ทดลองอ่านนิยาย พบพานชายาในแปลงสมุนไพร บทที่ 7 – บทที่ 9

สามารถอ่านบทก่อนหน้าได้ที่ >> บทที่ 4 – บทที่ 6

บทที่ 7

เผยจื่ออวี๋เพิ่งจะก้าวออกจากบ้านสกุลหวงได้ไม่ถึงสองก้าวก็ได้ยินเสียงตวาดอย่างดุดันลอยมาเข้าหู

“เผยจื่ออวี๋ หยุดให้ข้าเดี๋ยวนี้!”

เผยจื่ออวี๋หันหน้าไปมองแล้วก็เห็นร่างอ้วนกลมของเคอโหย่วจินที่กำลังเตรียมเล่นงานนางเต็มที่ “เคอโหย่วจิน เจ้าเรียกข้ามีธุระอะไร”

นางรู้ดีว่าตนกับเคอโหย่วจินไม่ได้มีสายสัมพันธ์อันดีอะไรต่อกันนัก เพราะฉะนั้นการที่อีกฝ่ายเรียกนางเอาไว้ย่อมไม่ใช่เรื่องดีแน่

เคอโหย่วจินถลกแขนเสื้อขึ้น เผยให้เห็นท่อนแขนใหญ่ล่ำขณะชี้นิ้วถามอย่างเหี้ยมเกรียม “บอกข้ามาว่าเจ้าเข้าไปทำอะไรในบ้านคุณชายหวงตั้งนานสองนาน ไม่รู้จักอายบ้างหรืออย่างไร”

“เจ้านี่มันน่าขันเกินไปหน่อยแล้ว เรื่องของข้ากับคุณชายหวงเกี่ยวอะไรกับเจ้าด้วย เพราะเหตุใดข้าถึงต้องรายงานเจ้า” เผยจื่ออวี๋มองดูอีกฝ่ายด้วยแววตาขบขัน

“ข้าขอเตือนเจ้านะว่าคุณชายหวงเป็นของข้า ห้ามเจ้าคิดยั่วยวนเขาเด็ดขาด” เคอโหย่วจินแผดเสียงใส่นางอย่างไม่รู้จักคำว่าอาย

ถึงแม้ว่าเวลานี้ท้องถนนจะปราศจากผู้คน แต่ตอนที่คำพูดนี้หลุดออกมาก็ยังทำให้เผยจื่ออวี๋รู้สึกเหมือนฟ้าสะท้านดินสะเทือน

ท่าทางเคอโหย่วจินอยากจะแต่งงานจนประสาทหลอน หรือถ้าจะพูดให้ถูกก็คืออยากจะแต่งงานกับคุณชายหวงจนเป็นบ้าไปแล้ว

นี่แสดงว่าที่ระยะนี้พวกสาวๆ ที่หมายตาหวงฝู่จี้พากันหายหน้าไป คงเป็นเพราะถูกเคอโหย่วจินขับไล่หรือไม่ก็เล่นงานจนกระเจิดกระเจิงไปแล้วกระมัง

“คุณชายหวงเป็นคนของเจ้าไปตั้งแต่เมื่อใด เจ้าพูดแบบนี้ไม่รู้สึกว่ามันน่าหัวเราะเกินไปหน่อยหรือ เป็นสาวเป็นแส้แต่กลับมาร้องบอกว่าบุรุษผู้หนึ่งเป็นคนของตนกลางถนนปาวๆ เจ้าไม่มีความอายแล้วหรือ!” เผยจื่ออวี๋ย้อนถามเสียงดัง

เคอโหย่วจินเลยยิ่งแผดเสียงหนักขึ้นอย่างทั้งอายทั้งโกรธ “พ่อข้าบอกว่าคุณชายหวงเป็นผู้ดีตกยาก การที่เขาต้องอยู่บ้านโทรมๆ แบบนี้ช่างน่าเวทนานัก ดังนั้นอีกไม่นานก็จะส่งคนมาเจรจาเรื่องแต่งงาน ให้เขาได้แต่งเข้าบ้านข้า ถึงตอนนั้นคุณชายหวงก็จะเป็นสามีของข้า และหลังจากที่เราสองคนแต่งงานกันแล้ว พ่อข้าก็จะช่วยให้เขาได้เป็นขุนนางใหญ่ ท่านพ่อของข้าหวังดีต่อเขาถึงเพียงนี้ คุณชายหวงไม่มีทางปฏิเสธแน่นอน”

ไม่เสียแรงที่เคอโหย่วจินเป็นน้องสาวของเคอโหย่วไฉ ไม่ใช่คนบ้านเดียวกันไม่เข้าประตูเดียวกันจริงๆ ด้วย เผยจื่ออวี๋กระตุกมุมปากอย่างเยาะหยัน “เช่นนั้นคอยให้เขาได้เป็นสามีของเจ้าก่อน แล้วเจ้าค่อยมาห้ามข้าไม่ให้เข้าใกล้เขา แต่ตอนนี้ข้าไม่มีเวลามาสนใจเจ้าหรอก”

นางยังต้องไปเตรียมการต่างๆ เรื่องสถานศึกษา ไม่มีเวลามาฟังอีกฝ่ายเพ้อพล่ามเช่นนี้หรอก

อีกอย่างจี้ซานดูเป็นคนสุภาพอ่อนโยนไม่มีพิษมีภัยอะไรก็จริง แต่ลึกๆ แล้วเขาเป็นคนที่มีความหยิ่งในศักดิ์ศรีสูงมาก ถ้าหากเขายอมตกลงแต่งงานกับเคอโหย่วจินเพื่อที่จะได้เป็นขุนนางล่ะก็ ผีหลอกน่ะสิ!

เผยจื่ออวี๋หมุนตัวเตรียมจากไป แต่อีกฝ่ายกลับไม่ยอมปล่อยตัวนางไปโดยง่าย