ทดลองอ่าน ยอดหญิงเซียนเครื่องหอม เล่ม 7 ตอนที่ 4

ตอนที่ 4

“ข้าสงสัยว่าตำราวิชาปรุงเครื่องหอมตระกูลเว่ยจะอยู่ในมือปรมาจารย์ไป๋!” พอสองพ่อลูกเข้าประตูมา กู่ฉินก็พูดอย่างทนรอไม่ไหว

ถูกชุบเลี้ยงอยู่ในห้องใต้ดิน ไม่ได้เห็นเดือนเห็นตะวัน เวลาผ่านไปหลายเดือนผิวของนางก็ขาวยิ่งกว่าเดิม ร่างกายก็อ้วนท้วมขึ้น ทว่าดวงตาไร้หัวใจนั้นกลับมีร่องรอยของอายุที่มากขึ้น มองดูแล้วราวกับหญิงแก่ที่ผ่านประสบการณ์มานาน

วิชาปรุงเครื่องหอมตระกูลเว่ย?

ได้ยินชื่อนี้แล้วหลิ่วเฟิ่งก็ตัวสั่น “เหตุใดพี่จึงพูดเช่นนี้” นางหัวใจเต้นแรง มองกู่ฉินไม่วางตา

“คุณหนูใหญ่ฟังให้ดี” กู่ฉินบิดธูปไหว้พระแคว้นซีอวี้ที่มู่หวั่นชิวเป็นคนปรุงแล้วยื่นไปใต้จมูกหลิ่วเฟิ่งให้นางดม “นี่เป็นรูปแบบของตระกูลเว่ย!” นางผ่อนลมหายใจ “บนโลกนี้นอกจากปรมาจารย์เว่ยก็ไม่มีใครสามารถเลียนกลิ่นจันทน์หอมได้ยอดเยี่ยมเช่นนี้อีกแล้ว แม้แต่ข้ายังดมไม่ออก ถ้าไม่ใช่เพราะจันทน์หอมของตระกูลเหยาในตอนนั้นไม่ได้อยู่ในมือหลีจวิน และพวกเราต้องขาดทุนย่อยยับ บนโลกนี้คงไม่มีใครเชื่อว่าจันทน์หอมในธูปนี้ทำเลียนกลิ่นออกมา!” เกรงว่าหลิ่วเฟิ่งสองพ่อลูกจะไม่เชื่อ กู่ฉินจึงพูดอีกว่า “แค่คนที่เพิ่งเข้าสู่วงการปรุงเครื่องหอมได้สองปี แม้นางจะเป็นคนมีความสามารถเพียงใดก็คงเลียนกลิ่นเครื่องหอมไม่เป็นแน่นอน!”

กระทั่งกู่ฉินที่อยู่ในวงการมาสิบกว่าปีก็ยังไม่เคยเลียนกลิ่นที่ดีได้สักอย่าง แล้วไป๋ชิวที่เดิมเป็นเพียงคนงานที่ดมกลิ่นไม่เป็นเลยด้วยซ้ำ ในช่วงเวลาสั้นๆ เพียงสองปีจะประสบความสำเร็จเช่นนี้ได้อย่างไร

ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าถูก กู่ฉินจึงพูดต่อไปว่า “ตอนแรกใบสนหอมกับธูปเขียวของนางก็มีรูปแบบของตระกูลเว่ยเช่นกัน ข้าเคยสงสัยว่าตำราวิชาปรุงเครื่องหอมตระกูลเว่ยอาจจะตกอยู่ในมือนาง แต่น่าเสียดาย ที่ถูกนางแกล้งทำเป็นโง่หลอกลวงเสียได้!” เมื่อคิดได้ว่าเคยจะฆ่ามู่หวั่นชิวหลายครั้ง แต่มู่หวั่นชิวก็หลบเลี่ยงไปได้ กู่ฉินพลันรู้สึกเสียใจอย่างมาก

หากตอนนั้นไม่ถูกท่าทางโง่เขลาของนางหลอกลวง ไม่มัวมาห่วงหน้าพะวงหลังแล้วฆ่านางไปเสีย ตนเองจะตกอยู่ในสภาพเช่นวันนี้ได้อย่างไร พูดอยู่นานแต่กลับไม่ได้ยินเสียงตอบ กู่ฉินจึงช้อนตาขึ้น เห็นสองพ่อลูกจ้องมองนางอยู่

“ที่ข้าพูดเป็นเรื่องจริง ธูปไหว้พระนี้มีรูปแบบของตระกูลเว่ยจริงๆ” กู่ฉินจึงพูดเน้นย้ำ แล้วยื่นมือไปหยิบธูปขึ้นมาจุดในเตา “นายท่าน คุณหนูใหญ่ พวกท่านลองดมดูสิ!”

หลิ่วเฟิ่งไม่รู้เรื่องเครื่องหอมเลย นางจึงไม่มีจมูกที่ดีเหมือนกู่ฉินที่สามารถดมอะไรก็แยกแยะออกมาได้ แต่ว่านางเชื่อคำพูดของกู่ฉินจนหมดใจ เมื่อครู่ที่ไม่พูดเพราะว่านางตกใจ ต่อให้ฝันก็คิดไม่ถึงว่าตำราวิชาปรุงเครื่องหอมตระกูลเว่ยที่นางเฝ้าค้นหาอย่างยากลำบากมาหลายปีจะตกไปอยู่ในมือมู่หวั่นชิวเสียได้!

ใช่แล้ว ต้องอยู่ในมือนางแน่นอน

ไม่เช่นนั้นเวลาสั้นๆ เพียงสองปีนางไม่มีทางประสบความสำเร็จจนน่าตกใจเช่นนี้ได้แน่!