ทดลองอ่าน ยอดหญิงเซียนเครื่องหอม เล่ม 7 ตอนที่ 5

นางถอนใจอยู่ภายใน แต่ยังคงเงียบไม่พูดจา

ด้วยคิดว่านางจนใจ จั่วเฟิงจึงถอนหายใจ “ถึงตอนนี้แล้วเหตุใดปรมาจารย์ไป๋ยังไม่ยอมเชื่ออีก ข้าอยากจะช่วยเจ้าจริงๆ” แล้วพูดเน้นว่า “มีเพียงข้าเท่านั้นที่จะช่วยเจ้าได้!”

“ข้าน้อยไม่มีความผิดอันใด เป็นใต้เท้าจั่วที่บังคับจับตัวข้าน้อยมาเอง” มู่หวั่นชิวยิ้มเย็นชา “ตอนนี้มาบอกอีกว่าท่านสามารถช่วยข้าน้อยได้ ข้าน้อยไม่เข้าใจจริงๆ ว่าใต้เท้าจั่วจะทำอะไรกันแน่” แล้วพูดอีกว่า “ถ้าหวังดีกับข้าน้อยจริง ใต้เท้าปล่อยตัวข้าน้อยไปก็พอ”

คำพูดนี้เรียกได้ว่าแทงครั้งเดียวเห็นเลือด จั่วเฟิงหน้าม่วงคล้ำทันที “เจ้า!” นิ้วมือที่ชี้หน้ามู่หวั่นชิวสั่นเทา “ข้าว่าเจ้าไม่เห็นโลงศพคงไม่หลั่งน้ำตา! ทหาร!” เขาตะโกนขึ้นทันใด

หากไม่ลงทัณฑ์ ไม่โบยนางให้กลัว และทำให้นางรู้ว่าเขามั่นใจในฐานะลูกสาวขุนนางต้องโทษของนาง นางคงไม่ยอมคุกเข่าขอชีวิตกับเขา ยอมทำตามเขาทุกอย่าง และให้ในสิ่งที่เขาต้องการกระมัง!

ครั้งแรกที่ได้เจออาจารย์หญิง เขาก็เคยตกใจมากเช่นกัน มักจะคิดว่าหากชาตินี้ได้หญิงผู้นี้มาก็พอใจแล้ว ภายหลังอัครเสนาบดีมู่ต้องโทษ ได้ยินว่าหญิงในจวนอัครเสนาบดีล้วนถูกขายไปในหอนางโลมขุนนาง เขาก็ลูบหมัดถูมือ แอบซื้อเส้นสายมากมาย เตรียมจะช่วยนางกลับมาชุบเลี้ยงไว้ที่เรือนหลัง แต่น่าเสียดาย มารดาของมู่หวั่นชิวเป็นคนเด็ดเดี่ยว ในคืนวันที่อัครเสนาบดีมู่ถูกฆ่านางก็แขวนคอฆ่าตัวตายไปแล้ว

นี่เป็นเรื่องที่เขาเสียใจเรื่องหนึ่ง ตอนนี้หญิงสาวตรงหน้าแม้จะดำคล้ำไปสักหน่อย แต่ก็ดูงดงามเหมือนอาจารย์หญิง แม้ไม่มีความสง่าของหญิงที่เติบโตจนรู้ความเฉกเช่นอาจารย์หญิง แต่หน้าตานี้ก็เพียงพอให้เขาคิดเพ้อไปได้นานแล้ว ตอนนี้มาอยู่ในมือเขาแล้วทั้งทีจะให้เขาพลาดปล่อยมือไปได้อย่างไร!

“ใต้เท้า…” ได้ยินเสียงเรียกนี้ก็มีทหารผู้คุมผลักประตูเข้ามา

“ใช้เครื่องลงทัณฑ์!” จั่วเฟิงพูดด้วยสีหน้าดำคล้ำ จ้องท่าทีของมู่หวั่นชิวไม่วางตา

เขาไม่เชื่อว่านางจะไม่กลัวเลย

มู่หวั่นชิวแค่ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ไม่แสดงสีหน้าใด

จั่วเฟิงขบเขี้ยวเคี้ยวฟันอย่างแรง

ทหารเห็นจั่วเฟิงออกคำสั่งจึงรีบรับคำ ทว่าเพิ่งจะหมุนตัวไป ทหารอีกนายก็รีบวิ่งเข้ามา “เรียนใต้เท้า ใต้เท้าหร่วนส่งทหารมาล้อมคุกไว้แล้วขอรับ!”

จั่วเฟิงตัวสั่น “นี่เขาทำอะไร คิดจะกบฏหรือ!”

“ข้าน้อยไม่รู้ขอรับ” คิดว่าคงไม่เคยเห็นกองทัพใหญ่เช่นนี้ ทหารนายนั้นจึงตัวสั่นเทา

จั่วเฟิงสีหน้าเขียวคล้ำ หันหน้าไปมองมู่หวั่นชิวแล้วพูดว่า “เฝ้านางให้ดี!”