ทดลองอ่าน ยาใจโจรหมอ บทที่เจ็ด-บทที่แปด

บทที่เจ็ด

สายฝนนั้นยังคงโปรยปรายลงมา ท้องฟ้ามืดครึ้มขมุกขมัว ในอากาศเต็มไปด้วยไอน้ำจนไม่อาจแบ่งแยกฟ้าดิน ตอนที่ออกมาจากกระโจมทหาร บนร่างของเถาเม่ยเอ๋อร์ก็มีเสื้อคลุมกันลมเพิ่มขึ้นมาตัวหนึ่ง แม่ทัพเคราดกต้องการมอบให้เถาเม่ยเอ๋อร์เพื่อเป็นการตอบแทนบุญคุณช่วยชีวิต เถาเม่ยเอ๋อร์ปฏิเสธไม่ได้ จึงทำได้เพียงยอมรับเอาไว้

นางรู้ว่าตนเองไม่อาจไปเขาชีสยาได้อีก ในช่วงเวลาอันตรายเช่นนี้นางไม่อาจละทิ้งร้านไป่เฉ่าหรือละทิ้งคำกำชับของบิดาไปได้อย่างเด็ดขาด

เพิ่งเข้ามาในประตูเมืองก็ได้ยินเสียงตึงดังขึ้นจากด้านหลัง ประตูเมืองถูกปิดสนิทแล้ว

“คำสั่งเร่งด่วนจากทางทหาร ประกาศภาวะสงครามทั่วทั้งเมือง!”

ทหารจำนวนมากที่ถูกเพิ่มเข้ามาอย่างเร่งด่วนกำลังทะลักไปทางประตูเมืองจากทั่วสารทิศ

“ประตูจูเชวี่ย ประตูหลิงหยาง ประตูเซวียนหยาง ประตูไคหยาง ทั้งหมดถูกปิดไม่ให้เข้าออกแล้ว ประตูก่วงโม่ ประตูผิงชัง ประตูเซวียนอู่ ประตูต้าซย่า รวมถึงประตูทางทิศตะวันออกและทิศตะวันตกล้วนถูกปิดหมดแล้วเช่นกัน”

เถาเม่ยเอ๋อร์เดินอย่างล่องลอย กระทบไหล่กับกลุ่มคนที่รีบวิ่งไปเป็นพักๆ ทหารกองหนึ่งเคลื่อนผ่านไปอย่างเร่งรีบ ดินโคลนสาดกระเซ็น ผู้คนดูสับสนอลหม่าน นางสังหรณ์ใจว่าประตูเหล่านั้นที่ปิดไปคล้ายจะไม่มีทางเปิดออกอีกแล้ว และเมื่อเปิดออกก็มีแต่ต้องเหยียบย่ำหยาดโลหิตที่มากกว่าเดิม

สายฝนคล้ายค่อยๆ เบาบางลง ร้านไป่เฉ่าอยู่ตรงหน้า นึกไม่ถึงว่าจะมีเสียงผู้คนอึกทึกราวกับคนยังไม่ตระหนักว่าภัยพิบัติที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนกำลังจะมาเยือน

“ข้าขอใช้ชื่อเสียงของสกุลสวีมารับรอง คนผู้นี้เสียชีวิตไปแล้ว ไม่จำเป็นต้องเปลืองแรงด้วยแล้ว!” เสียงของสวีเทียนหลินดังขึ้นฟ้าแหวกความวุ่นวายออกมา

“เจ้าเป็นผู้ใด มีสิทธิ์อะไรมาใช้ชื่อเสียงของสกุลสวี” หลินจื่อเฟิงมองเขาอย่างเหยียดหยามพร้อมใช้มือหยั่งลมหายใจของคนผู้นั้น

บนพื้นวางแคร่หามที่ทำมาจากเถาวัลย์ป่า มีคนผู้หนึ่งซึ่งใบหน้าซีดขาวปราศจากลมหายใจนอนอยู่

เถาเม่ยเอ๋อร์มองทั้งสองคนที่ต่างดื้อรั้นไม่มีใครยอมใครแล้วก็อดตกใจอย่างมากไม่ได้

ฝูงชนค่อยๆ ทะลักเข้ามา ขอทานแต่งกายด้วยเสื้อผ้าเก่าขาดกำลังห่อตัวอยู่ใต้เงากำแพงฝั่งตรงข้ามร้านไป่เฉ่า เถาเม่ยเอ๋อร์ไม่ทำตัวโดดเด่น เพียงแอบซ่อนตัวอยู่ด้านหลังกลุ่มคน ส่วนจินเจิ้งที่คอยถามผู้คนแถวนั้นถึงที่มาที่ไปของคนบนแคร่เรียบร้อยแล้วก็เดินเข้าไปหาหลินจื่อเฟิงเพื่อคอยฟังคำสั่งของเขา