ทดลองอ่านนิยาย แม่ทัพอยู่บน ข้าอยู่ล่าง บทที่ 6

คนรอบข้างหัวเราะครืนใหญ่อีกระลอก ส่วนเสี่ยวเอ้อร์จื่อซึ่งพาเขามาที่นี่เผ่นหนีไปตั้งแต่เมื่อไรก็สุดรู้

เกาเทียนเสียงหัวหมุนคว้างระลอกหนึ่ง เพิ่งรู้ว่าตัวเองตกหลุมพรางก็ไม่มีแก่ใจเดินหมากกระดานสุดท้าย

พริบตาเดียวเขาก็ติดหนี้ถึงหนึ่งพันห้าร้อยตำลึง ซ้ำร้ายยังถูกบังคับให้ทำสัญญาหนี้

เรื่องราวต่อจากนั้นคือการทวงหนี้ ท่านลู่พาคนมาอาละวาดพังร้านเหล่าเกา ไม่ว่าเหล่าเกาจะอ้อนวอนอย่างไรก็ไร้ประโยชน์

ครั้นบีบจนถึงที่สุด ท่านลู่นั่งไขว่ห้างกระดิกเท้า คาบไม้จิ้มฟันในปาก

‘ในเมื่อคืนเงินไม่ได้ก็ช่างเถอะ ข้าเป็นคนใจดีอยู่เหมือนกัน จะยอมเสียเปรียบเจ้าสักครั้ง เหลือทางรอดให้เจ้าได้เดิน รสชาติเนื้อแพะร้านเจ้ายังพอมีดีอยู่หลายส่วน หากเจ้ามอบสูตรลับการปรุงมาก็จะถือเป็นการชดใช้หนี้หนึ่งพันห้าร้อยตำลึงนี้’

เหล่าเกาแจ่มแจ้งในบัดดล เพิ่งจะรู้ว่าเป็นหอบุปผาเมามายที่ใช้อุบายสกปรกให้ร้ายบุตรชายตน ด้วยพักก่อนหอบุปผาเมามายถูกใจสูตรปรุงเนื้อแพะของเขา คิดอยากครอบครองเป็นของตัวเองผู้เดียวเพื่อใช้เป็นอาหารชูโรงประจำร้าน จึงส่งคนมาเจรจาหลายครั้งแต่ถูกปฏิเสธอย่างไม่ไยดี

หลังจากซย่าอวี้จิ่นฟังจบก็ครุ่นคิดอยู่ครู่ใหญ่

“ท่านลู่@@@ข้าเคยได้ยินชื่อนี้ เขาทำงานให้กับบ่อนรุ่งเรืองนาน ชอบใช้วิธีต่ำช้าพอดู บ่อนพนันนี้กับหอบุปผาเมามายหรือ เรื่องไม่ง่ายเลย เพราะทั้งสองแห่งนี้มีฉีอ๋องเป็นเจ้าของอยู่เบื้องหลัง คนผู้นี้ไม่เหมือนข้าที่อยู่เฉยๆ ลอยไปลอยมา เขารับผิดชอบงานในราชสำนัก ได้รับความสำคัญอย่างมาก ขุนนางที่ประจบสอพลอเขาก็มีไม่น้อย เจ้าเป็นเพียงชาวบ้านธรรมดาคนหนึ่ง อีกทั้งเป็นการขัดแย้งกันในบ่อนพนัน หากทำให้เป็นเรื่องใหญ่ขึ้นมามีแต่ตายสถานเดียว”

เหล่าเกาเอ่ยด้วยสีหน้าท้อแท้สิ้นหวัง

“ต้องยอมรับชะตากรรมไปเช่นนี้หรือ”

ภรรยากับบุตรสาวเขาเริ่มร้องโหยหวนขึ้นมาอีก

ซย่าอวี้จิ่นได้ยินเสียงร้องปานสุกรถูกเชือดก็อดอุดหูมิได้ เขาลุกพรวดขึ้นแล้วพูดอย่างมีน้ำโห

“จะร้องไห้ทำไม! ข้ายังต้องซื้อเนื้อแพะไปให้ภรรยาข้านะ! เจ้าไปตั้งไฟตุ๋นเนื้อแพะให้เปื่อยสักนิด เอาเอ็นกับเนื้อติดกระดูกอย่างละห้าชั่ง อีกประเดี๋ยวข้าจะส่งคนมารับ!”

จากนั้นก็เขาหมุนกายเดินจากไป

เหล่าเกาตั้งสติได้ก็ตบไหล่บุตรสาวทีหนึ่ง เอ่ยด้วยสีหน้ายิ้มย่องผ่องใส

“จะร้องไห้ทำไม! ไม่ได้ยินจวิ้นอ๋องพูดหรือว่าอีกประเดี๋ยวจะมาเอาเนื้อแพะ ยังไม่รีบไปตั้งไฟอีก พวกเราค่อยๆ ตุ๋นเนื้อแพไปรอไป”

ต้นฤดูใบไม้ผลิอากาศยังหนาวเย็น ประตูหน้าของบ่อนรุ่งเรืองนานติดตัวอักษรคำว่า ‘เงินทองไหลมา’ ไว้ทางซ้าย ติดตัวอักษรคำว่า ‘เก่าไปใหม่มา’ ทางขวา ด้านในมีผู้คนเนืองแน่น แต่ละคนล้วนตื่นเต้นคึกคักจนเหงื่อซึมเต็มหน้าผาก เสียงลูกเต๋าชนกระทบกันประสานเสียงตะโกนด้วยความดีใจและปวดใจ คละเคล้าไปด้วยกลิ่นอายของคนชั้นต่ำอย่างพรรณนาไม่ถูก