ทดลองอ่าน ท่านผู้เป็นดั่งดวงใจ บทที่ 65-66

ฟ้ามืดสนิทแล้ว เฟิงซุ่นอินอาบน้ำ เปลี่ยนชุด ทำทุกอย่างอย่างเป็นระเบียบขั้นตอนอยู่ภายในห้อง

นางคลุมเสื้อนั่งอยู่หน้าตะเกียง ยกมือขึ้นปรับแสงเล็กน้อย พลันรู้สึกว่าหลายวันมานี้ประหนึ่งความฝันฉากหนึ่ง

ย้อนนึกไปต่อ ตั้งแต่จากเหลียงโจวมาก็คล้ายความฝันฉากหนึ่งเช่นกัน

นางหันไปหยิบตำราพับทบของตนเองมาเปิดออก ทันใดนั้นบางอย่างก็ร่วงตกลงมา เมื่อเก็บขึ้นมาถึงพบว่ามีกระดาษต้นฉบับแผ่นหนึ่งถูกหนีบเอาไว้

นางกางออก มองเห็นอักษรตัวเล็กๆ ตรงมุมขอบ ผู้บัญชาการทหารเหลียงโจวมู่ฉางโจวมอบให้แก่ฮูหยินเฟิงซุ่นอินเก็บไว้ส่วนตัวเท่านั้น

นึกไม่ถึงว่านางจะเอาแม้แต่สิ่งนี้ติดมาด้วย

นางดันออก ค่อยๆ เก็บสิ่งของกลับไปขณะพึมพำกับตนเอง “คนเจ้าเล่ห์…”

ทุกหนแห่งล้วนเป็นร่องรอยที่เขาทิ้งเอาไว้ จะเจ้าเล่ห์เกินไปแล้ว

นางหลุบตาลงก่อนนึกถึงนัยน์ตาแดงระเรื่อของมู่ฉางโจวขึ้นมาอีกครั้ง ‘ช่างใจดำจริงๆ จวบจนวันนี้กลับยังมีแค่ข้าที่รู้สึกไม่เต็มใจ’

ล่วงสู่ยามวิกาล เฟิงอู๋จี๋เปลี่ยนยาเสร็จแล้วแอบออกจากห้องหลัก เขาอยากแวะไปดูว่าพี่สาวเป็นอย่างไรบ้าง เดินไปถึงนอกประตูห้องกลับเห็นแสงไฟในห้องนางจุดสว่าง ตามด้วยประตูห้องถูกเปิดออก นางเดินออกมาแล้วตรงไปยังเรือนหน้า

เขาตามไปด้วยความแปลกใจ จนกระทั่งมาถึงเรือนหน้า เห็นนางมอบบางอย่างในมือให้กับทหารคุ้มกันนายหนึ่งที่เฝ้าประตูจวนอยู่ จากนั้นก็เดินย้อนกลับมาอีกครั้งอย่างรวดเร็ว

“ท่านพี่ไปทำอะไรกัน” เขาอดถามไม่ได้

เฟิงซุ่นอินเอ่ยเสียงเบา “ส่งจดหมาย”

“ส่งไปที่ใดหรือ”

นางชะงักเล็กน้อยก่อนตอบ “เหลียงโจว”

* ตรีวิสุทธิเทพ (ซานชิง) คือสามปฐมเทพสูงสุดตามหลักความเชื่อของลัทธิเต๋า สถิตในดินแดนสูงสุดเหนือจากสวรรค์เก้าชั้นฟ้า ได้แก่ หยวนสื่อเทียนจุนแห่งแดนอวี้ชิง (หยกวิสุทธิ์) หลิงเป่าเทียนจุนแห่งแดนซั่งชิง (เหนือวิสุทธิ์) และเต้าเต๋อเทียนจุนหรือไท่ซั่งเหล่าจวินแห่งแดนไท่ชิง (บรมวิสุทธิ์)

* บึงมังกรถ้ำพยัคฆ์ เป็นสำนวน หมายถึงสถานที่ที่อันตรายอย่างยิ่ง

(ติดตามต่อได้ในรูปแบบฉบับเต็มได้ในเดือน กันยายน 2569)