ทดลองอ่านนิยาย แม่ทัพอยู่บน ข้าอยู่ล่าง บทที่ 3

อีกด้านหนึ่ง ที่วังอันอ๋อง วรชายาอันไท่เฟยก็เตรียมตัวเตรียมใจอยู่เช่นกัน

ผู้เป็นมารดาทุกคนล้วนวาดหวังอยากได้สะใภ้ถูกใจสักคน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นภรรยาที่ตบแต่งให้กับบุตรชายคนเล็กที่ตนรักเอ็นดูที่สุดยิ่งต้องเลือกเฟ้นเป็นอย่างดี ต่อให้ชาติตระกูลด้อยกว่าสักหน่อย รูปโฉมชั้นรองสักนิดก็สมควรเป็นหญิงสาวในตระกูลใหญ่โตที่อ่อนหวานสมกุลสตรี ดูแลเหย้าเรือน รักใคร่สามี

เมื่อมีพระราชโองการพระราชทานสมรสมาถึง ประหนึ่งอสนีบาตฟาดกลางกระหม่อม ด้วยในใจนางรู้ดีว่าชั่วชีวิตนี้ของบุตรชายคนเล็กคงมิได้อยู่อย่างมีความสุขแล้ว น้ำตาพานไหลออกมาเป็นสายไม่หยุด

ก่อนวันมงคลพระพันปีเคยเรียกนางเข้าวัง กำชับนักกำชับหนาว่าสะใภ้ผู้นี้มีสถานะผิดแผกจากสามัญ จะเป็นประโยชน์อย่างใหญ่หลวงต่อการทำงานรับใช้จักรพรรดิในภายภาคหน้า ขอให้นางอย่าเข้มงวดเรื่องธรรมเนียมจนเกินไปนัก อย่าวางท่าเป็นแม่สามีจนทำให้ขุนนางผู้มีความชอบต้องเสียขวัญกำลังใจ ต่อให้มีอะไรไม่ชอบใจอยู่บ้าง วันหน้าแยกเรือนกันแล้วมองไม่เห็นก็ไม่ทุกข์ใจเอง

นางออกไปข้างนอกก็มีบรรดาพี่น้องมองมาด้วยสายตาเห็นใจ กล่าววาจาเอ่ยกล่อม

‘สะใภ้ท่านก็แค่วางท่าใหญ่โต ดื้อรั้นหัวแข็งไปบ้าง แต่อยู่กันไปก็คุ้นชินไปเอง ดีชั่วอย่างไรยังมีสะใภ้ใหญ่ที่กตัญญูต่อท่านนะ’

ยิ่งกว่านั้นยังมีคนที่พูดจาไม่เป็นกล่าวปลอบใจ

‘ถึงอย่างไรลูกชายคนเล็กท่านก็ไม่รักความก้าวหน้า อาศัยสะใภ้เชิดชูวงศ์ตระกูล นับว่าเป็นเรื่องดีนะ’

นางฟังถ้อยคำเหล่านี้แล้วอยากส่งเสียงถุยกลับไปใจจะขาด

หากสะใภ้ไม่สามารถดูแลเหย้าเรือน กตัญญูแม่สามี และเอาใจสามีแล้วจะแต่งเข้ามาทำไม

อดีตอันอ๋องสามีนางเหน็ดเหนื่อยตรากตรำกับงานราชการแผ่นดินจนสิ้นลม นางครองตัวเป็นม่ายตั้งแต่ยังสาว รู้จักทำบุญสร้างกุศล ช่วยเหลือผู้ประสบภัยธรรมชาติทุกปี ถวายธูปเทียนเติมน้ำมันตะเกียงให้วัดวาอาราม คงไม่นับว่าเป็นสตรีชั่วช้าเลวทรามกระมัง

บุตรชายคนเล็กป่วยกระเสาะกระแสะมาตั้งแต่เยาว์วัย จวนเจียนจากโลกไปตั้งแต่อายุยังน้อย เพิ่งจะมีหลายปีมานี้ที่อาการดีขึ้นตามลำดับ นางจึงรักและตามใจเขามากเกินไปบ้าง แม้ตอนนี้เขาจะทำตัวสำมะเลเทเมา ชื่อเสียงฉาวโฉ่ กระนั้นก็น้อยครั้งนักที่เขาจะก่อความเดือดร้อนใหญ่โตให้กับครอบครัว

ทว่าผู้อื่นกลับพูดลับหลังกันว่าอะไรบ้างนะ

‘ลูกชายของเซิ่นชินอ๋องเอย ลูกชายคนรองของแม่ทัพเวยอู่เอย มีคนใดบ้างมิใช่หนุ่มรูปงามมากความสามารถและมีความประพฤติดี ท่านแม่ทัพมีอำนาจล้นฟ้า ออกเรือนไปกับลูกชายไร้สามารถของอดีตอันอ๋องก็สูญเปล่าอยู่เหมือนกัน’

จริงอยู่ที่บุตรชายคนเล็กไม่เอาถ่านไปสักหน่อย แต่นางเป็นมารดา ในใจย่อมมีเพียงความรักความสงสาร อีกทั้งตระกูลนางก็มิใช่กาฝากอาศัยสตรีเลี้ยงปากเลี้ยงท้องอย่างไร้เกียรติไร้ศักดิ์ศรี ไยต้องหักใจปล่อยให้เขาถูกเหยียบไว้ใต้เท้าสตรี โงหัวไม่ขึ้นตลอดชีวิต

แต่งงานกับนกกระจอกที่รู้ความอยู่ในโอวาทสักตัวยังดีเสียกว่า ใครกันอยากไปอาจเอื้อมนกหงส์

วรชายาอันไท่เฟยทำใจยอมรับไม่ได้อย่างมาก แต่จนปัญญาที่นางมิใช่คนใจกล้า ทั้งยังเชื่อฟังคำพูดของพระพันปีโดยไม่บิดพลิ้ว ฉะนั้นนับแต่ซย่าอวี้จิ่นแต่งงานเป็นต้นมา นางก็ได้แต่เก็บความคับใจสุมแน่นอยู่ในอก น้ำตาไหลอาบหน้าอยู่บ่อยๆ แต่กลับไม่กล้าอาละวาดออกมา เพียงแอบบ่นกับสะใภ้ใหญ่ อยากให้พญายมแห่งแดนดินผู้นี้ชิงชังบุตรชายคนเล็กเร็วขึ้นจนแทบทนรอไม่ไหว จะได้ไสหัวออกจากตระกูลไปเสาะหาบุรุษที่มีความสามารถคนอื่น