ยอดหญิงเซียนเครื่องหอม เล่มห้า บทที่หก

ภายในห้องเงียบเสียงลง เนี่ยเทากับหร่วนซีล้วนมองหร่วนอวี้ด้วยความหวาดหวั่นไม่สบายใจ

“หลีจวินเจ้าเล่ห์จริง!” ผ่านไปครู่ใหญ่หร่วนอวี้จึงตบโต๊ะอย่างแรง

วันนั้นองครักษ์แทบทั้งหมดในจวนผู้บัญชาการถูกหร่วนอวี้พาไปตรวจนับสินค้าในเรือบรรณาการห้าลำนั้นแล้ว ซึ่งเป็นวันที่เขาป้องกันตระกูลหลีหละหลวมที่สุด เขาเดาได้ว่าหลีจวินคงใช้โอกาสนี้ขนสินค้าออกมา แต่เดาไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะส่งสินค้าออกมาพร้อมกันถึงสองชุด!

เรื่องนี้ก็แล้วมันไปเถอะ แต่เมื่อครู่นี้ตอนที่เขาแอบเข้าคฤหาสน์พักร้อนตระกูลหลียามวิกาล หลีจวินยังทำท่าทางฉุนเฉียวอับจนหนทางให้เขาเห็น ที่แท้ก็เพราะเห็นแต่แรกแล้วว่าเขาไปที่คฤหาสน์พักร้อน จึงจงใจแสดงละครให้เขาติดเบ็ด และไม่ละอายที่จะลดศักดิ์ศรีมาพูดประนีประนอม หวังใช้หมากล้อมมาพนันทำให้เขาเชื่อว่าอีกฝ่ายมาถึงขั้นอับจนหนทางแล้วจริงๆ

แต่ที่แท้ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นวิธีพรางตาของหลีจวิน!

หร่วนซีสะดุ้งตัวสั่นเทาทันที “ใต้เท้า พวกเรา…”

เขามองหร่วนอวี้อย่างตื่นกลัว

พวกเราจะทำอย่างไรดี

เพื่อปล้นชิงเครื่องหอมตระกูลหลี ทุกด่านตลอดทางที่ผ่านมาล้วนได้รับคำสั่งอย่างเข้มงวด ไม่ว่าจะใช้วิธีใดขอเพียงพบเครื่องหอมที่ขนไปเมืองอันคัง ต้องตรวจสอบอย่างเข้มงวดทั้งหมด

เม็ดหอมเกือบสามหมื่นเม็ด…สินค้าจำนวนมากเช่นนี้จะไม่มีเอกสารผ่านด่านไม่ได้เด็ดขาด

แต่ว่าสินค้าของตระกูลหลีขนออกมานานเช่นนี้แล้ว สายลับของแต่ละด่านกลับไม่ส่งข่าวอะไรมาเลย ก็หมายความว่าที่เขียนไว้บนเอกสารผ่านด่านของสินค้าตระกูลหลีชุดนี้ต้องไม่ใช่เครื่องหอมแน่นอน!

นี่เป็นความสะเพร่าใหญ่ที่สุดของพวกเขา ตลอดทางให้แต่ละด่านตรวจค้นเพียงเครื่องหอม สำหรับสินค้าอื่นกลับปล่อยผ่านไปหมด พบว่าตนเองหลงลืมความสะเพร่าใหญ่อย่างนี้ไป หร่วนซีก็มองไปทางหร่วนอวี้อย่างหวาดหวั่น

“หลีจวินจะใช้วิธีใดส่งสินค้าชุดนี้” ทรุดนั่งลงบนเก้าอี้แล้ว หร่วนอวี้ก็พูดพึมพำ

เนี่ยเทากับหร่วนซีส่ายหน้าพร้อมกัน

“รีบไปแจ้งทุกด่าน สินค้าที่ผ่านด่านตรวจสอบทั้งหมด ถ้าพบว่าสินค้ากับเอกสารผ่านด่านไม่ตรงกัน ไม่ว่าเป็นของใครก็ยึดมาให้หมด!” ทันใดนั้นหร่วนอวี้ก็สั่งอย่างเด็ดขาด

“ขอรับ…” รับคำแล้ว หร่วนซีก็ขยับริมฝีปาก

บางทีสินค้าชุดนี้อาจจะออกจากเขตเมืองต้าเยี่ยไปแล้ว

ราวกับล่วงรู้ความคิดของเขา หร่วนอวี้จึงสั่งการอีก “รีบแจ้งข่าวนี้ให้แก่อิงอ๋อง…”

หร่วนซีมีท่าทางตกใจ “…ขอรับ!” แล้วมองหน้าหร่วนอวี้อย่างเอาใจ “เชื่อว่าได้อิงอ๋องลงมือด้วยตัวเองแล้ว แม้แต่แมลงวันสักตัวของตระกูลหลีก็อย่าคิดจะบินเข้าเมืองอันคังเลย!”

หร่วนอวี้มองดูหน้าต่างดำมืดอย่างเงียบๆ โดยไม่ได้พูดอะไร ดวงตาเรียวยาวหรี่ลงเป็นเส้นตรง

หลีจวิน เจ้าดูถูกวิธีการของข้ากับอิงอ๋องมากเกินไป แม้จะขนออกมาอีกสิบชุด ข้าก็จะทำให้เจ้ามีแต่ได้ไปไม่ได้กลับ!