ทดลองอ่าน นวลหยกงาม บทที่ 6

ทั้งสามคนนิ่งเงียบตลอดทางจนน่าประหลาดใจ จวบจนเดินมาถึงหน้าประตูลานเรือนตนเอง ก็ได้ยินหลูจวิ้นตะโกนเสียงดัง

“ท่านแม่! เกิดเรื่องอะไรขึ้นขอรับ”

หลูซื่อมิได้ตอบคำถามนี้ของเขา เพียงสั่งให้เขาดับไฟในลานแล้วจูงอี๋อวี้ไปล้างหน้า

ต่อมาจนกระทั่งเข้านอน หลูจวิ้นยังทำท่าทางจดๆ จ้องๆ แต่ไม่ได้เอ่ยถามอะไรอีก อี๋อวี้คิดในใจว่าต้องเป็นหลูจื้อกำชับอะไรเขาตอนอยู่ข้างนอกเป็นแน่ อันที่จริงนางอยากถามเช่นกัน แม้จะคาดเดาเรื่องได้เลาๆ แต่ยังอยากฟังจากปากมารดาสักหน่อย แต่ว่าหลูจวิ้นยังไม่กล้ากระตุกหนวดเสือ นางย่อมไม่วิ่งตัดหน้าไปเข้าปากเสือเอง

ด้วยเหตุนี้ทั้งสี่คนนอนหลับอย่างสงบเช่นนี้ทั้งราตรี วันถัดมาฟ้าเพิ่งสว่างอี๋อวี้ถูกหลูซื่อปลุกตื่นขึ้น เร่งให้สวมอาภรณ์แล้วลุกลงจากเตียง ตอนกินอาหารเช้านางเอ่ยปากพูดในที่สุด

“แม่มีเรื่องหารือกับพวกเจ้า พวกเจ้าลองดูว่าทำได้หรือไม่”

อี๋อวี้ใจกระตุกวูบหนึ่ง พอจะรู้แล้วว่ามารดาบังเกิดความคิดอะไร นางพยักหน้าพร้อมกับพี่ชายสองคน จากนั้นหลูซื่อก็เล่าเรื่องของครอบครัวเซียงเซียงให้ทุกคนฟัง

หลิวกุ้ย พี่ชายของหลิวเซียงเซียง ซึ่งก็คือเด็กหนุ่มเกกมะเหรกเกเรที่อี๋อวี้เห็นเมื่อวานคนนั้น เพราะบิดาป่วยตายไปเมื่อสองปีก่อน เขาจำต้องประทับลายนิ้วมือในสัญญาเป็นบ่าวแบบไถ่ตัวได้อยู่ในเรือนนายตำบลอย่างไม่มีทางเลือก

นายตำบลจางหรือนายท่านจางผู้นี้มีอายุล่วงเลยห้าสิบแล้ว ในเรือนมีภรรยาเอกป่วยกระเสาะกระแสะคนหนึ่ง และอนุสองคนที่ได้รับความโปรดปรานมาก หนึ่งในนั้นมีนามว่าหลิ่วอี๋เหนียง นางมีพี่ชายแท้ๆ ในสกุลเดิมคนหนึ่งแซ่เจิ้งนามลี่ เขาโยกย้ายตามน้องสาวที่ออกเรือนมาอาศัยอยู่ที่นี่

พี่ชายของหลิ่วอี๋เหนียงผู้นี้เดิมทีเป็นอันธพาลต่างเมืองคนหนึ่ง ทั้งไม่เอาการเอางาน ปลิ้นปล้อนตลบตะแลง และมัวเมาในอบายมุข โดยเฉพาะการพนัน

นายตำบลจางส่งหลิวกุ้ยไปอยู่กับเจิ้งลี่พักเดียว เรื่องอื่นมิได้เรียนรู้ กลับติดพนันอย่างงอมแงม นับแต่ฤดูใบไม้ผลิปีนี้ เขาใช้เงินที่เก็บหอมรอมริบไว้ไปเรื่อยๆ จนหมดเกลี้ยงไม่ว่า เงินที่ส่งมาให้ครอบครัวทุกเดือนก็ค่อยๆ เริ่มไม่ตรงเวลา ตอนหลังยิ่งหนักข้อถึงขั้นเอาเงินของครอบครัวไปเล่นพนัน

ระยะก่อนเขาตามเจิ้งลี่ไปที่บ่อนพนันใหญ่ในอำเภอชิงหยาง เสียเดิมพันไปก้อนโต บ่อนพนันเป็นสถานที่อะไรเล่า ท่านขาดเงินก็มีให้หยิบยืม ขอเพียงท่านพนันต่อไปเป็นพอ เพียงแต่ต้องชดใช้เงินคืนเป็นสองเท่า ดังนั้นจากหนึ่งก้วนกลายเป็นสองก้วน สองก้วนทบเป็นสี่ก้วน จนกระทั่งบ่อนพนันไม่ยินยอมให้หลิวกุ้ยยืมเงินอีก เขาก็ติดหนี้เป็นเงินยี่สิบก้วนแล้ว

ครั้นชดใช้คืนไม่ได้ก็จะตัดนิ้วเขา หนึ่งนิ้วแทนเงินหนึ่งก้วน ถึงนับรวมนิ้วเท้าแล้วได้ครบพอดี แต่เป็นไปได้อย่างไรที่หลิวกุ้ยจะยอมถูกตัดนิ้วจริงๆ สุดท้ายเขาขอความช่วยเหลือจากเจิ้งลี่ที่ไปบ่อนพนันด้วยกัน และตกลงขายน้องสาวตนเองให้อีกฝ่ายถึงเอาตัวรอดมาได้