ทดลองอ่านนิยาย โฉมสะคราญล่มเมือง เล่ม 1 บทที่ 7-บทที่ 8

โหลวเช่อแทบจะลืมหายใจไปชั่วขณะ เดิมทีกุยหวั่นเป็นคนหยิ่งทะนงในตนเองคนหนึ่ง จะไม่เข้าใกล้ผู้อื่นก่อนและจะวางตนเองไว้ในความถูกต้องดีงามอยู่เสมอ แต่ในตอนนี้…กลิ่นหอมจางๆ ปะทะเข้ามาในจมูก เขาเผลอยื่นมือไปลูบผมดำราวแพรไหมนั้นโดยไม่รู้ตัว เขาตกใจที่ตนเองไม่สามารถปรับหัวใจให้เต้นเป็นปกติได้ รู้สึกโลภที่จะดื่มด่ำช่วงเวลางดงามนี้เอาไว้ น้ำเสียงของกุยหวั่นที่ทำให้คนฟังหลงใหลดังขึ้นเบาๆ “เพียงคิดว่ามีสักวันเราอาจต้องเป็นศัตรูกัน แค่เพียงคิดข้าก็เจ็บปวดใจอย่างมากแล้ว” น้ำเสียงนั้นแสนหวาน ติดตรึงใจคน แต่กลับซ่อนความเศร้าอย่างจนใจเอาไว้

โหลวเช่อรู้สึกว่าตรงลำคอตนเองเปียกชื้น หยดน้ำอุ่นๆ ไหลลงบนคอเสื้อ แต่มันกลับร้อนจนแทบจะลวกผิวของเขา ความขมขื่นที่ไร้รูปร่างกระจายไปทั่ว ทำให้เขาเศร้าสลดใจอย่างไม่อาจควบคุมได้…

กุยหวั่นดึงมือกลับอย่างรวดเร็วแล้วเอนกายไปด้านหลัง ออกจากอ้อมกอดของโหลวเช่อในทันที นางพิงตัวไปบนหมอนปักลาย มองดูโหลวเช่ออย่างเลื่อนลอย

กลิ่นหอมจางหายไปอย่างฉับพลัน ความอบอุ่นไม่มีอีกแล้ว โหลวเช่อตกใจจะเอื้อมมือไปคว้า แต่จับได้เพียงเส้นผมไม่กี่ปอย เขาตะลึงมองไปทางกุยหวั่น แต่กลับประสานเข้ากับดวงตาลึกล้ำราวกลุ่มดาวร้อยพันของนางที่ยังมีหยดน้ำตาอยู่ นางเอนพิงหัวเตียง ดวงตามองมาทางเขา แต่จุดรวมสายตากลับไปอยู่ที่อื่น ริมฝีปากราวกลีบดอกท้อเผยรอยยิ้มบางๆ งดงามเป็นอย่างมาก

ในหัวใจว่างเปล่าและบีบรัดจนเจ็บปวด โหลวเช่อยื่นมือไปจับคนตรงหน้าเอาไว้แล้วดึงนางเข้ามาในอ้อมกอดอีกครั้ง “กุยหวั่น…เราไม่มีทางเป็นศัตรูกันหรอก”

เมื่อรับรู้ได้ว่าคนในอ้อมกอดคิดจะถอยออกไปอย่างไม่สบายใจ เขาก็รั้งเอวนางไว้ กระชับกอดแน่นยิ่งขึ้น ในใจว้าวุ่นยิ่งนัก เขาพูดพึมพำว่า “กุยหวั่น…ข้าควรทำอย่างไรกับเจ้าดี”

ข้าควรทำอย่างไรกับเจ้าดี

ฤดูใบไม้ผลิรัชศกเทียนไจ่ปีที่สอง คดีวัดฮู่กั๋วจบลง พวกกบฏตายไปกว่าสามร้อยคน จากการตรวจสอบเรื่องนี้เกี่ยวพันเป็นวงกว้าง แม้แต่พระสัสสุระองค์ปัจจุบันก็ยังเกี่ยวข้องด้วย ฮ่องเต้พิโรธหนัก ดึงกำลังคนที่เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงของพระสัสสุระไปเป็นจำนวนมาก เดิมคิดว่าฮองเฮาจะถูกปลด แต่คาดไม่ถึงว่าขุนนางสำคัญจะช่วยขอร้อง ใช้ชีวิตเป็นประกันว่าฮองเฮาเป็นผู้บริสุทธิ์ ทำให้ยังคงรักษาตำแหน่งเอาไว้ได้ ตำหนักในกลับมาสงบสุขอีกครั้ง

เพียงพริบตาก็ถึงปลายฤดูใบไม้ผลิแล้ว การสอบคัดเลือกขุนนางทั่วแคว้นเพิ่งจะเริ่มต้น เรื่องวัดฮู่กั๋วไม่ได้กระทบการสอบคัดเลือกนี้ ทุกอย่างยังคงดำเนินไปตามปกติ

บรรดาชาวบ้านในเมืองหลวงปีนี้ตื่นเต้นกันมาก ไม่มีสาเหตุอื่นใด เป็นเพราะจ้วงหยวนใหม่ปีนี้อายุน้อยมีความสามารถมาก และยังรูปงาม ดูสง่าเหมือนอัครเสนาบดีโหลวในอดีต เมื่อรู้ว่าเขาก็คือศิษย์เอกของอัครเสนาบดี ทั้งเมืองหลวงก็เริ่มคึกคัก เรื่องที่คุยกันก็วนเวียนอยู่กับเรื่องนี้

ผู้ที่มีชื่อเป็นอันดับหนึ่งในการสอบปีนี้ก็คือก่วนซิวเหวิน ในตอนนั้นไม่มีผู้ใดล่วงรู้ว่าการมาของชายหนุ่มผู้นี้จะนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงที่เลวร้าย สร้างความยากลำบากให้กับทุกผู้คน…

โปรดติดตามตอนต่อไป…