ทดลองอ่าน ยอดสตรีเป็นยากยิ่ง ภาค 2 เล่ม 3 บทที่ 6

“ให้คนอื่นๆ เตรียมการป้องกัน ท่านไปเอามา ส่วนนางมอบให้ข้า” เสวียนหมิงเจินพูดโดยไม่เหลียวกลับไปมอง สายตาจ้องมองโม่อีเหริน

โม่อีเหรินเป็นผู้บริสุทธิ์ อันที่จริงไม่ต้องจ้อง นางก็ไม่ได้อยากห้ามพวกเขาไปเด็ดดอกบัวเลยสักนิด

“อืม” ครั้นไป่หลี่จิงไห่พยักหน้า องครักษ์สิบกว่าคนที่อยู่ด้านหลังพวกเขาก็กระจายตัวป้องกันเผื่อว่าสามคนที่ล่างเขาจะแล่นขึ้นมาอีกทันที จากนั้นไป่หลี่จิงไห่ก็เดินไปใกล้บ่อน้ำปากปล่องและเหยียบไปบนผิวน้ำ

ไป่หลี่จิงไห่ไม่ได้จมลงในบ่อ กลับเดินบนบ่ออย่างมั่นคง จนกระทั่งเดินมาถึงเบื้องหน้าดอกตูมของบัวน้ำแข็ง ถึงได้ย่อตัวนั่งลงหยิบกล่องเก็บรักษาพิเศษออกมา หลังใช้พลังปฐมปกป้องฝ่ามือของตนเองแล้วก็เตรียมจะเด็ดบัวน้ำแข็ง…

เวลานี้เองเสวียนหมิงเจินกลับโฉบมาถึงตรงหน้าโม่อีเหรินในพริบตา ก่อนออกฝ่ามือตบออกไป

โม่อีเหรินกลับหลบได้ ทว่าก็ไม่ได้อาศัยจังหวะนี้ถอยหนี แต่ไม่รู้ว่าหยิบของบางอย่างมาสะบัดออกไปรัดมือที่สวมถุงมือสีดำข้างนั้นไว้ตั้งแต่เมื่อไร

สิ่งที่รัดมือไว้คือ…เถาวัลย์สีเขียวอ่อนเส้นหนึ่ง

“การลอบโจมตีเป็นความชอบของท่านจริงๆ ด้วย!” หลังหลบพ้นจากการลอบจู่โจมของอีกฝ่ายแล้ว โม่อีเหรินยังคงมีเวลามาเบิกตาโต แสร้งทำท่าทางตกใจกลัวออกมา

เสวียนหมิงเจินไม่นำพา รีบบิดมือเปลี่ยนกระบวนท่า

โม่อีเหรินกลับหมุนตัวและเอียงตัวตาม หากแต่มือข้างที่ถูกนางรัดไว้ยังคงมิได้หลุดจากพันธนาการ

เสวียนหมิงเจินพลิกมือจับเถาวัลย์ไว้ กระชากนางมาใกล้ๆ แล้วซัดลมพิษเข้าใส่

หากแต่ลมพิษมิได้จู่โจมไปยังโม่อีเหริน กลับย้อนเข้าหาเสวียนหมิงเจินแทน

เสวียนหมิงเจินหน้าเปลี่ยนสี ท่าทำจะถอยหลังทันที ทว่ามือขวากลับยังคงถูกเถาวัลย์รั้งไว้ ทำให้เขาไม่อาจถอยไปได้ไกล จึงไม่ถอยเสียเลย แต่ฟาดฝ่ามือพิษข้างซ้ายใส่โม่อีเหรินแทน

ฝ่ามือพิษข้างซ้ายยังไม่ทันฟาดถูกโม่อีเหริน เสวียนหมิงเจินก็รู้สึกเวียนหัวเสียก่อน

ไม่ถูกต้อง นี่มิใช่พิษของข้า…

โม่อีเหรินหัวเราะเบาๆ ก่อนบิดมือถอดถุงมือดำบนมือขวาของเขาออก จากนั้นก็มือซ้าย…

เสวียนหมิงเจินถอยหนีได้ทัน

“นี่! ของของท่าน คืนให้ท่าน”

ของของข้า? เสวียนหมิงเจินยิ้มเย็น นางคิดจะใช้พิษบนถุงมือพิษของข้ามาเล่นงานข้าอย่างนั้นหรือ ไร้เดียงสา!

หากแต่ขณะเขาได้กลิ่น ลมพิษก็พัดกระจายไปทั่วสารทิศแล้ว องครักษ์สิบกว่าคนนั้นถูกลมพิษกวาดเข้าใส่ทั้งหมด เสวียนหมิงเจินพลันหน้าเปลี่ยนสี

“นี่มิใช่ของของข้าโดยสิ้นเชิง!”

นี่มิใช่พิษของเขาจริงๆ