ทดลองอ่านนิยาย บทเพลงกลางเมฆา เล่ม 1 บทที่ 3

เงาร่างสีดำสายหนึ่งไม่รู้ลอยมาจากทางทิศไหน ปรากฏตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบ แฝงตัวอยู่ในเงามืดภายในห้อง “เรียนคุณชาย นับแต่ฮั่วกวงย่างเท้าเข้าสู่หอสุราชีหลี่เซียง หากข้าน้อยคาดไม่ผิด คนที่นั่งชมจันทร์อยู่ใต้หน้าต่าง กับคนที่นั่งกินอาหารอยู่อีกฟากน่าจะเป็นพวกที่คอยติดตามอารักขาเขา”

เมิ่งเจวี๋ยยิ้มน้อยๆ

ในบรรดาขุนนางผู้มีอำนาจสูงสุดทั้งสาม คนที่ระแวดระวังตัวที่สุดก็คือฮั่วกวง ไหนเลยจะยอมให้ศัตรูมีโอกาสลอบสังหารตนเองได้

“ไปบอกหลี่สู่ แผนการในคราวนี้ให้ยุติไว้แต่เพียงเท่านี้ ฮั่วกวงยื่นมือเข้ามาแล้ว เขาคงไม่นึกอยากให้ซั่งกวนเจี๋ยต้องพลอยตื่นตระหนกไปด้วยเป็นแน่ เรื่องเงินทองเขาต้องการเท่าไหร่ก็มอบให้เขาไป เขาปรารถนาในตัวเยวี่ยจี เช่นนั้นก็ปล่อยให้นางอยู่เป็นเพื่อนเล่นกับเขาต่อไปอีกสักพักก็แล้วกัน ทางด้านติงไว่เหรินเจ้าคงต้องออกแรงเพิ่มอีกสักนิด อีกฝ่ายต้องการอะไรก็สรรหาของพวกนั้นไปประเคนให้เสีย ในเมื่อเขาชอบทำตัวสูงส่งนักก็จัดการให้เขาได้ตามที่ต้องการ ยกยอปอปั้นให้สุดสามารถ”

อีเยวี่ยพูดแผ่วเบา “กว่าจะจัดการเอาหลิวปิ้งอี่เข้าคุกโดยไม่มีเบาะแสสาวมาถึงตัวได้เช่นนี้ คุณชายต้องเสียเงินทองไปไม่ใช่น้อย ปล่อยเขาไปง่ายๆ แบบนี้ข้าน้อยอดนึกเสียดายไม่ได้”

เมิ่งเจวี๋ยยิ้มจางๆ “ข้าย่อมต้องมีเหตุผลของข้า จะเอาชีวิตหลิวปิ้งอี่ โอกาสยังมีอยู่อีกมาก ตอนนี้ยังมีเรื่องอื่นที่สำคัญกว่า”

การมาในครั้งนี้ความจริงเขาตั้งใจมาเพื่ออวิ๋นเกอโดยเฉพาะ แต่นึกไม่ถึงว่าจะได้พบกับคนที่ดั้นด้นตามหามานานหลายปี

ตอนที่อวิ๋นเกอกำลังนิ่งอึ้งนั่งมองดูหยกประดับอยู่ใต้ร่มไม้ เขาที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดก็กำลังจ้องมองดูหยกประดับชิ้นนั้นด้วยความรู้สึกสับสนเช่นกัน

ถึงแม้จะเคยเห็นมันแค่เพียงครั้ง แต่เพราะหยกประดับนั่นอาบไปด้วยเลือดของญาติพี่น้องจำนวนนับไม่ถ้วน มันจึงสลักฝังลึกลงในกระดูก จารึกแน่นอยู่ในใจเขา

หลิวปิ้งอี่? แต่เขาจำได้ว่าชื่อจริงของชายเจ้าของหยกประดับชิ้นนั้นน่าจะเป็นหลิวสวิน

เขาเคยส่งคนมากมายออกไปตามหาชายที่ชื่อหลิวสวิน แต่ก็ไม่พบ จนเข้าใจว่าอีกฝ่ายอาจจะตายไปแล้ว นึกไม่ถึงว่าหลิวสวินจะใจกล้า ทำเพียงเปลี่ยนชื่อ หลบซ่อนตัวอยู่ใต้อุ้งเท้าองค์จักรพรรดิ แต่พอคิดทบทวนดูอีกที ที่ที่อันตรายที่สุดก็คือที่ที่ปลอดภัยที่สุดมิใช่หรืออย่างไรกัน เพียงแค่เรื่องนี้เรื่องเดียวเขาก็รู้แล้วว่าตนเองจะประเมินหลิวปิ้งอี่ผู้นี้ต่ำเกินไปไม่ได้เป็นอันขาด

ภาพเหตุการณ์ที่เขาประสบพบเจอเมื่อครั้งยังเยาว์ปรากฏขึ้นในสมองภาพแล้วภาพเล่า สิ่งเดียวที่เขาอยากทำในเวลานี้คือเรื่องที่เขาเคยคิดมานับครั้งไม่ถ้วนตั้งแต่ยังเล็ก นั่นคือสังหารหลิวสวิน

ท่านพ่อมิใช่เคยบอกว่าชีวิตของหลิวสวินสำคัญที่สุด สายเลือดของหลิวสวินสูงส่งที่สุดหรอกหรือ ก็ดี…ในเมื่อเป็นเช่นนั้นเขาก็จะให้คนที่สูงส่งที่สุดต้องตายเพื่อคนที่ต่ำต้อยด้อยค่าที่สุด! เป็นถึงพระนัดดาเว่ย* แต่กลับต้องมาตายเพราะคนชั้นต่ำ หากท่านพ่อที่อยู่ในปรโลกรู้เข้าคงสนุกมิใช่น้อย

* หลิวสวินหรือหลิวปิ้งอี่ มีบรรดาศักดิ์ในวังเป็นพระนัดดาเว่ย (เว่ยหวงซุน) คือเป็นหลานของรัชทายาทเว่ยซึ่งเป็นโอรสในจักพรรดิฮั่นอู่ตี้กับพระอัครมเหสีเว่ยจื่อฟูพี่สาวของเว่ยชิง หลิวสวินจึงมีศักดิ์เป็นเหลนผู้สืบทายาทสายตรงของฮั่นอู่ตี้