ทดลองอ่านนิยาย โฉมสะคราญล่มเมือง เล่ม 1 บทที่ 5-บทที่ 6

กุยหวั่นไม่สบายใจมากยิ่งขึ้น เดินตามนางกำนัลเข้าไปในตำหนัก

ฮองเฮานั่งพิงกายอยู่บนเก้าอี้กุ้ยเฟย* เหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรอยู่ ไม่ได้สังเกตเห็นการมาถึงของกุยหวั่นเลย นางกำนัลเข้าไปรายงาน ฮองเฮาจึงลืมตา มีคราบน้ำตาปรากฏอยู่รางๆ เมื่อเห็นหน้ากุยหวั่น นางก็ยิ้มคลายกังวลออกมา “กุยหวั่น”

กุยหวั่นได้ยินเสียงเรียกนี้ก็รู้สึกราวกับหัวใจกระตุก “ฮองเฮา” นางเรียกขานอีกฝ่ายพลางเดินเข้าไปหาช้าๆ ก่อนจะหยุดตรงหน้าเก้าอี้กุ้ยเฟย พูดด้วยน้ำเสียงผ่อนคลายว่า “ไม่สบายกายหรือเพคะ”

ฮองเฮาส่ายหน้าเบาๆ หลายทีแล้วขยับตัวนั่งตรง ถามกุยหวั่นว่า “กุยหวั่น ข้าจะทำอย่างไรดี” ในคำพูดแฝงความจนใจ ตื่นตระหนกและหวาดผวาเอาไว้เต็มเปี่ยม

เห็นมือของฮองเฮาสั่นเทา กุยหวั่นจึงยื่นมือไปกุมไว้แล้วพูดขึ้น “ใจเย็นๆ เกิดอะไรขึ้นหรือเพคะ”

แรงบีบจากมือบางที่ส่งมาเป็นระยะๆ ทำให้ฮองเฮายิ้มบางๆ ออกมาได้ในที่สุด “กุยหวั่น เจ้ารู้เรื่องวัดฮู่กั๋วหรือไม่” น้ำเสียงสั่นเครือฉายความไม่สบายใจของฮองเฮาออกมา

“ได้ยินมาบ้างเพคะ”

“ฝ่าบาทจะทรงตรวจสอบเรื่องนี้ ข้ากับพระบิดาล้วนเกี่ยวพันกับเรื่องนี้” ฮองเฮาพูดไป สีหน้าก็เศร้าสลดขึ้นทุกที “ฝ่าบาททรงเปลี่ยนไป เขาเปลี่ยนไปแล้ว…เขาไม่ยอมฟังข้าอธิบาย แต่ไม่ใช่ข้า ข้าไม่ได้ทำ…” ฮองเฮาที่สุภาพเรียบร้อยอยู่ตลอดร้องไห้อย่างหนัก ไม่เหลือภาพสูงศักดิ์สง่างามเช่นปกติเลยแม้แต่น้อย

กุยหวั่นตกตะลึง ตำหนักในก็เป็นเช่นนี้ ไม่มีมิตรภาพอะไรให้พูดถึง นางกุมมือฮองเฮาอย่างสงบนิ่งแล้วพูดเสียงอ่อนหวาน “เรื่องนี้พระองค์กับพระสัสสุระไม่ได้เป็นคนทำหรือเพคะ”

ฮองเฮาสะดุ้ง ตอบทั้งที่ร้องไห้ “เจ้าก็ไม่เชื่อข้าหรือ ไม่ใช่ข้า และไม่ใช่พระบิดาของข้า พวกเราไม่ได้ทำอะไรเลย”

กุยหวั่นพูดอย่างสงบนิ่ง “ไม่ใช่ไม่เชื่อพระองค์ หม่อมฉันแค่อยากรู้เรื่องให้กระจ่าง จากนั้นค่อยคิดวิธีรับมือ พระองค์อย่างเพิ่งร้อนใจ”

ได้ยินน้ำเสียงอ่อนโยนของกุยหวั่น ความตื่นตระหนกของฮองเฮาจึงค่อยๆ สงบลง เมื่อนางสังเกตเห็นอาการเสียกิริยาของตนเองก็ยิ้มขัดเขินให้กับกุยหวั่นเล็กน้อย

เมื่อเห็นฮองเฮากลับมาอ่อนโยนและสงบดังเดิมได้ กุยหวั่นก็โล่งใจ

จากนั้นฮองเฮาก็ยืนขึ้น เดินไปมาอยู่ในห้องสองสามก้าว ทันใดนั้นก็เหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้ จึงเล่าเรื่องราวตั้งแต่ต้นจนจบให้กุยหวั่นฟัง

หลังจากที่ฝ่าบาททรงประหารภิกษุรูปนั้น จึงได้รู้ว่าอีกฝ่ายคือจื้อคงต้าซือ ฝ่าบาทพิโรธหนัก สั่งให้คนไปตรวจสอบ ผลปรากฏว่าหลักฐานทุกอย่างพุ่งมาที่ฮองเฮา เช้าวันนี้ฝ่าบาทจึงทรงสั่งให้คนมาล้อมตำหนักของฮองเฮาเอาไว้ ฮองเฮาจึงได้รู้ถึงความร้ายแรงของสถานการณ์นี้

* เก้าอี้กุ้ยเฟยหรือเก้าอี้เซียงเฟย คือเก้าอี้ยาวมีเท้าแขนข้างหนึ่งให้เอนนอนได้ สตรีสูงศักดิ์ในวังเช่น อัครชายา (กุ้ยเฟย) และราชชายา (เซียงเฟย) นิยมใช้เอนกายพักผ่อนอิริยาบถ ตั่งคนงาม พนักคนงามก็เรียก