ทดลองอ่าน ยอดหญิงเซียนเครื่องหอม เล่ม 6 ตอนที่ 3

จนกระทั่งถูกเขย่าอย่างแรงจนตื่น มู่หวั่นชิวจึงลืมตาขึ้นอย่างสะลึมสะลือ ก็เห็นโม่เสวี่ยกำลังเรียกนางอย่างร้อนใจ “คุณหนูรีบตื่นเร็วเจ้าค่ะ ใต้เท้าหร่วนมาแล้ว”

“ใต้เท้าหร่วน?” มู่หวั่นชิวงุนงง ผ่านไปครู่ใหญ่จึงดึงสติคืนมา “ดึกอย่างนี้แล้วเขามาทำอะไร” นางจำได้ว่าตอนที่นางเข้านอนเป็นยามเซินแล้ว

“วันนี้เป็นวันสุดท้ายของกำหนดสองเดือนเจ้าค่ะ เขามาดูว่ามีข่าวของคุณชายเฮยหรือไม่”

“ยังเหลืออีกหนึ่งวันมิใช่หรือ”

“คุณหนูคงไม่รู้ว่าท่านนอนไปเกือบหนึ่งวันหนึ่งคืนแล้ว” นางชี้นิ้วไปที่กาน้ำหยด “วันนี้เป็นวันที่สามเดือนเก้าแล้ว ใต้เท้าหร่วนกำลังรอท่านอยู่ที่โถงรับแขกเจ้าค่ะ” โม่เสวี่ยเสียงสั่นเครือ

ทะเบียนเรือนยังไม่ได้ซื้อกลับมา คนตามทวงหนี้ก็มาทวงถามถึงบ้านแล้ว สิ่งนี้ทำให้โม่เสวี่ยเกิดความหวาดกลัวขึ้นในใจ นางรู้สึกว่าวันสุดท้ายของโรงธูปไป่เยี่ยมาถึงแล้ว

“ข้าจะออกไปดูก่อน” มู่หวั่นชิวตื่นเต็มตาในที่สุด

ส่งหร่วนอวี้กลับไปแล้ว นางก็ทรุดนั่งบนเก้าอี้

โม่เสวี่ยสีหน้าซีดขาว “ใต้เท้าหร่วนบอกว่าในวังเร่งมา ไม่อาจถ่วงเวลาได้แม้แต่วันเดียว พวกเราจะทำอย่างไรดีเจ้า”

ทำอย่างไร

มู่หวั่นชิวแอบทุกข์ใจ ที่ผ่านมานางเฝ้ารอให้โม่อวี่กลับมาทุกวัน ได้แต่คิดว่าพรุ่งนี้ก็จะมีข่าวดี แต่ตอนนี้เหลือวันสุดท้ายแล้ว โม่อวี่ยังคงไม่มีข่าวคราว นางจะทำอะไรได้อีก

“ทำได้เพียงไปขอร้องพี่หลีแล้ว” ผ่านไปครู่ใหญ่มู่หวั่นชิวจึงพูดอย่างจนใจ “ดูซิว่าเขาจะซื้อทะเบียนเรือนในต้าเยี่ยนี้ได้หรือไม่” นอกจากคนของตนเองแล้ว มีเพียงหลีจวินที่รู้ว่าเฮยมู่ก็คือนาง

โม่เสวี่ยส่ายหน้า “คุณหนูลืมไปแล้วหรือ เจ้าเมืองต้าเยี่ยเปลี่ยนไปแล้ว”

มิใช่ฉินต้าหลงอีกต่อไป ยามนี้จั่วเฟิงกับหร่วนอวี้ล้วนหายใจทางเดียวกัน เรื่องการซื้อทะเบียนเรือน เกรงว่าหลีจวินในตอนนี้ก็ยังทำไม่ได้

“เมืองต้าเยี่ยใหญ่ออกอย่างนี้ ต้องมีสักท้องที่ที่ไม่ได้เปลี่ยนขุนนาง…” มู่หวั่นชิวลุกพรวดขึ้นมา แล้วเงยหน้าขึ้นสั่งการโม่เสวี่ย “เตรียมรถม้า”