ทดลองอ่านนิยาย แม่ทัพอยู่บน ข้าอยู่ล่าง บทที่ 6

เหล่าเกาได้ยินเขาพูดเช่นนี้ก็หยุดร่ำไห้ในพริบตา ใบหน้าหม่นหมองแปรเปลี่ยนเป็นสดใส ตวาดภรรยากับบุตรสาวให้หยุดร้องไห้และไปดูแลบุตรชาย ขณะที่ตัวเองเก็บเก้าอี้ที่ขาไม่หักตัวหนึ่งบนพื้นขึ้นมา เช็ดแล้วเช็ดอีก จากนั้นก็เชิญซย่าอวี้จิ่นนั่งลง เริ่มเล่าเรื่องราวทั้งหมดอย่างเดือดดาล

เขามีบุตรชายคนหนึ่งชื่อเกาเทียนเสียง ตัวเตี้ยม่อต้อ หน้าปรุ เป็นคนทึ่มทื่อที่ถูกทุบตีอย่างไรก็ไม่ปริปากพูดสักแอะ แต่คลั่งไคล้หมากรุกอยู่สักหน่อย ทุกครั้งที่เห็นคนเดินหมากก็จะห้ามใจไม่อยู่ ต้องเดิมพันแพ้ชนะสักสิบอีแปะ

เมื่อวานเขาถอนขนเนื้อแพะบนเตาเสร็จก็ออกไปซื้อเครื่องเทศ มีคนรู้จักคนหนึ่งชื่อเสี่ยวเอ้อร์จื่อชวนเขาไปเที่ยว ยามเดินผ่านตรอกข้างบ่อนรุ่งเรืองนานด้วยกัน เห็นคนหลายคนล้อมวงเดินหมาก ส่งเสียงเอะอะพนันขันต่อกัน ทว่าฝีมือกลับอ่อนด้อยเหลือจะกล่าว ด้านข้างยังวางเหรียญอีแปะหลายเหรียญเป็นเดิมพัน เขาเห็นแล้วก็คันไม้คันมืออยากร่วมวงด้วย

ท่านลู่คนตั้งกระดานหมากเอ่ย

‘ข้ารำคาญพวกไม่มีเงินจ่ายและเกลียดชังพวกขี้แพ้ชวนตีเป็นที่สุด เจ้าจะเล่นก็ต้องทำตามกฎ หนึ่งกระดานสามตัว! เล่นครบห้ากระดานถึงจะไปได้!’

เกาเทียนเสียงรู้สึกว่าถึงแพ้ทั้งห้ากระดานก็แค่สิบห้าอีแปะ ไม่นับว่ามากเท่าไร เขาจึงตอบตกลง รอหลังจากชายฉกรรจ์ซึ่งต่อแถวอยู่ด้านหน้าเล่นจบแล้วออกไปก็รีบตั้งกระดานหมากใหม่

หมากกระดานแรกจบ เขาแพ้ไปอย่างฉิวเฉียด พาให้นึกเจ็บใจเลยเล่นต่อ

คิดไม่ถึงว่าหมากกระดานที่สองยังคงแพ้อีก ตามมาด้วยหมากกระดานที่สาม หมากกระดานที่สี่@@@แพ้รวดติดกันทุกกระดาน

เวลานี้ชายฉกรรจ์ที่เดินออกไปแล้วคนนั้นกลับมาอีกครั้ง ในมือถือตั๋วเงินปึกหนึ่งยัดใส่มือของคนตั้งกระดานหมาก เอ่ยพลางยิ้มประจบ

‘ท่านลู่ฝีมือดี ข้าเสียให้ตั้งแปดตัว’

ท่านลู่รับตั๋วเงินมานับดูแล้วยื่นตั๋วเงินสองใบให้บุรุษด้านหลัง

‘เจ้าชนะสองตัว เอาไปเถอะ’

เกาเทียนเสียงลอบมองตั๋วเงินที่ล้วนมีมูลค่าใบละหนึ่งร้อยตำลึงแล้วถึงประจักษ์ได้ในเวลานี้ว่าดูคล้ายไม่ค่อยจะเข้าทีนัก เขาจึงฝืนยิ้มเอ่ยถาม

‘ที่ว่าตัวนี้คือ?’

ท่านลู่ถ่มน้ำลาย

‘ย่อมต้องเป็นตัวละหนึ่งร้อยตำลึงน่ะสิ’

คนจ่ายเงินกับคนรับเงินพยักพเยิดสนับสนุนกันใหญ่ ทั้งยังแอบยิ้มที่มุมปากไม่หยุด

เกาเทียนเสียงตกใจจนสั่นเทิ้มไปทั้งร่าง รีบลุกพรวดขึ้น

‘ข้าเข้าใจผิดไป ข้าไม่เดิมพันแล้ว’

กลุ่มคนที่ตั้งวงเดิมพันกับท่านลู่เข้ามายืนล้อมเอาไว้และชกเขาหมัดหนึ่งอย่างหนักหน่วงจนเขาล้มลงไปกองกับพื้น ปากยังบริภาษด่าทอไปด้วย

‘ก็บอกแล้วว่าหนึ่งกระดานสามตัว เล่นครบห้ากระดานถึงจะไปได้! เจ้าหนุ่ม เจ้าริอ่านเข้ามาร่วมวงกับข้าแล้วยังกล้าหนีอีกหรือ มาเดิมพันกับข้าต่อซะดีๆ แล้วควักเงินออกมาจ่ายที่เสียพนันให้ข้าทั้งหมดด้วย หาไม่แล้วข้าจะกุดมือกุดเท้าเจ้าซะ! แล้วไม่ต้องมาพูดกับข้าเรื่องบ้านเมืองมีขื่อมีแปอะไรนั่นด้วย ไอ้หนุ่มตาบอดเอ๊ย ลองไปถามถึงคนชื่อท่านลู่ที่บ่อนรุ่งเรืองนานได้เลย คำพูดของท่านลู่คือกฎหมายบ้านเมือง!’