ทดลองอ่าน ยอดสตรีเป็นยากยิ่ง ภาค 2 เล่ม 3 บทที่ 6

คราวนี้ไม่ว่าเป็นหลงชิงเหยาหรือทางฝั่งไป่หลี่จิงไห่ก็ล้วนหมดคำพูดกันถ้วนหน้า

ทั้งสองท่าน จำเป็นต้องเลือกพลอดรักในเวลาพรรค์นี้ด้วยหรือ

ว่าแต่ว่าสถานที่นี้ สถานการณ์นี้ เหมาะแก่การพลอดรักเคล้าเคลียกันหรือไร

ถึงเมื่อครู่นี้ไป่หลี่จิงไห่กับเสวียนหมิงเจินจะมีเพลิงโทสะลุกโชนเพียงไร ก็ถูกภาพฉากนี้ทำเอาเพลิงมอดแล้ว

“ทั้งสองท่าน เสร็จกันหรือยัง” เสวียนหมิงเจินเร่ง หากยังปล่อยให้พวกเขาคลอเคลียกันต่อไป ฟ้าคงได้มืดก่อน

“เสร็จแล้ว ไม่ต้องเร่ง ไม่เห็นหรือว่าพวกข้ากำลังอาลัยอาวรณ์กันอยู่ ท่านมันคนเลวจอมขัดจังหวะไร้ความเห็นอกเห็นใจ”

หลงชิงเหยา ชิงอู๋หยาอึ้งงัน “…”

แข็งแกร่ง!

หวานกันถึงเพียงนี้ต่อหน้าคนทั้งหลายโดยไม่อายสักนิด ซ้ำยังด่าคนที่ขัดจังหวะกลับไปว่าเลวอย่างเต็มปากเต็มคำ หลงชิงเหยามีเพียงคำเดียวมอบให้นาง ‘นับถือ’

หากเปลี่ยนเป็นสี่คำก็คือ ‘นับถือสุดๆ’

เสวียนหมิงเจินโกรธแล้ว “…”

“รีบพาพวกเขาลงเขาไป” โม่อีเหรินบอก

“อืม” เขาจะขึ้นมาหานางทันที

ใช้สายตาแทนคำพูดของตนเอง ก่อนไป่หลี่จิงหงจะหมุนตัวเดินไปหาหลงชิงเหยา หลังให้อีกฝ่ายเก็บเชื้อไฟลงแล้วก็พาทั้งสองคนกระโดดลงไปล่างเขา

หลังมองเห็นพวกเขาสามคนไปกันหมดแล้ว เสวียนหมิงเจินก็เดินมาใกล้โม่อีเหรินอีกหนึ่งก้าว

“เจ้าวางใจรั้งอยู่ที่นี่ เป็นเพราะใจกล้า หรือคิดว่าพวกข้าจะทำร้ายเจ้าไม่ได้”

“ล้วนมิใช่ เป็นเพราะมีที่พึ่งจึงไม่กลัว” โม่อีเหรินยิ้มหวาน

“มีที่พึ่งจึงไม่กลัวหรือ” เสวียนหมิงเจินหัวเราะเบาๆ

“เสวียนหมิงเจิน…” ไป่หลี่จิงไห่ร้องเรียก