ทดลองอ่าน ยอดหญิงเซียนเครื่องหอม บทที่ 5

“คนผู้นี้ช่างโง่จริงๆ” อีกด้านหนึ่งของจุดรับรองแขก นายบ่าวคนหนึ่งยืนคนหนึ่งนั่ง เด็กหนุ่มชุดฟ้ายื่นหน้าไปพูดกับคุณชายของตัวเอง “ชนะเงินมาอย่างยากลำบาก แต่กลับยกให้คนที่ไม่รู้จักง่ายๆ แบบนี้เสียได้”

“นางไม่ได้โง่ แต่ฉลาด” คุณชายชุดขาวใช้พัดเคาะหัวเด็กหนุ่มชุดฟ้า

“ฉลาด?” เด็กหนุ่มชุดฟ้ามองหน้าคุณชายของตัวเองอย่างงุนงง

เขาไม่เคยเห็นคนฉลาดที่โง่เช่นนี้มาก่อน!

“แม่นางน้อยผู้นี้ใช้เงินหนึ่งตำลึงแลกเงินมหาศาล ภายในคืนเดียวได้เงินไปจากร้านป๋ออี้เป็นล้าน เจ้าลองคิดดู นางจะเดินออกจากบ่อนนี้ได้อย่างปลอดภัยหรือ”

“ได้เงินเป็นล้าน?” เด็กหนุ่มมองดูถาดที่บ่าวไพร่ถืออยู่ด้านหลังมู่หวั่นชิวอย่างตื่นตะลึง “มากขนาดนั้นเชียว!”

“เจ้าลองคำนวณสิ แม่นางน้อยผู้นี้เริ่มเข้ามาตั้งแต่ตาที่สิบ แทงหนึ่งตาจ่ายห้าเท่า นางชนะต่อกันเก้าตา จะนับเป็นเงินเท่าใด”

เด็กหนุ่มชุดฟ้าขยับนิ้วนับขึ้นมาจริงๆ “ตาแรก นางได้ห้าตำลึง ตาที่สองก็ได้ยี่สิบห้าตำลึง ตาที่สามหนึ่งร้อยยี่สิบห้า ตาที่สี่…” เขานับต่อไปทีละตา “ตาที่แปดได้สามแสนเก้าหมื่นหกร้อยยี่สิบห้าตำลึง ตาที่เก้า…” เด็กหนุ่มปรบมือทันใด “ตาที่เก้าก็ได้หนึ่งล้านเก้าแสนห้าหมื่นสามพันหนึ่งร้อยยี่สิบห้าตำลึง…” เขาเบิกตาโตอย่างไม่อยากจะเชื่อ “สวรรค์! เพียงชั่วครู่ นางก็ชนะได้เงินไปสองล้านตำลึงแล้ว เงินที่นางเอาไปนั้น ก็ราวหนึ่งล้านตำลึง!”

“คราวนี้คงรู้แล้วสินะ…” คุณชายชุดขาวจับจ้องแผ่นหลังของมู่หวั่นชิวไม่วางตา พัดในมือก็เหมือนมีดวงตา เคาะไปบนหัวของเด็กหนุ่มชุดฟ้าได้อย่างแม่นยำ

“แต่ว่า…” เด็กหนุ่มเอียงหัว หลบการเคาะของคุณชายตัวเอง นิ้วชี้ไปยังผู้คนที่ได้เบี้ยแล้วทยอยกลับไปที่โต๊ะพนัน “พวกเขาปกป้องแม่นางน้อยคนนี้ได้แล้วหรือ”

“โง่!” คุณชายชุดขาวเคาะหัวเขาอีกที

“คุณชาย…” เด็กหนุ่มเรียกอย่างไม่พอใจ “ท่านตีต่อไปอีกก็ยิ่งโง่สิขอรับ”

“เจ้ามือแพ้พนัน ย่อมไม่ยอมรามือง่ายๆ แม่นางน้อยทำเช่นนี้ ก็เพื่อเอาเงินคืนให้แก่เจ้ามืออย่างไม่ต้องสงสัย”

“คืนให้เจ้ามือ?”

“นับจากอดีตนักพนันสิบ คนละโมบเก้าคน ขอถามหน่อยเถอะ นักพนันคนใดบ้างที่มีเงินในมือแล้วจะไม่อยากเสี่ยงโชค” คุณชายชุดขาวพูดอย่างช้าๆ “พวกเขาพอได้เบี้ยแล้ว มีไม่กี่คนหรอกที่จะแลกเงินแล้วเอากลับไป ย่อมต้องไปเล่นพนันต่อ สุดท้ายก็ต้องไหลกลับเข้าบ่อนอยู่ดี ยิ่งไปกว่านั้น…” เขาเปลี่ยนเรื่องพูด “ที่นี่มีคนราวพันคน แต่ละคนให้หนึ่งร้อยตำลึง คำนวณดูแล้วก็แค่เพียงหนึ่งแสนกว่าตำลึง แต่นางกลับทิ้งไว้เกือบหนึ่งล้านตำลึง”

ไม่ต้องพูดก็เข้าใจได้ เงินที่เหลือย่อมเป็นของบ่อนพนัน แต่นักพนันในบ่อนไม่มีใครมาคำนวณเงินเหล่านี้หรอก แต่เจ้ามือต้องคำนวณอยู่แล้ว!

คุณชายชุดขาวลุกยืนอย่างช้าๆ ในดวงตาฉายแววชื่นชม

“อ้อ” เด็กหนุ่มพยักหน้ากึ่งเข้าใจ “แต่นางเอาเงินไปหนึ่งล้านตำลึงนี่นา!”

“เงินหนึ่งล้าน บ่อนพนันย่อมปวดใจ แต่ว่า…” คุณชายชุดขาวเปลี่ยนเรื่องพูด “หญิงสาวที่มีความงามสง่า ทั้งยังมีความกล้าเหนือใคร ได้เงินไปจำนวนมากแต่ยังคงมีสีหน้าดุจเดิมเช่นนี้ เจ้ามือก็เสียดายที่จะฆ่านาง แม้จะเสียเงินล้าน แต่พี่เจิงสามารถคบหากับหญิงอัศจรรย์เช่นนี้ได้…”

เขาก้าวยาวไปข้างหน้า

“คุ้มค่า!”

* มาจากสำนวน ‘เปิดหม้อ’ ซึ่งใช้เปรียบถึงบรรยากาศอึกทึกครึกโครม เหมือนกับน้ำหรือของเหลวที่เดือดพล่านอยู่ในหม้อ

* จั้ง เป็นหน่วยมาตราวัดของจีน เทียบได้ระยะประมาณ 3.33 เมตร

* ไม้หนานมู่ลายทอง เป็นไม้หนานมู่ประเภทหนึ่งที่เนื้อไม้มีลวดลายเป็นประกายสีทองคล้ายผ้าแพรไหม มีมูลค่าสูงมาก หนานมู่เป็นไม้ยืนต้น เนื้อไม้มีกลิ่นหอมอ่อนๆ แข็งแรงทนทาน เหมาะในการทำเครื่องเรือน