ทดลองอ่าน ทาสหญิงพลิกแผ่นดิน บทที่ 9

ฉาฉาอึ้งไปเล็กน้อย ก่อนจะหยิบกระปุกที่เมื่อครู่หลี่หมัวมัวใช้ขึ้นมา บนใบหน้านางปรากฏรอยยิ้มอย่างหาได้ยาก ก่อนจะหันกลับไปทำอาหารต่อ

รอจนสำรับอาหารเที่ยงของเฉิงตั๋วเตรียมเสร็จแล้ว หลี่หมัวมัวจึงชิมอาหารแต่ละอย่างที่ตักออกมาเมื่อครู่ไปอย่างละนิด ฉาฉาก็กินตาม ไม่รู้สึกว่ามีพิษ แต่รู้สึกว่าอร่อยถึงที่สุด นางอดมองหลี่หมัวมัวในแง่มุมใหม่ไม่ได้

หลังอาหารเที่ยงหลี่หมัวมัวให้ฉาฉาทำความรู้จักกับเครื่องปรุงต่างๆ ลิ้มรสเครื่องปรุงทุกชนิดไปอย่างละรอบ แล้วเอาอาหารที่เมื่อครู่ตักแยกออกมาให้นางชิมอย่างละเอียดอีกที คิดไม่ถึงว่าฉาฉากลับสนใจเต็มเปี่ยม แม้แต่อาหารเที่ยงยังไม่ยอมกิน เอาแต่จดจำบรรดาเครื่องปรุงทั้งหลาย สุดท้ายหลี่หมัวมัวยกกับข้าวสองอย่างที่เฉิงตั๋วกินเหลือมา ดึงตัวนางให้มานั่งกินอาหารเที่ยงด้วยกัน

ยามที่มื้อเย็นมาถึง ฉาฉาก็สามารถหยิบเครื่องปรุงต่างๆ ในห้องครัวได้แล้ว น้ำมัน เกลือ ซีอิ๊ว น้ำส้มสายชู เหล่านี้ไม่ต้องพูดถึง ส่วนจันทร์แปดกลีบ เครื่องเทศ พริกไทย แป้งข้าวเหนียว แป้งมัน แป้งข้าวเจ้า ขิง กระเทียม ต่อให้นางไม่รู้ว่าเอามาใช้ทำอะไร ทว่ากลับจดจำชื่อได้อย่างแม่นยำ หลี่หมัวมัวพูดออกมารอบหนึ่ง นางไม่มีหยิบผิดสักอย่างเดียว

หลี่หมัวมัวอดสงสัยไม่ได้ “เจ้าไม่เคยเห็นของพวกนี้มาก่อนจริงๆ หรือ” ฉาฉายิ้มส่ายหน้า แสดงท่าทีให้นางทดสอบตนอีกครั้ง หลี่หมัวมัวคิดดูแล้วก็เห็นว่าคงไม่ผิด แม้แต่ตะเกียบฉาฉายังใช้ได้ไม่คล่องแคล่ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องทำอาหารแล้ว ถึงจะสงสัย หากนางก็ได้แต่ปล่อยวางลงชั่วคราว

หลังกินอาหารเย็นเสร็จ ฉาฉาถูกหลี่หมัวมัวพากลับมาที่ห้องหนังสือของเฉิงตั๋วอีกครั้งประหนึ่งนักโทษ หลี่หมัวมัวสั่งให้ฉาฉาไปนำเสื้อผ้าผลัดเปลี่ยนของเฉิงตั๋วมา ฉาฉาเดินออกไปแล้ว นางถึงหันไปพูดกับเฉิงตั๋ว “ฉาฉาผู้นี้ ท่านอ๋องทรงรู้ถึงความเป็นมาของนางหรือไม่เพคะ”

“มีอะไรหรือ”

“หม่อมฉันรู้สึกว่าเด็กคนนี้ไม่เหมือนลูกชาวบ้านทั่วไป อากัปกิริยาก็ไม่เหมือนเหล่าสาวใช้ ทั้งยังมีความใจกว้างอยู่บ้าง”

เฉิงตั๋วเหลือบสายตาขึ้นมอง “หมายความว่าอย่างไร”

“ท่านอ๋องทรงปฏิบัติต่อนางดี ช่วยไม่ได้ที่บางคนจะพูดถึงภูมิหลังของนาง ซ้ำยังพูดได้ไม่น่าฟังยิ่ง หม่อมฉันซึ่งเป็นคนนอกได้ยินยังรู้สึกแย่ แต่ตัวนางกลับทำเหมือนไม่มีอะไรทั้งนั้น”

เฉิงตั๋วนิ่งเงียบ ไม่พูดอะไร

หลี่หมัวมัวไม่พูดมากอีก เพียงเอ่ยว่า “ดึกแล้ว ท่านอ๋องเข้าบรรทมเร็วหน่อยเถอะเพคะ อย่าเอาแต่เร่งทรงงาน” ขณะพูดจบฉาฉาก็กลับมาแล้ว หลี่หมัวมัวจึงดึงนางมากำชับ “เจ้าอยู่ปรนนิบัติท่านอ๋องดีๆ ข้าจะไปตรวจดูของที่จะใช้ทำอาหารเช้าวันพรุ่งนี้ที่ห้องครัว”

เฉิงตั๋วลุกขึ้นยืน เดินไปส่งนางถึงหน้าประตู “หมัวมัวก็พักผ่อนให้เร็วหน่อยเถอะ เรื่องพวกนี้ปล่อยให้พวกบ่าวทำไปก็พอแล้ว”

“หม่อมฉันจัดการไหวเพคะ ท่านอ๋องไม่ต้องทรงกังวล” นางโบกมือไปมา ก่อนจะหมุนตัวเดินจากไป

เฉิงตั๋วหันมาจัดเอกสารให้เรียบร้อย เตรียมจะเดินไปทางบ่อน้ำพุร้อน เมื่อหันกลับมาก็เห็นฉาฉายังคงยืนอยู่ที่เดิม เขาจึงทำท่าบอก “เจ้าตามข้ามา”