ทดลองอ่าน สามีข้ากลายเป็นท่านอาเสียแล้ว บทที่ 22-บทที่ 24

ในฝันคล้ายว่าจะสามารถได้กลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกเสาเย่า ขณะตื่นขึ้นมาคนก็ยังอึ้งงันอยู่

เวลานี้เองลวี่หลัวก็เปิดประตูเดินเข้ามา ในมือประคองดอกเสาเย่าสีชมพูมาด้วยหลายกิ่ง

เห็นเจียงชิงหว่านตื่นแล้ว นางก็วางดอกเสาเย่าในมือลงบนโต๊ะ เดินมาแขวนม่านไหมขึ้นก่อนเอ่ยถามยิ้มๆ “คุณหนู ตื่นแล้วหรือเจ้าคะ”

เจียงชิงหว่านตอบรับในลำคอคำหนึ่ง สายตามองดอกเสาเย่าที่อยู่บนโต๊ะ

เห็นได้ชัดเจนว่าดอกเสาเย่าเหล่านี้เพิ่งเด็ดมา บนกลีบดอกยังมีน้ำค้างติดอยู่

ลวี่หลัวมองตามสายตาเจียงชิงหว่าน จากนั้นก็กล่าวว่า “วันก่อนบ่าวเห็นคุณหนูเด็ดดอกเสาเย่ามาปักแจกันให้ฮูหยินผู้เฒ่าและนายหญิง คิดว่าคุณหนูต้องชอบดอกเสาเย่าเป็นแน่ ดังนั้นเมื่อครู่บ่าวจึงตั้งใจไปเด็ดกลับมา หากไปช้าอีกไม่กี่วัน ดอกไม้ก็คงโรยแล้ว อยากจะปักแจกันก็ไม่อาจทำได้”

ครั้นแล้วก็ถามเจียงชิงหว่านว่าจะให้ใช้แจกันแบบใดมาใส่ดอกเสาเย่าเหล่านี้

เสาเย่าเป็นดอกไม้ที่บอบบางมาก และยังผลิบานเป็นเวลาสั้นยิ่ง นับดูวันก็ใกล้จะโรยแล้วจริงๆ

หากเป็นที่แล้วมา เมื่อมองเห็นดอกเสาเย่าเหล่านี้เจียงชิงหว่านจะต้องดีใจมาก และไปหาแจกันมาใส่พวกมันด้วยตนเองแน่นอน ซ้ำยังจะตัดแต่งกิ่งใบอย่างละเอียดลออด้วย แต่ครั้นนึกถึงความฝันเมื่อคืน รวมถึงดอกเสาเย่าแปลงใหญ่ที่ได้เห็นในจวนจิ้งหนิงโหวเมื่อวานขึ้นมา…

เจียงชิงหว่านทำหน้าเข้มขึ้นเล็กน้อย “ข้าไม่ชอบดอกเสาเย่า เจ้าเอาดอกเสาเย่าเหล่านี้กลับไปไว้ในห้องตนเองเถอะ”

ลวี่หลัวมีสีหน้าอึ้งงัน

วันก่อนนางตามเจียงชิงหว่านไปคารวะนายหญิงที่เรือนหลิวเซียง ขณะเดินผ่านแปลงเสาเย่าและได้เห็นสายตาที่มองดอกเสาเย่าเหล่านั้นของเจียงชิงหว่านดูนุ่มนวลยิ่ง ซ้ำบนใบหน้าก็มีรอยยิ้ม นางมองออกว่าผู้เป็นนายจะต้องชอบดอกเสาเย่ามากแน่นอน แต่ตอนนี้อีกฝ่ายถึงกับบอกว่าไม่ชอบ…

ทว่าเจ้านายบอกอะไรก็ต้องเป็นตามนั้น นางเป็นบ่าว ต่อให้ไม่เข้าใจเพียงไรก็ยังทำได้เพียงทำตาม

ลวี่หลัวตอบรับคำหนึ่ง จากนั้นก็ปรนนิบัติเจียงชิงหว่านสวมเสื้อลุกจากเตียงมาล้างหน้าแต่งตัว

ครั้นเสร็จเรียบร้อยทุกอย่างแล้วก็เดินตามเจียงชิงหว่านออกไปคารวะฮูหยินผู้เฒ่าเจียงที่เรือนหลัก