ทดลองอ่าน หวนคืนอีกครา สู่ห้วงเวลาแสนงาม เล่ม 1 บทที่ 11-บทที่ 12

เมื่อออกมาข้างนอกแล้ว ฉือชั่นประจันหน้ากับคนสามคนที่เต็มไปด้วยรังสีอำมหิต เขาหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมากดแผลตรงหัวไหล่ไว้ หยักยิ้มพูดเอื่อยๆ “ท่านทั้งสามไม่จำเป็นต้องทำเยี่ยงนี้ รอท่านหมอเทวดาตรวจคนป่วยเสร็จแล้ว พวกท่านก็จัดการตามสบายได้เลย”

เขาพินิจดูคนทั้งสามก่อนพูดต่อ “ข้าเดาว่าท่านทั้งสามก็เชิญหมอเทวดาไปตรวจอาการเช่นกัน เห็นทีว่าคงไม่อยากให้มีปัญหาใหม่แทรกขึ้นมากระมัง พวกข้ามิได้ประสงค์สิ่งอื่น แค่บังเอิญพบท่านหมอเทวดาถึงเชิญเขามาตรวจคนป่วยคนหนึ่ง ตอนนี้ดูท่าทางท่านหมอเทวดาสนอกสนใจคนป่วยของพวกข้าอยู่มาก อีกอย่างหากพวกเราไปกวนใจเหล่าใต้เท้าของกององครักษ์จินหลินเข้าจะไม่ดีสักปานใด”

คำกล่าวนี้แฝงความหมายไว้สามประการ หนึ่งคือบอกให้รู้ว่าพวกเขารู้จักหมอเทวดาหลี่ อีกทั้งมีศักดิ์ฐานะไม่สามัญ หากสามคนนี้ลงมือสังหารก็จะเดือดร้อนไม่น้อย ประการที่สองคือชี้ให้เห็นว่าหมอเทวดาหลี่สนใจคนป่วยของพวกเขา ถ้าลงมือต่อแล้วยั่วโทสะของหมอเทวดา จะยิ่งเดือดร้อนมากขึ้น ประการที่สามคือมีคนของกององครักษ์จินหลินปรากฏตัวอยู่ละแวกใกล้ๆ นี้ หากโดนพวกเขาเพ่งเล็ง นั่นจะมิใช่แค่เดือดร้อนแล้ว

สรุปก็คือจะสื่อความหมายบอกอีกฝ่ายเรื่องหนึ่งว่า พบกันสุขี จากกันด้วยดี ไม่ว่าใครก็อย่าก่อปัญหาใหม่แทรกขึ้น

วาจาของฉือชั่นบังเกิดผลดังคาด สามคนนั้นสบตากันแล้วเก็บอาวุธเงียบๆ

องครักษ์จินหลินก็อยู่ในเมืองนี้ หากสังหารคนเหล่านี้จริงๆ แล้วถูกสุนัขบ้าพวกนั้นเพ่งเล็ง ดีไม่ดีอาจสร้างปัญหาให้ผู้เป็นนายได้ ภารกิจของพวกเขาคือพาหมอเทวดากลับเมืองหลวงอย่างราบรื่น อย่างอื่นล้วนประนีประนอมกันได้

เมื่อทั้งสองฝ่ายข้างนอกทำความเข้าใจบางอย่างได้ตรงกันแล้ว ต่างฝ่ายต่างรอคอยอย่างสงบนิ่ง

ขณะที่ข้างในห้องหลังหมอเทวดาดึงเข็มออก เฉียวเจาลืมตาขึ้นช้าๆ ในที่สุด

เมื่อใบหน้าคุ้นตาสะท้อนเข้าคลองจักษุ เด็กสาวซึ่งงุนงงไม่รู้วันรู้คืนไปชั่วขณะหลุดปากเรียกขานว่า “ท่าน…ท่านปู่หลี่?”

เชิงอรรถ

* สือซาน หมายถึงสิบสาม

* ขนมเปี๊ยะยัดไส้ตกลงมาจากฟ้า เป็นคำอุปมา หมายถึงมีสิ่งดีๆ เกิดขึ้นอย่างไม่คาดคิด

ติดตามตอนต่อไปวันที่ 16 มิ.ย. 65  เวลา 12.00 น