ทดลองอ่าน นวลหยกงาม บทที่ 3

หลูซื่อซื้อน้ำมันตะเกียงกับของใช้จิปาถะ แล้วก็ซื้อของกินเช่นพวกขนมหวานให้อี๋อวี้ ตอนท้ายยังย้อนกลับไปที่เพิงขายงานผ้าปักของชายหนุ่มซื้อผ้าและเข็มกับด้าย

หลูจวิ้นเอ่ยปากอย่างกระมิดกระเมี้ยนว่าอยากได้ธนูไม้เล็กๆ คันหนึ่งราคาหนึ่งร้อยห้าสิบอีแปะซึ่งนับว่าไม่ถูกเลย แต่สุดท้ายก็ได้ซื้อ

นอกเหนือจากนี้ยังซื้อของประดับกายเด็กหญิงชิ้นเล็กชิ้นน้อย มีเชือกผูกผมราคาหนึ่งอีแปะหลายเส้น ส่วนพวกปิ่นปักผมที่ราคาถูกที่สุดยังต้องสิบกว่าอีแปะ ซ้ำแกะสลักจากไม้ เมื่อหลูซื่อไต่ถามบุตรสาวแล้วเห็นนางไม่อยากได้จริงๆ ถึงเลิกล้มความคิดไป

อันที่จริงอี๋อวี้ชื่นชอบเครื่องแต่งกายของสตรีราชวงศ์ถังอย่างยิ่งยวด ในฐานะหญิงสาวคนหนึ่ง เป็นธรรมดาที่นางอยากแต่งตัวงดงาม แต่เวลานี้นางมีอายุแค่สี่ขวบ เส้นผมยังยาวไม่พอจะมุ่นมวยด้วยซ้ำ อย่างมากก็มัดผมแกละได้สองข้าง ด้วยเหตุนี้อี๋อวี้จึงไม่ร้อนใจ รอไว้วันหน้ามีเงินเหลือเฟือและผมยาวมากพอแล้วค่อยรักสวยรักงามก็ยังได้

นางยังรู้อีกว่าหญิงงามในสมัยราชวงศ์ถังต้องผิวขาวอวบท้วม นางไม่อยากเป็นคนอ้วน ขอเป็นสาวน้อยผิวขาวอย่างสบายใจก็พอ เด็กน้อยหลูอี๋อวี้คงจะสืบทอดผิวกายขาวลออมาจากหลูซื่อ แม้ทุกมื้อมิได้แตะของมัน ผิวพรรณยังขาวผุดผ่อง

หลูซื่อยังซื้อหนังสือสองเล่มไปให้หลูจื้อ หนึ่งในนั้นเป็นหนังสือปกิณกะที่มีภาพวาดแทรกอยู่ หนังสือสองเล่มนี้ นางต่อรองราคาอยู่นานสองนานยังต้องจ่ายไปร้อยอีแปะ

ตลอดช่วงเช้า คนทั้งสามซื้อของไปไม่น้อย ใช้เงินหกร้อยอีแปะที่ได้จากการขายงานปักก่อนหน้านี้ไปจนเหลือไม่กี่อีแปะ อี๋อวี้เห็นแล้วปวดใจอยู่บ้าง แต่หลูซื่อกลับยิ้มร่าอย่างไม่เดือดเนื้อร้อนใจ พอเดินเที่ยวจนใกล้ยามเที่ยงตรง พวกนางถึงถือของที่ซื้อไว้ไปรับเกวียนเทียมวัวแล้วเดินทางกลับเรือน

หลังกลับถึงเรือน หลูซื่อไปเตรียมอาหารมื้อกลางวัน ส่วนพี่น้องสามคนเก็บของที่ได้มาในวันนี้ให้เข้าที่เข้าทาง พอทำเรียบร้อย หลูจื้อหยิบหนังสือใหม่สองเล่มไปนั่งอ่านอย่างจดจ่ออยู่ในลานเรือน ด้านหลูจวิ้นเล่นธนูไม้คันเล็กของเขาอยู่ใกล้ๆ

หลายวันนี้การเก็บเกี่ยวธัญพืชเสร็จแล้ว และยังไม่ถึงฤดูหว่านเมล็ดพันธุ์ หลูซื่ออยู่ในเรือนว่างๆ ก็เริ่มเย็บอาภรณ์ให้ลูกๆ นางบอกว่าตอนวันปีใหม่ไม่ได้เย็บชุดใหม่ให้เด็กทั้งสามคน จึงทำชดเชยให้ตอนนี้