ทดลองอ่านนิยาย ย้อนกาลสารทวสันต์ เล่ม 1 บทที่ 1 – บทที่ 2

เนื้อตัวสัมผัสถูกอากาศ คล้ายไม่ได้เจอะเจอกันมานานเป็นชาติ

เชียนโม่ร่างทรุดลงกับพื้นเรือ สำลักน้ำออกมาคำโตและไอออกมาอย่างแรงด้วยความทุกข์ทรมาน

ฉู่หวังก้มหน้า มองร่างหญิงสาวที่ขดงออยู่ตรงหน้าผู้นี้ด้วยความประหลาดใจ นางฟุบอยู่บนพื้นเรืออย่างทุกข์ทรมาน ใต้เส้นผมที่เปียกชุ่มเผยลำคอที่ขาวผุดผาดออกมา

อู่จวี่เร่งรุดมาถึง เห็นบนเรือของฉู่หวังมีจระเข้ตายกับคนเป็นนอนอยู่ก็อดแปลกใจไม่ได้

ฉู่หวังเงยหน้าขึ้นยิ้ม นัยน์ตาทั้งสองเปล่งประกาย “ดูเหมือนที่กว่าเหรินจับได้ในวันนี้ไม่ได้มีเพียงจระเข้”

‘คุณย่าไปไหนแล้ว ทำไมนานแล้วยังไม่กลับมา’

แสงแดดลอดผ่านม่านหน้าต่างเข้ามา ส่องกระทบเกสรสีเหลืองอ่อนและกลีบดอกสีขาวบริสุทธิ์ของต้นสุ่ยเซียน* เชียนโม่ทางหนึ่งใช้ดินสอสีวาดต้นสุ่ยเซียน ทางหนึ่งก็เอ่ยถามอย่างดื้อรั้น

‘หืม?’ คุณปู่ที่กำลังพลิกดูข้อมูลในการศึกษาวิจัยเงยหน้าขึ้นมา ขยับๆ แว่นตาพลางยิ้มน้อยๆ ‘คุณย่าไปสวรรค์แล้ว’

‘สวรรค์’ เชียนโม่วางดินสอสีลง นอนคว่ำลงไปบนโต๊ะของคุณปู่ ‘นั่งเครื่องบินไปเหรอคะ’

‘ไม่ใช่’ คุณปู่บอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ‘มังกรกับหงส์บินมารับคุณย่าไป’

เชียนโม่นิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง ‘คุณย่าไปคนเดียวหรือ’

คุณปู่พยักหน้า ‘คนเดียว’

เชียนโม่รู้สึกว่าคุณย่าออกจะน่าสงสาร ‘แล้ว…บนสวรรค์มีคนอยู่เป็นเพื่อนคุณย่ามั้ยคะ’

คุณปู่หัวเราะ คล้ายนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงหยิบหนังสือภาพเล่มหนึ่งออกมาจากกองหนังสือ พลิกไปหลายหน้าแล้วเอาให้เชียนโม่ดู

เชียนโม่มองดูด้วยความสนอกสนใจ

นั่นเป็นภาพที่เต็มไปด้วยสีสัน ในภาพมีเส้นสายแปลกๆ มากมาย มีสัตว์และยังมีคนตัวเล็ก

คุณปู่ชี้สิ่งที่อยู่ในรูปภาพให้เธอดูทีละอย่างๆ

‘บนสวรรค์มีสิ่งของมากมาย ย่าของหลานนั่งอยู่บนรถของมังกรและหงส์ ก็จะได้เห็นดวงอาทิตย์และเทพแห่งดวงอาทิตย์ จิ้งจอกเก้าหาง คางคก กระต่ายหยก

ท่านนี้คือเจ้าแม่ซีหวังหมู่** นางชอบรับรองแขกมาก นางจะพาพยัคฆ์ขาว วิหคแดง เฟยเหลียน*** และมังกรครามออกมาต้อนรับย่าของหลาน ยังมีเทพเซียนที่มีปีกงดงามบนร่าง ด้านหลังก็เป็นเทพแห่งดวงอาทิตย์ เทพแห่งดวงจันทร์และเมฆ’

เชียนโม่คล้ายเข้าใจคล้ายไม่เข้าใจ มองดูสัตว์และเทพเซียนที่เป็นภาพเพ้อฝันมายาเหล่านั้นอย่างค่อนข้างเคลิบเคลิ้ม ‘คุณปู่ก็รู้จักพวกเขาหรือคะ’

‘รู้จักสิ’

* สุ่ยเซียน หมายถึงดอกแดฟโฟดิล

** เจ้าแม่ซีหวังหมู่คือเทพเจ้าผู้ดูแลความประพฤติของเหล่าเซียนเทพและปีศาจ อาศัยอยู่ในสระทิพย์บนภูเขาคุนหลุนทางตะวันตก ที่สถิตของพระองค์ยังเป็นสถานที่ปลูกท้อวิเศษซึ่งหากรับประทานแล้วจะไม่แก่เฒ่า

*** เฟยเหลียน เป็นสัตว์เทพในตำนาน บ้างก็ว่าลำตัวเป็นกวาง หัวเป็นนก บ้างก็ว่าลำตัวเป็นนก หัวเป็นกวาง