ทดลองอ่าน ผิดชาติผิดภพ หวนรักจอมมาร บทที่ 95

บัดนี้ลูกแก้วปีศาจมีสองลูก ลูกหนึ่งอยู่ในร่างของชุยเสียวเสี่ยว อีกลูกหนึ่งอยู่ในร่างของถังโหย่วซู่ เขาจำเป็นต้องคิดหาวิธีแย่งชิงลูกแก้วปีศาจมาให้ได้ลูกหนึ่ง จึงจะทำให้บิดาของเขามีชีวิตอยู่ต่อไปได้

เพียงแต่เมื่อมีเว่ยเจี๋ยอยู่ เขาก็ไม่กล้าเข้าไปหา ไม่รู้ว่าเว่ยเจี๋ยผู้นั้นเป็นอะไรไป นับวันฤทธิ์มารยิ่งแข็งแกร่งขึ้นทุกทีๆ พลังตบะก็ยิ่งแกร่งกล้าขึ้นเรื่อยๆ

ฉินหลิงเซียวได้แต่ไล่ตามก้นพวกเขามาเพื่อเฝ้าหาโอกาส

เขารู้จักนิสัยของถังโหย่วซู่ พื้นฐานเป็นคนจิตใจดี หากกล่าวกันต่อหน้าก็ยังพอจะพูดจากันได้ หากเขาใช้ทั้งอารมณ์และเหตุผลเกลี้ยกล่อม ไม่แน่ถังโหย่วซู่อาจจะใจอ่อนยอมมอบลูกแก้วปีศาจลูกนั้นมาก็ได้

เขาจึงเก็บความคิดนี้ไว้ แล้วไล่ตามพวกชุยเสียวเสี่ยวมาตลอดทาง

ทว่าหลังจากออกทะเลมาเขาก็พลัดหลงกับเรือของชุยเสียวเสี่ยว เดิมทีคิดว่าจะหาไม่พบเสียแล้ว ทว่าใบเรือกลับถูกสายลมพัดพามาถึงเกาะแห่งนี้ได้อย่างอัศจรรย์

ในขณะที่เขากำลังประคองบิดาลงจากเรือก็พบว่าพวกชุยเสียวเสี่ยวมาถึงที่เกาะก่อนแล้ว

เมื่อเห็นเว่ยเจี๋ยโอบไหล่ชุยเสียวเสี่ยวเอาไว้ ท่าทางราวกับจะบอกใครต่อใครว่า ‘นางคือทุกอย่างของข้า’ ฉินหลิงเซียวก็แค้นใจขึ้นมา

เขาไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดสองคนนี้ถึงวนเวียนมาพบกันได้อีก

สิ่งที่ทำให้ฉินหลิงเซียวยิ่งตกตะลึงมากไปกว่านั้นก็คือนัยน์ตาของเว่ยเจี๋ยที่ค่อยๆ เปลี่ยนจากสีม่วงเป็นสีดำ ซ้ำบนร่างยังมีกลิ่นอายของฤทธิ์มารปรากฏขึ้น

เหตุใดชุยเสียวเสี่ยวจึงยังไม่ยอมไปจากเว่ยเจี๋ยอีก นางไม่รู้หรือว่าหลังจากเว่ยเจี๋ยถูกมารครอบงำแล้วจะน่ากลัวเพียงใด

พวกชุยเสียวเสี่ยวนั่งพิงระเบียงทางเดิน มองดูฉินหลิงเซียวและบิดาที่เกาะเกี่ยวอยู่ข้างกายเขา ไม่มีใครเอ่ยทักทายผู้แซ่ฉินสักคน รวมถึงอวี๋หลิงเอ๋อร์ด้วย

ฉินหลิงเซียวกัดฟันกรอด มองดูบิดาผู้อ่อนแอของตน ก่อนจะกล่าวกับชุยเสียวเสี่ยวกับถังโหย่วซู่ว่า “พวกเจ้าน่าจะรู้จุดประสงค์การมาของข้า ท่านพ่อของข้าใกล้จะไม่ไหวแล้ว หากพวกเจ้าสามารถช่วยชีวิตของเขาได้ ต่อให้ต้องใช้ชีวิตของข้ามาแลกเปลี่ยน ข้าก็ยอม…” เขาหันไปพูดกับถังโหย่วซู่ต่อ “ศิษย์พี่ใหญ่คงไม่ถึงกับเห็นคนจะตายแล้วไม่ช่วยกระมัง”

เมื่อได้ฟังเช่นนี้คิ้วของถังโหย่วซู่ก็ขมวดเข้าหากัน แต่กลับเอ่ยถ้อยคำรุนแรงต่อว่าคนตรงหน้าไม่ลง

แม้ในตอนนั้นเว่ยเจี๋ยจะถูกใส่ความสารพัด ทว่าภายหลังเมื่อไม่อาจควบคุมฤทธิ์มารได้แล้วก็เคยกระทำบาปหนักฆ่าล้างชีวิตมากมายมาก่อน

ส่วนฉินหลิงเซียวที่สังหารอาจารย์กลับได้รับคำสรรเสริญแซ่ซ้องจากทั่วทั้งใต้หล้า แม้แต่ศิษย์พี่ใหญ่ก็ยังไม่อาจเอ่ยปากด่าทอที่อีกฝ่ายสังหารอาจารย์ได้อย่างตรงไปตรงมา

หลังจากนั้นความสัมพันธ์ของคนทั้งสองก็ห่างเหินกัน ฉินหลิงเซียวผู้นั้นไม่เคยเรียกถังโหย่วซู่ว่า ‘ศิษย์พี่ใหญ่’ ต่อหน้าผู้คนอีกเลย

ถังโหย่วซู่ไม่ใช่คนที่ชอบพูดจาเหน็บแนม แต่ชุยเสียวเสี่ยวกลับทนฟังฉินหลิงเซียวพูดจากดดันถังโหย่วซู่ไม่ได้

แม้ความสัมพันธ์ระหว่างนางกับถังโหย่วซู่ในตอนนี้จะน่าอึดอัด แต่นางไม่มีทางยอมให้ผู้อื่นมารังแกอดีตอาจารย์หัวทื่อของนางได้เป็นอันขาด!