ทดลองอ่านนิยาย พบพานชายาในแปลงสมุนไพร บทที่ 7 – บทที่ 9

“หยุดนะ! เจ้ายังไม่ได้บอกข้าเลยว่าเข้าไปทำอะไรในบ้านของคุณชายหวง” ตราบใดที่ยังไม่ได้รับคำตอบ เคอโหย่วจินไม่มีทางปล่อยเผยจื่ออวี๋ไป นางจึงแผดเสียงใส่อีกฝ่ายหนักขึ้น

สวรรค์ แก้วหูนางแทบจะถูกเสียงคำรามราวกับแม่เสือของเคอโหย่วจินทำเอาดับไปหมดแล้ว ช่างน่ากลัวอะไรอย่างนี้

ถ้าหากจี้ซานยอมแต่งเข้าบ้านสกุลเคอจริง น่ากลัวว่ายังไม่ทันพ้นช่วงดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์ เคอโหย่วจินคงทำแก้วหูเขาพังยับอย่างแน่นอน

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้นางก็อดรู้สึกสงสารหวงฝู่จี้ที่ถูกเคอโหย่วจินต้องตาเข้าไม่ได้

“ข้าไม่บอก แล้วจะอย่างไร!” เผยจื่ออวี๋หันไปทำหน้าตาล้อเลียนใส่เคอโหย่วจินที่จวนเจียนจะสติหลุดก่อนหมุนตัวพลิ้วร่างจากไป

เมื่อเคอโหย่วจินที่ถูกไฟโทสะสุมอยู่เต็มอกไม่ได้รับคำตอบที่ต้องการ นางก็ยกแขนล่ำๆ ขึ้นพลางตวาดใส่บริวารอย่างฉุนขาด “พวกเจ้าตาบอดกันไปหมดแล้วหรืออย่างไร ไม่เห็นหรือว่าข้าถูกนางลูกอนุมันหยามเกียรติเอา ยังไม่รีบสั่งสอนมันให้ข้าอีก!”

เผยจื่ออวี๋จึงหันกลับมามองเคอโหย่วจินที่กำลังโกรธจนไขมันกระเพื่อมแล้วก็ได้แต่แหงนหน้าขึ้นมองฟ้าอย่างปลงอนิจจัง ดูท่าว่าวันนี้นางคงก้าวออกจากบ้านโดยไม่ได้ดูฤกษ์ดูยามเสียก่อนถึงได้มาเจอเข้ากับสตรีพาลพาโลแบบนี้ นับว่าเป็นคราวเคราะห์โดยแท้

เผยจื่ออวี๋ทำหน้าตึง สองมือเท้าเอว ตามองจ้องไปที่บ่าวของเคอโหย่วจิน “จะลงมือก็ให้ไวหน่อย ข้าไม่มีเวลามากนัก”

พอคนพวกนั้นถูกนางจ้องเขม็งก็กลัวกันจนตัวสั่น และหันไปกระซิบบอกผู้เป็นนายเสียงสะท้าน “คุณหนูขอรับ…ถ้าหากเราทำร้ายแม่นางเผย คุณชายใหญ่จะไม่พอใจเอานะขอรับ…”

“กรี๊ด! แม่นางเผยอะไรกัน นางก็แค่ลูกอนุไม่มีพ่อคนหนึ่งเท่านั้น แต่พี่ชายข้าก็ยังคิดจะตบแต่งนางเข้าบ้านมาอีก ไม่ว่าใครต่อใครพูดว่าอย่างไรเขาก็ไม่ยอมล้มเลิกความคิด แต่ข้าไม่มีทางยอมให้ลูกไพร่ชั้นต่ำเช่นนี้มาเป็นพี่สะใภ้ได้เด็ดขาด แค่คิดว่านางจะเข้าห้องหอกับพี่ชายข้า ข้าก็คลื่นไส้แล้ว!” เคอโหย่วจินทำเสียงหยัน

เผยจื่ออวี๋หรี่ตาลงขณะยิ้มเยาะในใจ ที่เคอโหย่วไฉยังไม่ตัดใจเรื่องที่จะแต่งงานกับนางนี้ไม่ใช่เรื่องที่ดีเลยจริงๆ

“พวกเจ้ายังไม่รีบลงมือให้ข้าอีก! สั่งสอนให้นางลูกอนุไม่มีพ่อแม่สั่งสอนได้รู้ซะว่าบุรุษที่ข้าหมายตาไม่ใช่คนที่นางจะมาใช้เสน่ห์มารยายั่วยวนได้ เอาให้จำไปจนตายเลย”

ลูกอนุ…ลูกอนุอีกแล้วหรือ!

ตอนอยู่ที่คฤหาสน์ก็ต้องถูกลูกภรรยาเอกรังแก พอออกมาแล้วก็ยังไม่วายถูกลูกภรรยาเอกของบ้านอื่นรุมรังแกอีกหรือ

แต่เดิมเผยจื่ออวี๋ไม่คิดจะเอาเรื่องเอาราวอะไรกับเคอโหย่วจิน แต่การที่อีกฝ่ายเรียกนางว่า ‘ลูกอนุ’ ซ้ำไปซ้ำมา อีกทั้งยังว่านางไม่มีพ่อแม่สั่งสอน ว่าลามไปถึงท่านแม่ของนางเช่นนี้ ช่างชวนให้เพลิงโทสะของนางยากจะดับได้จริงๆ!

เผยจื่ออวี๋สามารถทนรับการดูหมิ่นเหยียดหยามจากผู้อื่นได้ทุกอย่าง แต่อย่างเดียวที่จะไม่ยอมคือการที่คนอื่นมาดูถูกท่านแม่ของนาง ท่านแม่ของนางคือสตรีที่ดีที่สุดในโลกนับตั้งแต่ที่นางย้อนเวลากลับมามีชีวิตใหม่ ผู้ใดก็ห้ามข่มเหงรังแกหรือดูหมิ่นหวงซื่อเด็ดขาด!

“คุณหนู พอเถอะ ขนาดลูกน้องของคุณชายใหญ่ยังทำอะไรแม่นางเผยไม่ได้…”

ท่าทางหวาดเกรงของบริวารยิ่งทำให้เคอโหย่วจินเดือดดาลจนยกเท้าถีบเขากระเด็น “ไป! ไสหัวไปจัดการนางให้ข้าเดี๋ยวนี้!”