ทดลองอ่าน เซียมซีทายรัก บทที่ 2

หอชิงหงเป็นหอนางโลมที่มีชื่อที่สุดในเหิงโจว หานกวงมักมาที่นี่เป็นประจำ นางโลมของที่นี่ทั้งเลอโฉมและค่าตัวแพง สุราอาหารก็ราคาแพงกว่าข้างนอกมากนัก ผู้ที่มาหาความสำราญที่นี่ได้ล้วนเป็นคุณชายสกุลมั่งมีแทบทั้งสิ้น

แม้บิดาของหานกวงจะเป็นคหบดีแห่งเหิงโจว ทว่าสกุลหานมีกฎระเบียบเข้มงวด ไม่มีทางมอบเงินมากมายให้หานกวงมาเที่ยวสำมะเลเทเมาเช่นนี้แน่

ทว่าหานกวงกลับมีเงินมาดื่มสุราเคล้านารีที่นี่

เงินนั้นเขาคิดหนทางจนหามาได้ ทว่ามื้อค่ำกลับช้ามิได้ อย่างไรก็ต้องกลับไปกิน หานกวงหลงระเริงอยู่ในมวลบุปผานี้ครึ่งวัน ใกล้จะถึงยามพลบค่ำแล้วจึงยอมกลับในที่สุด แม้เขาจะอาลัยอาวรณ์ ทว่าจนใจที่บิดาเสมือนพยัคฆ์ เข้มงวดกับเขาทุกอย่าง เพราะฉะนั้นเขาจึงมีชีวิตที่ไม่มีอิสระจนถึงตอนนี้

เสียงเจื้อยแจ้วออดอ้อนที่รายล้อมเขาหวานล้ำยิ่งกว่าสุราที่หานกวงดื่ม ล้ำเลิศจนเขาแทบไม่อยากกลับ

บรรดาหญิงงามต่างมาส่งเขาถึงด้านนอก ยิ่งทำให้เขาอยากย้อนกลับไปดื่มอีกสักกา ไม่อยากกลับคฤหาสน์สักนิด

“คุณชายรอง ยามโหย่ว* แล้ว ควรกลับเรือนได้แล้วขอรับ”

แม้น้ำเสียงจะไม่คุ้นเคยทว่าทุ้มต่ำน่าฟัง เสียงดังนั้นฟังชัดท่ามกลางน้ำเสียงหวานเยิ้มหยดย้อย หานกวงชะงักก่อนมองไปยังต้นเสียง แล้วก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบเซี่ยฟั่ง

เขาตามมาแล้ว หนำซ้ำดูจากท่าทีแล้ว นี่ยืนรออยู่ด้านนอกตลอดเลยหรือ

ความรู้สึกส่วนลึกของหานกวงพลันซับซ้อนขึ้นมาทันที เขาพูดไม่ออก เพียงเพราะเซี่ยฟั่งทำเช่นนี้ กลับทำให้เขากลายเป็นคนพาลเจ้าเล่ห์ เป็นคุณชายไร้เหตุผลทันทีเมื่อเทียบกับอีกฝ่าย!

น้อยนักที่เหล่าหญิงงามจะได้พบบุรุษหนุ่มรูปงามเช่นนี้ ฉะนั้นด้วยสัญชาตญาณของหญิงนางโลมและสัญชาตญาณของอิสตรี พวกนางจึงเดินหน้าเข้าประชิดตัวเพื่อหวังดึงเซี่ยฟั่งเข้าไป

“คุณชายเข้าไปดื่มสักจอกเถิด”

“คุณชายเพิ่งมาครั้งแรกหรือ ให้ผู้น้อยปรนนิบัติท่านดีหรือไม่”

“คุณชายชอบดื่มสุราอะไร ชอบหญิงสาวประเภทใด ที่นี่ล้วนมีทั้งนั้น”

หานกวงเห็นตนถูกพวกนางทิ้งให้โดดเดี่ยวแล้วพร้อมใจกันเข้ารายล้อมฉอเลาะเซี่ยฟั่งเช่นนั้น โทสะของเขาก็พลันเดือดพล่าน บัญชีใหม่รวมเข้ากับบัญชีเก่า กอปรกับฤทธิ์สุรากำเริบ เขาจึงตะคอกกราดเกรี้ยว “ไสหัวไป พวกหญิงชั้นต่ำ!”

เหล่าหญิงสาวนิ่งอึ้ง เซี่ยฟั่งเองก็เหลือบตาขึ้นมอง แล้วก็เห็นขวดสุราใบหนึ่งถูกโยนมาทางเขา ก่อนจะกระแทกเข้าที่หน้าผากอย่างแรง กรีดให้เกิดรอยแผลหลายรอย

* อี๋เหนียง เป็นคำเรียกขานอนุภรรยา

* ยามโหย่ว คือช่วงเวลา 17.00 น. ถึง 19.00 น.