ทดลองอ่านนิยาย แม่ทัพอยู่บน ข้าอยู่ล่าง บทที่ 4

หม่ากุ้ยเหรินไม่กล้าบอกว่าหลานชายตัวเองนั้นบุ๋นไม่สู้บู๊ไม่เอา อาศัยสัมพันธ์ส่วนตนเข้าไปหาเงินทองใช้ไปวันๆ จึงได้แต่พูดเสียงสะอื้น

“เขามีศรัทธาต่อกองทัพอย่างแรงกล้า อยากเป็นทหารสร้างความดีความชอบทำงานรับใช้พระองค์ ทั้งยังเป็นการเชิดชูวงศ์ตระกูล ทว่าอุดมการณ์ยังไม่บรรลุ พลั้งทำผิดกฎกองทัพเล็กๆ น้อยๆ กลับต้องจบชีวิตลงด้วยน้ำมือแม่ทัพเยี่ย น่าเวทนานัก”

จักรพรรดิทอดถอนใจ

“น่าเวทนาจริงๆ ในกองทัพจะสร้างความดีความชอบมิใช่เรื่องง่าย มันต้องแลกด้วยศีรษะเชียวนะ ว่าแต่เขาอายุเท่าไร เข้าร่วมกองทัพนานกี่เดือนแล้ว”

หม่ากุ้ยเหรินรีบเอ่ย

“เขาอายุยี่สิบสามเพคะ เข้าไปได้สามเดือนกว่าแล้ว”

“ไฉนผู้ที่อยากสร้างความดีความชอบในกองทัพผู้หนึ่งอยู่มาจนอายุยี่สิบสาม เข้าร่วมกองทัพสามเดือนกว่ายังไม่กระจ่างแจ้งกฎกองทัพของบรรพชนสิบเจ็ดข้ออีก”

หม่ากุ้ยเหรินจนวาจาไปชั่วขณะ แต่ยังคงกล่าวเถียงข้างๆ คูๆ

“เป็นแม่ทัพเยี่ยที่ชี้แนะสั่งสอนไม่ดี สังหารคนส่งเดชเพคะ”

จักรพรรดิสะบัดแขนเสื้อ เอ่ยเสียงห้วน

“เยี่ยเจาถือแส้เหล็กไหลของบรรพชน ลงโทษหลานชายเจ้าตามกฎกองทัพของบรรพชน หรือเจ้าเห็นว่าคำสอนของบรรพชนไม่ถูกต้อง กฎกองทัพที่บรรพชนตั้งขึ้นคือการสังหารคนส่งเดชหรือ กำแหงสิ้นดี!”

“มิใช่เพคะ@@@ฝ่าบาท หม่อมฉันไม่ได้หมายความเช่นนั้น มะ@@@หม่อมฉันปวดท้องเพคะ”

นางหลั่งน้ำตา ตัวสั่นเทิ้มโงนเงนจะล้มมิล้มแหล่

“อย่าคุกเข่าอยู่เลย เจ้ามิใช่ตัวคนเดียวแล้ว น้ำตาไหลมากเกินไปไม่ดีต่อเด็กในท้องนะ” จักรพรรดิรีบเร่งพยุงพระสนมคนโปรดให้ลุกขึ้นพร้อมเอ่ยปลอบ “เรื่องนี้สุดปัญญาจะแก้ไขได้แล้ว แต่เจ้ายังมีญาติสนิทอีกคนอยู่ในกองทัพกระมัง เราเดาว่าเขากับเยี่ยเจาก็คงไม่ถูกชะตากัน ในเมื่อเขามีใจอยากตอบแทนแผ่นดินและเชิดชูวงศ์ตระกูล มิสู้แต่งตั้งเขาเป็นขุนนางเล็กๆ สักตำแหน่งแล้วย้ายไปอีกที่เถอะ เจ้าว่าไปที่ค่ายทหารแนวหน้าที่ซีหนาน* เป็นอย่างไร ที่นั่นมีโอกาสสร้างความดีความชอบมากที่สุด เมื่อข่าวชัยชนะมาถึง เราจะเลื่อนตำแหน่งปูนบำเหน็จให้เขาดีๆ”

ชายแดนซีหนานมีชนต่างเผ่ารุกราน กอปรกับมีแมลงและหมอกควันเป็นพิษเหลือคณานับ ค่ายทหารแนวหน้าของกองทัพซีหนานได้รับฉายาว่า ‘กองกำลังเดนตาย’ มักเป็นนักโทษที่ถูกส่งตัวไปเป็นทหารหรือคนท้องถิ่นที่ยากจนสิ้นไร้ไม้ตอก ผู้ที่สามารถอดทนอยู่ได้หลายปีและมีชีวิตรอดมาได้ มาตรว่าจะได้เลื่อนตำแหน่งและร่ำรวย กลับมีจำนวนน้อยนิดนับนิ้วได้

หม่ากุ้ยเหรินคิดตามทันในที่สุด นางรีบคุกเข่าลงโขกศีรษะอ้อนวอน

“ไม่อยากไปก็ช่างเถอะ ไยต้องทำเช่นนี้ด้วย” จักรพรรดิพยุงหม่ากุ้ยเหรินขึ้นเป็นคำรบที่สอง อมยิ้มพลางเอ่ยขึ้น “แม้จะแต่งตั้งรัชทายาทแล้ว โอรสก็มีไม่น้อยแล้ว แต่เรายังคงรักลูกในท้องเจ้าอย่างมาก หากเป็นองค์หญิงน้อยที่มีหน้าตาละม้ายคล้ายเจ้าจะเป็นการดีที่สุด คงต้องงามสะคราญเหนือใครเป็นแน่”

หม่ากุ้ยเหรินวิงเวียนตาลายวูบหนึ่ง นางชักจะเจ็บท้องขึ้นมาแล้วจริงๆ

* ซีหนาน เป็นคำเรียกดินแดนทางตะวันตกเฉียงใต้ของจีนในสมัยโบราณ ได้แก่ มณฑลซื่อชวน (เสฉวน) อวิ๋นหนาน (ยูนนาน) กุ้ยโจว และซีจั้ง (ทิเบต) ในปัจจุบัน