ทดลองอ่านนิยาย ย้อนกาลสารทวสันต์ เล่ม 1 บทที่ 1 – บทที่ 2

คิดได้ดังนี้เชียนโม่ก็ขบขันไปกับความคิดของตน ใบหน้ามีรอยยิ้มผุดขึ้น จิตใจก็ดีขึ้นมาก

หญิงคนนั้นสอบถามไปตลอดทาง แล้วก็หาสามีพบตรงจุดที่อยู่ลึกเข้าไปในบ่อแร่ ชายคนนั้นกำลังขุดหินแร่ พอเห็นภรรยาก็ดีใจมาก ใบหน้าที่สกปรกเลอะเทอะดูเบิกบานขึ้นทันที ทั้งสองพูดคุยกันอยู่ครู่ใหญ่ กระทั่งผู้คุมมาขับไล่

เชียนโม่มองท่าทางอาลัยอาวรณ์ของหญิงผู้นั้นแล้วก็อดยิ้มไม่ได้ เธอเองก็เคยมีคนที่อยู่ในใจที่อยากจะเห็นหน้าตลอดเวลา แม้ภายหลังเพราะมหาวิทยาลัยที่สอบติดอยู่ห่างไกลกันมาก ทั้งสองจึงต้องเลิกรากันไป แต่ทุกครั้งที่นึกถึง เชียนโม่ก็ยังคงรู้สึกอบอุ่นใจ

แน่นอน ตอนนี้คิดขึ้นมาแล้วก็คล้ายเป็นเรื่องที่อยู่ห่างไกลราวกับต่างดาว ถ้าเธอจำไม่ผิด ใกล้จะถึงวันคล้ายวันเกิดของเธอแล้ว ใครหลายๆ คนซึ่งอาจจะรวมถึงคนรักเก่าของเธออาจจะโทรศัพท์มาหา

เมื่อพวกเขาพบว่าเธอหายตัวไป จะร้อนใจหรือไม่หนอ

เชียนโม่รู้สึกเศร้าใจ แต่ก็รู้สึกน่าขำด้วย พวกเขาคงไม่มีทางคาดคิดว่าเธอจะถูกจับตัวมาขุดแร่กระมัง…

เสร็จสิ้นจากการเยี่ยมเยียน หญิงคนนั้นก็พาเชียนโม่เดินย้อนกลับ เดินมาได้ไม่เท่าไร จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงเอะอะ

เหลือบตามองไปก็เห็นคนจำนวนหนึ่งกำลังเดินมาทางนี้ เป็นพวกทหาร ข้างหลังยังมีคนพุงพลุ้ยอีกคนหนึ่งเดินตามมา คนผู้นี้เชียนโม่เคยพบ เขาก็คือขุนนางใหญ่ที่มอบผ้าพับให้เธอในวันนั้น

เส้นทางในอุโมงค์เดิมก็คับแคบอยู่แล้ว พวกทหารเดินผ่านมา คนในอุโมงค์ต่างต้องหลบไปข้างๆ เส้นทางในอุโมงค์พลันเบียดเสียดกันขึ้นมา บริเวณนั้นมีเส้นทางที่เลิกใช้แล้วอยู่ เชียนโม่กับหญิงคนนั้นจึงถอยเข้าไปอยู่ที่นั่น หลบคนชั่วคราว

ทันใดนั้นเองก็มีเสียงตูมดังขึ้นข้างหลัง จากนั้นก็มีเสียงหญิงสาวกรีดร้องด้วยความตกใจ เชียนโม่รีบหันไป อาศัยแสงสว่างเล็กน้อยที่มีอยู่ ถึงได้พบว่าข้างในนี้มีบ่อเก็บน้ำที่มีน้ำอยู่เต็มบ่อหนึ่ง หญิงสาวที่มากับเชียนโม่ไม่ทันระวังร่วงตกลงไป อาจเพราะปากบ่อกว้างเกินไป ยามกะทันหันนางคว้าไม่เจอขอบบ่อจึงดิ้นรนไปมาอยู่ในบ่อนั้น

เชียนโม่รีบยื่นมือไปดึง เพิ่งจะจับถูกคน เท้ากลับลื่นไถล ตัวเองจึงตกลงไปด้วย โชคดีที่เธอว่ายน้ำเก่ง คนอยู่ใกล้ก็รีบเข้ามาช่วยดึงเธอสองคนขึ้นมา

เสื้อผ้าที่อยู่บนตัวเปียกชุ่มโชกไปหมด น้ำเย็นมาก เชียนโม่ลูบน้ำออกจากใบหน้าแล้วจึงยืนขึ้นมา กลับพบว่าเวลานี้แสงไฟสว่างไสว

ตรงหน้ามีคนยืนอยู่จำนวนมาก กงอิ่นยืนอยู่ตรงกลาง เขากำลังจ้องมองใบหน้าของเชียนโม่ ในดวงตาเปล่งประกาย