ยอดหญิงเซียนเครื่องหอม เล่มห้า บทที่เจ็ด

“ถวายพระพรเสด็จแม่…” เดินเข้าวังฉือหนิงที่เงียบสงบ หนิงอ๋องกับอิงอ๋องก็คารวะฮองเฮาที่ประทับบนเก้าอี้สลักลายมังกรคู่หงส์

“ลูกตามสบายเถอะ…” เห็นอิงอ๋องแล้ว ใบหน้าฮองเฮาก็ปรากฏรอยยิ้ม องค์ชายสองคนที่กำเนิดจากนางคือองค์รัชทายาทกับอิงอ๋อง หากเทียบกับองค์รัชทายาทที่สืบทอดตามประเพณีแล้ว นางกลับชอบบุตรชายคนเล็กที่ชาญฉลาดผู้นี้มากกว่า อิงอ๋องทั้งน่ารักและกตัญญู ซึ่งนางหวังว่าเขาจะได้สืบทอดราชบัลลังก์นี้ แต่น่าเสียดายที่ก่อนบุตรชายคนเล็กจะให้กำเนิดได้มีการแต่งตั้งองค์รัชทายาทไปก่อนหน้าแล้ว

“เสด็จพี่เชี่ยวชาญการดมเครื่องหอมเป็นที่สุด ท่านต้องช่วยหมิงอวี้ออกความคิดเห็นให้มากหน่อยนะ…” เห็นพวกเขาเข้ามา องค์หญิงหมิงอวี้ที่นั่งอยู่ข้างกายฮองเฮาก็พูดขึ้นเสียงใส

อิงอ๋องพูดด้วยรอยยิ้ม “น้องหญิงถ่อมตัวไปแล้ว เครื่องหอมชั้นเลิศมากมายเหล่านี้ สำคัญสุดคือต้องเป็นเครื่องหอมที่น้องหญิงชอบ…” อิงอ๋องพูดพลางมองเครื่องหอมหลากสีที่นางกำนัลวางใส่ถาดผลึกแก้วสลักลายที่เรียงรายซ้ายขวาสองแถว “เสด็จแม่เลื่อนวันคัดเลือกเร็วขึ้นอย่างนี้ เครื่องหอมจะมาครบหรือ”

ฮองเฮามองไปทางหัวหน้าขันทีชุยเฉวียน

“ทูลฮองเฮา เครื่องหอมที่จะเข้าคัดเลือกห้าวันก่อนก็มาถึงพร้อมแล้ว…” ชุยเฉวียนโค้งตัวตอบ “มีเพียงห้าตระกูลที่ได้รับอนุญาตเป็นพิเศษให้เข้ารอบสุดท้ายได้เลยที่มีกำหนดเป็นพรุ่งนี้ สี่ตระกูลส่งมาแล้ว เหลือเพียงเครื่องหอมจากตระกูลหลีแห่งเมืองต้าเยี่ยที่ยังอยู่ระหว่างทาง…”

“อ้อ…” ฮองเฮารับคำแล้วเอ่ยถาม “ไม่ได้บอกหรือว่าจะมาถึงเมื่อใด”

“บอกว่าจะมาถึงพรุ่งนี้เที่ยงพ่ะย่ะค่ะ”

“วันกำหนดคือวันพรุ่งนี้ เครื่องหอมของตระกูลหลีมาถึงก่อนเที่ยงก็ไม่นับว่าสายไป เสด็จแม่รอก่อนไม่ดีกว่าหรือ” หนิงอ๋องพูดเสนอความเห็น “ตระกูลหลีแห่งเมืองต้าเยี่ยเป็นผู้นำในวงการปรุงเครื่องหอม เป็นวาณิชหลวงมาหลายปี”

อิงอ๋องกระแอมเสียงเบา มองไปทางฮองเฮา

ฮองเฮากวาดตามองช้าๆ ไปโดยรอบแล้วพูดว่า “เริ่มกันก่อนเถอะ ดูแล้วหนึ่งวันคงเลือกไม่หมด”

เห็นฮองเฮามีคำสั่ง ชุยเฉวียนจึงเดินขึ้นหน้าหนึ่งก้าว ประกาศเริ่มการคัดเลือก

นางกำนัลทยอยนำเครื่องหอมขึ้นมา มีนางกำนัลขันทีทำหน้าที่จุดไฟไล่กลิ่นให้โดยเฉพาะ ทุกคนทำอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย

แม้จะไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญในการดมเครื่องหอม แต่เพราะใช้เครื่องหอมหลากหลายมาจนชิน ทุกคนจึงล้วนมีความเก่งกาจ เครื่องหอมทั่วไปจะอยู่ในสายตาได้อย่างไร

จากการคัดเลือกของอาจารย์ผู้ทดสอบของสำนักเครื่องหอมและโอสถ เครื่องหอมที่สามารถเข้าคัดเลือกในรอบสุดท้ายได้นั้นจึงจะนับเป็นเครื่องหอมชั้นเลิศ ทว่าก็ยังมีเครื่องหอมบางอย่างที่มาตรงหน้าฮองเฮาและองค์หญิงแล้วก็ไม่ได้รับอนุญาตให้จุดไฟ ขอเพียงรูปลักษณ์นั้นไม่งดงามพอก็จะถูกฮองเฮาและองค์หญิงโบกมือให้ยกลงไปทันที

เวลาหนึ่งวันเครื่องหอมที่เข้ารอบสุดท้ายก็ถูกยกขึ้นมาแล้วกว่าครึ่ง นับจำนวนได้ราวหนึ่งร้อยห้าสิบชนิด แต่กลับไม่มีชนิดใดเข้าตาองค์หญิงหมิงอวี้เลย มีเพียงสนมชายาคนอื่นที่เลือกเครื่องหอมที่เหลือไม่กี่ชนิดนั้นไป มองดูท้องฟ้าที่ไม่เช้าแล้ว ฮองเฮาจึงโบกมือ “วันนี้เอาไว้เท่านี้เถอะ”

เหมือนได้รับการปลดปล่อย บรรดาสนมชายาที่ยืนมาทั้งวันก็พากันโล่งอก