ทดลองอ่าน ยอดหญิงเซียนเครื่องหอม บทที่ 9

บทที่เก้า

มู่หวั่นชิวเดินตามทางหินเล็กๆ มาจนถึงลานด้านหลัง ผ่านประตูวงเดือน ปรากฏศาลารับลมแปดเหลี่ยมอยู่ด้านหน้า ภายใต้แสงจันทร์ส่องสว่าง คุณชายชุดขาวกำลังนั่งขัดสมาธิดีดพิณอยู่บนเก้าอี้ยาว

ท่ามกลางค่ำคืนเงียบสงบ เขานั่งอย่างสบายอารมณ์อยู่ตรงนั้น ราวกับเทพเซียนที่ล่องลอยลงมาจากสวรรค์ นุ่มนวลราวกับแสงจันทร์ในยามค่ำคืน ทั้งเลือนรางไม่ชัดเจน นั่นก็คือคุณชายหลีที่เดิมพันกับนางบนแท่นพิธีขอฝนเมื่อเช้านี้

มู่หวั่นชิวยืนพิงประตูวงเดือน ก่อนยิ้มออกมาอย่างสบายใจ

มานั่งดีดพิณอยู่ที่นี่ ก็หมายความว่าเขาตอบรับการเดิมพันของนางเมื่อเช้าแล้ว!

เสียงพิณหยุดลงทันใด เขาเงยหน้าขึ้นมองนาง

เดินไม่กี่ก้าวก็มาถึงตรงหน้าคุณชายหลี มู่หวั่นชิวย่อคำนับเล็กน้อย แล้วนั่งลงบนเก้าอี้ยาวตรงข้ามกับเขา ยื่นมือไปหยิบกาสุรา ก่อนจะเทสุราใส่จอกให้เขาอย่างงดงาม “คุณชายหลีเชิญดื่ม”

มองนางแวบหนึ่ง คุณชายหลีก็ยกจอกสุราขึ้นดื่มจนหมด

“ใคร่ขอถามว่าคุณชายชื่ออะไร” มู่หวั่นชิวเทสุราให้เขาอีกหนึ่งจอก

บอกว่านางชื่นชมเขามากมิใช่หรือ…เหตุใดแม้แต่ชื่อของเขาก็ยังไม่รู้จักเล่า

มุมปากพลันปรากฏรอยยิ้มนึกสนุก เขามองนางเงียบๆ

“หลีจวิน…” ในตอนที่มู่หวั่นชิวรู้สึกว่าตัวเองเสียมารยาท เขากลับเอ่ยปากตอบ

“หลี…จวิน” มู่หวั่นชิวพึมพำ นางเงยหน้าขึ้นทันใด “คุณชายใหญ่ตระกูลหลี…ผู้นำสี่ยอดตระกูลแห่งแคว้นต้าโจวน่ะหรือ!”

คุณชายหลีเลิกคิ้ว หญิงสาวผู้นี้แม้อายุจะยังดูน้อยอยู่ แต่ความรู้กลับมีไม่น้อยเลย

“ถูกต้อง!” เขาพยักหน้า แล้วหันมามองนางอยู่บ่อยครั้ง

“เป็นท่านนี่เอง” มู่หวั่นชิวพูดพึมพำ ท่าทางเหม่อลอย

หลีจวิน หนุ่มน้อยรูปงาม มีความสามารถ เขามีพรสวรรค์เหนือใคร ทั้งยังเป็นผู้นำสี่ยอดตระกูลแห่งแคว้นต้าโจว ซึ่งเป็นถึงผู้นำในกิจการปรุงเครื่องหอม …บุตรชายคนโตของตระกูลหลีแห่งต้าเยี่ย ที่แค่เพียงกระทืบเท้าก็ทำให้ต้าโจวสะเทือนได้

น่าเสียดาย สวรรค์กลับอิจฉาคนมีฝีมือ คนผู้นี้ถึงได้อายุสั้นนัก หนึ่งปีให้หลังเขาก็ตายอยู่ที่ตำบลจื่อถง และด้วยเหตุนี้ แม้ชาติก่อนนางจะเคยได้ยินเรื่องของเขา แต่กลับไม่มีวาสนาได้พบ คิดถึงชาติก่อนตอนที่คอยรวบรวมข่าวของสี่ยอดตระกูลแล้ว มู่หวั่นชิวก็แอบถอนหายใจ

ถูกชื่อเสียงทำให้เคลิบเคลิ้ม นางเองก็หาได้แตกต่างจากคนทั่วไป

หลีจวินเห็นหญิงสาวมีท่าทางเหม่อลอยแบบนี้เมื่อได้รู้ฐานะของเขามาจนชินแล้ว จึงเพียงยิ้มบางๆ แล้วยกจอกสุราขึ้นดื่มจนหมดจอก