ทดลองอ่านนิยาย บทเพลงกลางเมฆา เล่ม 1 บทที่ 1

บทนำ

ฮั่นตะวันตกนับแต่จักรพรรดิเกาจู่หลิวปังผู้สถาปนาราชวงศ์ ผ่านจักรพรรดิฮุ่ยตี้ เหวินตี้ จิ่งตี้ ไปจนถึงยุคเริ่มแรกของการขึ้นครองราชบัลลังก์ของจักรพรรดิฮั่นอู่ตี้ ได้มีบันทึกไว้ว่า… ‘ฮั่นรุ่งเรืองหกสิบกว่าปี แผ่นดินสงบสุข ท้องพระคลังบริบูรณ์’

(พงศาวดารฮั่น·กงซุนหง โปซื่อ เอ๋อร์ควนถ่ายทอดความ)

ตลอดระยะเวลาที่จักรพรรดิฮั่นอู่ตี้ขึ้นครองราชย์ แม้จะทรงมีสติปัญญาเฉียบแหลม อัจฉริยภาพล้ำลึก แต่ด้วยเพราะหมกมุ่นอยู่กับการขยายดินแดน ใช้แสนยานุภาพก่อสงครามไปทั่ว ทรงดำรงตนอยู่ท่ามกลางความหรูหราฟุ่มเฟือย เหมือนที่บันทึกไว้ว่า… ‘ภายนอกทั้งสี่ทิศทำสงคราม ภายในควบคุมตรวจสอบเคร่งครัด เกณฑ์ผู้คนทรัพย์สินบ่อยครั้ง ชาวประชาแร้นแค้น’

(พงศาวดารฮั่น·พิจารณาความอาญา)

ครั้นถึงปลายรัชสมัย ราชวงศ์ฮั่นก็ถึงกาล… ‘แผ่นดินว่างเปล่า ประชากรลดหายไปกว่าครึ่ง’

(พงศาวดารฮั่น·บันทึกจักรพรรดิฮั่นเจา)

จักรพรรดิฮั่นอู่ตี้ทรงทำสงครามต่อเนื่องกันหลายปี ใช้จ่ายฟุ่มเฟือย เงินทองในท้องพระคลังร่อยหรอ เพื่อชดเชยค่าใช้จ่าย พระองค์จึงทรงอนุญาตให้มีการซื้อตำแหน่งราชการและอนุญาตให้ผู้กระทำผิดจ่ายเงินเป็นค่าเบี้ยปรับแทนการรับโทษได้… ‘ไม่พอค่าใช้จ่าย นโยบายเปลี่ยนแปลง กระทำผิดจ่ายเบี้ยชด ธัญพืชแลกตำแหน่งขุนนาง ใช้สอยฟุ่มเฟือย ขุนนางวุ่นวาย ปวงประชาอดอยาก ปล้นสะดมก่อเกิด ผู้คนล้มตาย’

(พงศาวดารฮั่น·ก้งอวี่ถ่ายทอดความ)

การบริหารราชกิจเป็นไปด้วยความวุ่นวาย คนรวยยิ่งรวย คนจนยิ่งจน ความขัดแย้งของผู้คนในสังคมรังแต่จะรุนแรงมากขึ้น ในแต่ละท้องที่เริ่มเกิดการกบฏ… ‘ชาวบ้านข้นแค้น คนจนฝ่าฝืนกฎหมาย’

(พงศาวดารฮั่น·พิจารณาความอาญา)

‘โจรกบฏก่อตัว ที่หนานหยางมีกบฏเหมยเหมี่ยน กบฏไป่เจิ้ง ฉู่มีกบฏต้วนจง กบฏตู้เซ่า ฉีมีกบฏสวีป๋อ ระหว่างแคว้นเยี่ยนและจ้าวมีกบฏเจียนหลู กบฏฟั่นจู่ กองกำลังกบฏกลุ่มใหญ่ที่มีกำลังคนนับพัน ประกาศตั้งตน บุกโจมตีเมือง ยึดคลังสรรพาวุธ ปล่อยนักโทษประหาร จับกุมข้าหลวงใหญ่ประจำมณฑลและเหล่าผู้บัญชาการเขต สังหารขุนนางชั้นผู้ใหญ่ ใช้อำนาจนายอำเภอริบเก็บตุนเสบียงอาหาร กลุ่มเล็กนำคนหลักร้อยปล้นสะดมชาวบ้านนับไม่ถ้วน’

(พงศาวดารฮั่น·บันทึกขุนนางสามานย์)