ทดลองอ่าน หมอหญิงพลิกธรรมเนียม บทที่ 9-บทที่ 10

ถูกยั่วยุจนเดือดดาลแน่นอก พอมาถึงที่ท่านน้าหลวน หลวนอวิ๋นชูก็ลืมเรื่องนี้ไปจนหมดสิ้นแล้ว

เมื่อเรื่องนี้ถูกหยิบยกขึ้นมาพูดอีกครั้ง นึกถึงท่าทางแข็งแรงน่ารักของต่งเหอ หลวนอวิ๋นชูก็ใจอ่อนยวบ อยากจะรักษาให้เขาโดยเร็ว ไม่หน่วงเหนี่ยวเวลาจนเสียการ กลัวว่าสมัยโบราณยังไม่มีความรู้เรื่องพยาธิตัวตืด ชั่งน้ำหนักอยู่พักใหญ่แล้วเอ่ยขึ้น

“ในท้องของคุณชายสี่มีหนอน เอาออกก็หายแล้ว ไม่ร้ายแรงอะไร”

ในสมัยปัจจุบันพยาธิตัวตืดไม่ใช่โรคร้ายแรงอะไร

“อะไรนะ! สะใภ้สี่บอกว่าคุณชายเจ็ดถูกหนอนพิษหรือ” จงอี๋ไท่สีหน้าตื่นตระหนก “เป็นใคร ใครกันจิตใจโหดเหี้ยมเช่นนี้ คิดจะทำร้ายคุณชายเจ็ดได้”

พูดพลางจงอี๋ไท่ก็กวาดสายตาคมกริบไปรอบหนึ่ง บรรยากาศรอบด้านตึงเครียดขึ้นมาทันที แม้แต่นายหญิงใหญ่ก็ขยับนั่งตัวตรง มองจ้องหลวนอวิ๋นชูนิ่ง กลัวมากว่าดีไม่ดีจะต้องมาแบกรับความผิดเปล่าๆ

“หนอนพิษ?”

หลวนอวิ๋นชูถามขึ้นมาด้วยความฉงน จากนั้นก็ตื่นรู้ขึ้นมา จงอี๋ไท่เข้าใจผิดแล้ว กล่าวกันว่าทางดินแดนตะวันตกมีการใช้ไสยเวทหนอนพิษ สามารถเอาหนอนใส่เข้าไปในร่างกายของคนได้

“อี๋ไท่ห้าเข้าใจผิดแล้ว คุณชายเจ็ดไม่ได้ถูกคนทำร้าย แต่แค่กินของไม่สะอาดเข้าไป จึงเกิดหนอนขึ้นในท้อง”

“กินของไม่สะอาดเข้าไป” สายตาของจงอี๋ไท่ออกจะแข็งค้าง “เหตุใดจึงกลายเป็นหนอนไปได้เล่า”

“น้องสาวก็อย่าได้ยินเสียงลมก็คิดว่าฝนตกสิ” ไม่ใช่หนอนพิษก็ดีแล้ว ได้ยินหลวนอวิ๋นชูบอกต่งเหอไม่ใช่ถูกคนทำร้าย อี๋ไท่สามซุนเฟิงอวิ๋นก็ใจกล้าขึ้นมา “ในเมื่อน้องสาวเป็นกังวล พรุ่งนี้ก็ให้หมอมาตรวจดูแล้วกัน มีคำกล่าวว่าไม่เป็นหมอมาสามชั่วคนไม่กินยาของเขา สะใภ้สี่มาจากตระกูลปัญญาชน บรรพบุรุษไม่มีความรู้ด้านการแพทย์”

ความหมายนอกเหนือจากคำพูดคือหลวนอวิ๋นชูไม่รู้วิชาแพทย์ อย่าเชื่อนางง่ายๆ พานหมิ่นก็พูดอย่างคล้อยตาม

“สุภาษิตกล่าวไว้ได้ดี ไม่ว่าเรื่องอะไรถ้าห่วงมากเกินไปจิตใจก็จะสับสนว้าวุ่น ท่านเป็นห่วงคุณชายเจ็ด ดังนั้นจิตใจจึงสับสนยุ่งเหยิง คิดดูว่าท่านหมอที่จวนของเราเชิญมาเหล่านั้น อย่าว่าแต่สามชั่วคนเลย มีบรรพบุรุษของท่านหมอคนใดบ้างไม่ได้ทำอาชีพหมอ สะใภ้สี่เป็นบัณฑิตหญิง อาจจะเคยอ่านตำราแพทย์มาหลายเล่ม แต่งบทกวียังพอได้ แต่ตรวจรักษาโรคก็…”

คำว่า ‘ก็’ คำสุดท้ายลากเสียงจนยาว เจตนาในการดูถูกเอ่อท้นออกมาในน้ำเสียง

เห็นนายหญิงใหญ่ก็ผงกศีรษะอย่างเห็นด้วย ทุกคนต่างเออออตามคนละคำสองคำ โลหิตที่ร้อนระอุอยู่เต็มอกของหลวนอวิ๋นชูเย็นเยียบลงทันที ใช่แล้ว จวนกั๋วกงมีเงินมีอำนาจ หมอประเภทใดบ้างที่เชิญมาไม่ได้ อีกทั้งสำหรับนายหญิงใหญ่ ความรับผิดชอบในฐานะมารดาย่อมสำคัญยิ่งกว่าชีวิตของต่งเหอ ไม่ว่าอย่างไรความเป็นความตายของต่งเหอก็ไม่เกี่ยวอะไรกับนายหญิงใหญ่