ทดลองอ่าน หมอหญิงพลิกธรรมเนียม บทที่ 13

เฮ้อ! กลัวนางจะไม่สะดุดตามากพอหรือ นางเดินอยู่ข้างหน้า ข้างหลังมีคนหามเกี้ยวตามมา เช่นนี้ตลอดทางก็ได้แต่มองมาที่นางกันแล้ว

หลวนอวิ๋นชูยิ้มพลางมองสี่จวี๋ น้ำเสียงคล้ายปรึกษาหารือ

“เจ้าว่า…เช่นนี้ออกจะสะดุดตาผู้คนเกินไปหรือไม่”

“เอ่อ…”

ทำเช่นนี้ออกจากแปลกประหลาดไปหรือไม่ ระหว่างทางให้คนเห็นหลวนอวิ๋นชูปล่อยเกี้ยวไว้ไม่นั่ง กลับเดินไป ไม่รู้จะถูกนินทาตามหลังมาว่าอย่างไร

สี่จวี๋หน้าแดง อ้ำอึ้งไป

หลวนอวิ๋นชูฉวยจังหวะนี้พาฝูหรงเดินจากไปเงียบๆ

“ในเรือนคนมากปากมาก พาเจ้ามาเดินก็เพื่อจะพูดจากับเจ้าตามลำพัง”

ไม่ได้ยินเสียงจากข้างหลังแล้ว หลวนอวิ๋นชูจึงผ่อนฝีเท้าลง พูดเสียงเบา

“สะใภ้สี่…” ฝูหรงหยุดชะงักตามสัญชาตญาณ มองหลวนอวิ๋นชูอย่างตกตะลึง

หลวนอวิ๋นชูดึงแขนนางให้เดินต่อไป

“สี่จวี๋สี่หลันจะอย่างไรก็เป็นคนของนายหญิงใหญ่ ไม่อาจคาดหวังว่าพวกนางจะเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกับข้า เวลานี้เปลี่ยนบ่าวไพร่แล้ว ต่อไปเจ้าจะต้องสิ้นเปลืองสมองให้มากสักหน่อย อย่าปล่อยให้พวกนางคล้อยตามสี่จวี๋สี่หลันไป”

“เรื่องนี้สะใภ้สี่ไม่พูด บ่าวก็มีแผนการในใจอยู่แล้ว ไม่ต้องพูดถึงว่าเลือกสาวใช้เมื่อครู่ นางทำให้ท่านลำบากใจไปเสียทุกทาง พูดถึงเมื่อเช้านี้ สิ่งที่นายหญิงใหญ่พูดถึงทั้งนอกและในคำพูด เรื่องเล็กเท่าเข็มในเรือนของเรา กระทั่งแม้แต่บ่าวเองยังไม่รู้ นายหญิงใหญ่กลับรู้อย่างกระจ่างแจ้ง ไม่ต้องสืบก็รู้ว่าต้องเป็นฝีมือพวกนางสองคนแน่นอน บ่าวไม่ชอบที่พวกนางถือดีว่าเคยอยู่ข้างกายนายหญิงใหญ่มาก่อน ไม่ว่าทำอะไรก็เหมือนไม่เห็นท่านเป็นนาย”

พูดๆ อยู่ฝูหรงพลันหยุดชะงัก แอบชำเลืองตามองสีหน้าของหลวนอวิ๋นชูแล้วเปลี่ยนเรื่อง

“จะอย่างไรก็เป็นคนของนายหญิงใหญ่ สะใภ้สี่ย่อมไม่สะดวกจะแข็งกร้าวกับพวกนางมากเกินไป”

“เรื่องนี้ข้ามีแผนการในใจอยู่แล้ว ไม่ว่าเรื่องอะไรเจ้าเพียงรอบคอบระแวดระวังให้มากก็พอ”

ขณะกำลังพูดอยู่นั้นก็ได้ยินเสียงหัวเราะดังขึ้น หลวนอวิ๋นชูเงยหน้ามองไป เห็นประตูเล็กอยู่ข้างหน้าไกลๆ เสียงหัวเราะดังมาจากด้านหลังของประตูแห่งนั้น

“ฮ่าๆ! ยากนักจะได้พบน้องเหวินฮั่น ยินดีที่ได้พบ แม่ทัพใหญ่จะยกทัพไปตีแคว้นชื่อ ข้าได้ยินว่าอัครเสนาบดีเหยากำลังยุ่งอยู่กับการจัดเตรียมเสบียงอาหารและหญ้า น้องเหวินฮั่นเป็นศิษย์เอกของอัครเสนาบดีเหยา เหตุใดไม่คอยปรนนิบัติรับใช้อยู่ข้างกาย ถึงกับมีเวลาว่างมาเที่ยวเล่นที่ทะเลสาบลั่วเยี่ยน”

ลู่เซวียน! เขามาที่จวนกั๋วกง

(ติดตามต่อได้ในฉบับรูปเล่มเดือน สิงหาคม 64)