผู้เป็นนายพยักหน้า

หลังออกจากเรือนจินฮูหยิน ป้ากู้ก็ตรงไปยังห้องหอของจินหยวนเป่า

เมื่อถึงที่หมาย นางมองรอบตัวจนแน่ใจว่าปลอดคน จากนั้นก็ย่องเข้าไปเกาะบานหน้าต่างเอาหูแนบฟัง

อวี้ฉีหลินกำลังส่งเสียงร่ำร้องจะดื่มเหล้าคล้องแขนพอดี

ภายในเรือน อวี้ฉีหลินรินสุราเติมให้ตัวเอง แล้วยกขึ้นดื่มรวดเดียวหมดอีกสองจอก หมายใจจะใช้ฤทธิ์สุราเรียกความกล้า

จินหยวนเป่าสืบคดีมาจนเชี่ยวชาญ มีสายตาคมกริบที่สามารถอ่านคนได้ทะลุปรุโปร่ง พฤติกรรมของนางในเวลานี้ฟ้องความคิดในใจออกมาอย่างโจ่งแจ้ง

เขารินสุราใส่จอกตัวเองช้าๆ ใช้นิ้ววนไล้รอบจอกเล่นพลางถาม “รู้หรือไม่ว่าเหล้าคล้องแขนต้องดื่มอย่างไร”

หญิงสาวยกแขนทั้งสองข้างมาซ้อนไขว้กันตรงหน้า “ก็…แบบนี้” เฮอะ ถึงไม่เคยกินเนื้อหมูก็ต้องเคยเห็นหมูวิ่งบ้างล่ะ

ชายหนุ่มเลิกคิ้วพลางส่ายหน้า