ทดลองอ่าน ยอดหญิงเซียนเครื่องหอม เล่ม 7 ตอนที่ 6

ตอนที่ 6

 “คนตระกูลหลีขนกระทั่งเตียงเข้าไปในคุก นี่เรียกว่าติดคุกเสียที่ใด ปรมาจารย์ไป๋ติดคุกยังสบายกว่าฮองเฮาเสียอีก ทหารองครักษ์เหล่านั้นแทบจะกลายเป็นบ่าวของตระกูลไป๋อยู่แล้ว ปรมาจารย์ไป๋กระแอมทีหนึ่ง ก็มีคนเข้ามาสอบถามทันที” ยกชาขึ้นดื่มอึกใหญ่แล้ว จางจวิ้นก็นั่งลงอย่างแรง เริ่มพูดโอดครวญกับหร่วนอวี้ไม่หยุด สุดท้ายก็ถามว่า “ใต้เท้า พวกเราจะเข้าไปยุ่งสักนิดดีหรือไม่” แล้วพูดอีกว่า “ใต้เท้าก็แจ้งจั่วเฟิงโทษฐานสมคบกับคนร้ายในคุก ผ่อนปรนให้คนทำผิด”

โตมาจนป่านนี้ ทว่านี่กลับเป็นครั้งแรกที่จางจวิ้นเห็นว่ามีคนติดคุกในสภาพเช่นนี้ หากแม้แต่การติดคุกยังเป็นเรื่องดีเช่นนี้ เขาก็ไม่อยากเป็นแม่ทัพนำกองทหารแล้ว ทุกคนไปติดคุกให้หมดเสียเลยดีกว่า!

ได้ฟังเรื่องเหล่านี้แล้ว หร่วนอวี้ก็หัวเราะออกมา “หลีจวินคนนี้ช่างมีความสามารถเสียจริง ถึงกับเอาจั่วเฟิงอยู่ได้” เดิมทีอยู่ในค่ายเดียวกัน เขากับจั่วเฟิงก็มีเรื่องขัดแย้งกันมาตลอด รอยยิ้มเผ็ดแสบซ่อนมีดและนิสัยไร้น้ำใจของจั่วเฟิงนั้นเขาหร่วนอวี้รู้เป็นอย่างดี

สามารถเอาเขาอยู่ได้? หลีจวินนับว่ามีความสามารถดี?

“ใต้เท้าคิดว่าใต้เท้าจั่วคิดจะทำอะไรกันแน่หรือ!” เห็นหร่วนอวี้ยิ้มออกมา จางจวิ้นก็ขมวดคิ้ว

“ช่างเขาเถอะ คุกจวนว่าการเจ้าเมืองไม่ใช่ความดูแลของพวกเรา” หร่วนอวี้พูดอย่างคลุมเครือ “ปรมาจารย์ไป๋เป็นคนระดับสูงของต้าเยี่ย แล้วก็มีชื่อเสียงโด่งดัง ถ้ายังไม่มีโทษพวกเราก็ไปล่วงเกินไม่ได้” ในคุกหนาวเกินไปจริงๆ ไม่ใช่สถานที่ที่สตรีควรจะอยู่ หากว่าหลีจวินยังไม่ลงมือ ที่จริงเขาก็อยากให้คนส่งพวกฟูก ผ้าห่มไปให้มู่หวั่นชิวเช่นกัน

“ที่แท้ก็เป็นห่วงชื่อเสียงของปรมาจารย์ไป๋” คิดถึงชื่อเสียงราวตะวันบนฟ้าของมู่หวั่นชิว จางจวิ้นก็พยักหน้าว่าเข้าใจ เขาไม่รู้สึกอิจฉามากมายอย่างนั้นอีกแล้ว เห็นหร่วนอวี้ยืนขึ้นจึงถามว่า “ใต้เท้าจะไปที่ใดขอรับ”

“ไปดูในคุกสักหน่อย” หร่วนอวี้พูดพลางก้าวเท้าเดินออกไป

หร่วนอวี้ยืนอยู่นอกประตูคุก มองดูคุกที่เก็บกวาดจนไม่มีฝุ่นผง ทั้งยังตกแต่งจนใหม่เอี่ยม เขาก็เกิดความรู้สึกปวดใจขึ้นมารางๆ ตนเองก็อยากจะทำอะไรเพื่อสตรีที่อยู่ข้างในนั้นบ้างเช่นกัน แต่ไม่เคยคิดจะทำอะไรใหญ่โตเช่นนี้ ที่นี่มิใช่บ้านพักทั่วไปข้างนอกที่แค่จ่ายเงินแล้วจะตกแต่งอย่างไรก็ได้ ทว่าที่นี่คือคุก เอาเข็มเล่มเดียวเข้ามาก็ยังไม่อนุญาต ทว่าหลีจวินสามารถทำได้ถึงขั้นนี้ เห็นได้ว่าเขาต้องเสียแรงกายแรงใจไปมากเพียงใด

โดยเฉพาะตอนที่เดินเข้ามา คนอื่นอาจไม่สังเกต แต่เขารับรู้ได้อย่างชัดเจนว่ามียอดฝีมือไม่ต่ำกว่าสามสิบคนซ่อนตัวอยู่ในเงามืด วรยุทธ์ที่มีนั้นไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเป็นหน่วยเงาของตระกูลหลีแน่นอน ขอเพียงมีลมพัดต้นหญ้าไหว คนเหล่านี้ต้องบุกเข้าไปสู้ตายปล้นตัวคนไปทันที

ปล้นคุกหนีคุกล้วนเป็นโทษตาย ประหารทั้งตระกูล!