ทดลองอ่าน สามีข้ากลายเป็นท่านอาเสียแล้ว บทที่ 4-บทที่ 6

บทที่ 6 บุญคุณความแค้นปนเป

เรือนปี้อู๋คือที่พักที่เมิ่งอี๋เหนียงเตรียมไว้ให้เจียงชิงหว่าน

ประตูเรือนสีเขียวสองบาน บนแผ่นป้ายพื้นดำเขียนอักษรสีทองเป็นคำว่า ‘เรือนปี้อู๋’ หน้าประตูมีต้นหลิวเขียวต้นหนึ่งช่วยบังแดดให้ร่มเงา

สาวใช้นามฮุ่ยเซียงเดินไปผลักประตูเรือนทั้งสองบานให้เปิดออก ด้านในมีสาวใช้และบ่าวรับใช้สูงวัยกำลังทำความสะอาดห้องหับและลานเรือนอยู่

เมิ่งอี๋เหนียงพาเจียงชิงอวี้เดินเข้าไป สาวใช้และบ่าวรับใช้สูงวัยต่างมาคารวะทั้งสองคน เมิ่งอี๋เหนียงบอกให้พวกนางไปทำงานต่อ จากนั้นก็ถามรุ่ยเซียงที่เป็นหัวหน้าสาวใช้ของตนว่า “ที่นี่ทำความสะอาดไปถึงที่ใดแล้ว ข้าวของที่ต้องใช้หาซื้อมาเติมหมดแล้วหรือไม่”

การเก็บกวาดทำความสะอาดเรือนพักของพวกฮูหยินผู้เฒ่าเจียงในหลายวันนี้ เมิ่งอี๋เหนียงให้รุ่ยเซียงคอยดูอยู่ข้างๆ ตลอด

รุ่ยเซียงจึงตอบว่า “ที่พักของฮูหยินผู้เฒ่าและนายหญิงเก็บกวาดเรียบร้อยตั้งแต่เมื่อวาน ข้างนอกข้างในเรือนของคุณหนูสามก็ทำความสะอาด ม่านในห้องก็แขวนจนหมด มุ้งหน้าต่างก็ติดใหม่แล้วเช่นกัน เพียงแต่เครื่องใช้ยังจัดวางไม่เสร็จดีเจ้าค่ะ”

เมิ่งอี๋เหนียงพยักหน้า นางต้องการให้พวกฮูหยินผู้เฒ่าเจียงและเหยาซื่อมาถึงแล้วหาจุดผิดพลาดของนางไม่ได้แม้แต่กระผีกเดียว เพื่อไม่ให้ฝ่ายตรงข้ามมีโอกาสไปพูดว่าร้ายนางต่อหน้าเจียงเทียนโย่วได้

พอหันหน้าไปก็เห็นเจียงชิงอวี้กำลังยืนเด็ดดอกตูมของต้นไห่ถัง อยู่บนระเบียงคด เมิ่งอี๋เหนียงก็เรียกนางมาหา

เจียงชิงอวี้เดินมาถามว่า “อี๋เหนียง มีอะไรหรือเจ้าคะ”

เมิ่งอี๋เหนียงมองสีท้องฟ้า จากนั้นก็พูดกับนาง “เวลานี้บิดาเจ้าน่าจะเลิกงานกลับมาแล้ว เจ้าไปรอที่ข้างหน้า หากเห็นเขาก็จงพาเขามาที่นี่ จำไว้ว่าอย่าบอกว่าข้าเป็นคนให้เจ้าทำ”

“เหตุใดต้องทำเช่นนั้นหรือเจ้าคะ” เจียงชิงอวี้ถามขึ้นอย่างไม่เข้าใจ

เมิ่งอี๋เหนียงไม่ได้ตอบ รุ่ยเซียงที่อยู่ข้างๆ จึงยิ้มพลางอธิบายอย่างมีไหวพริบ “พอนายท่านมาถึง ได้เห็นอี๋เหนียงของเราใส่ใจกับเรื่องของคุณหนูสามถึงขนาดมาเฝ้าบ่าวไพร่ทำความสะอาดจัดวางเครื่องใช้ในเรือนด้วยตนเอง ในใจนายท่านจะต้องรู้สึกว่าอี๋เหนียงของเรานั้นเพียบพร้อมยิ่ง ต้อนรับการมาของพวกฮูหยินผู้เฒ่าด้วยน้ำใสใจจริง แต่ถ้าคุณหนูบอกนายท่านว่าอี๋เหนียงเป็นคนเรียกเขามา หากนายท่านเป็นคนคิดมาก คงจะคิดว่าอี๋เหนียงของเราเจตนาทำให้เขาเห็นเป็นแน่”

อันที่จริงก็เจตนาจะทำให้เจียงเทียนโย่วเห็นอยู่แล้ว เพื่อที่ในใจเขาจะได้เห็นเมิ่งอี๋เหนียงเป็นคนเพียบพร้อม ดีต่อฮูหยินผู้เฒ่าเจียงและพวกเหยาซื่อจากใจจริง

เจียงชิงอวี้ถึงได้พลันแจ้งใจ พาสาวใช้ของตนหมุนตัวเดินออกไปนอกเรือน

เมิ่งอี๋เหนียงไม่วางใจ จึงสั่งรุ่ยเซียงว่า “เจ้าเป็นคนทำงานละเอียดรอบคอบ ตามคุณหนูรองไป นางจะได้ไม่พูดอะไรผิดต่อหน้านายท่าน”

รุ่ยเซียงรับคำ ก่อนก้าวเท้าไล่ตามไป

เมิ่งอี๋เหนียงมองแผ่นหลังของเจียงชิงอวี้พลางลอบถอนหายใจเงียบๆ