ทดลองอ่าน หวนคืนอีกครา สู่ห้วงเวลาแสนงาม บทที่ 425-บทที่ 426

พอคิดมาถึงตอนท้าย เฉียวเจากลับสงบจิตใจลงได้ นางนั่งกลับลงบนเก้าอี้อย่างแช่มช้า

“คุณหนูสาม?” เฉินกวงทำตาปริบๆ

คุณหนูหลีแสดงท่าทางนี้ไม่ค่อยถูกต้องนะ หรือว่ามิได้ห่วงใยท่านแม่ทัพของข้าจริงๆ

“จู่ๆ ข้าก็รู้สึกว่าไม่มีทางเกิดเรื่องขึ้นกับแม่ทัพเซ่าได้ ข้าง่วงแล้ว จะหลับตาพักสักหน่อย เจ้าเฝ้าอยู่หน้าประตูเถอะ”

นางพะวักพะวนจนเสียกระบวนไปเองจริงๆ เฉินกวงเป็นองครักษ์ประจำตัวเซ่าหมิงยวนยังมีแก่ใจพูดจาเหลวไหลกับนางได้ แสดงว่าไม่มีทางเกิดเรื่องขึ้นกับเขาแน่นอน

ใช่ เจ้าคนทึ่มผู้นั้นจะไม่เป็นอะไรไปอย่างแน่นอน

เฉียวเจาพิงพนักเก้าอี้ปิดตาไว้เบาๆ ภาพรอยยิ้มใสบริสุทธิ์อบอุ่นของคนผู้นั้นกลับวาบผ่านเข้ามาในห้วงความคิด

มือที่วางอยู่บนเท้าแขนเก้าอี้ของนางสั่นระริกคราหนึ่ง

เซ่าหมิงยวน…ท่านคงไม่ปล่อยให้ข้าตายต่อหน้าท่านอีกครั้งหนึ่งกระมัง

หากเป็นอย่างนั้น ถึงได้พบกันอีกในปรโลก ข้าก็จะไม่มองหน้าเจ้าคนทึ่มเช่นท่านอีกแล้ว

ดวงจันทร์เยี่ยมหน้าจากผืนเมฆลอยเคลื่อนไปทางทิศตะวันตกทีละน้อยตั้งแต่เมื่อไรก็สุดรู้

หมู่บ้านเล็กๆ กลางเขาที่สงบเงียบในกาลก่อนอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวโลหิต เสียงอาวุธเหล็กกระทบกันดังสนั่นขึ้นทุกที

สถานการณ์รบดำเนินไปอย่างรุนแรงขึ้นตามลำดับ

การต่อสู้แบ่งออกเป็นสองวงโดยมีเซ่าหมิงยวนกับเจียงอู่อยู่ตรงใจกลาง ตรงนอกวงมีศพกองสูงขึ้นเรื่อยๆ

เจ้าเมืองหลี่เลือดเข้าตาแล้ว “ฆ่าให้หมด! ฆ่าได้คนหนึ่งตกรางวัลสองร้อยตำลึงเงิน ทำให้กวนจวินโหวบาดเจ็บตกรางวัลห้าร้อยตำลึง ถ้าเอาชีวิตกวนจวินโหวได้ ตกรางวัลหมื่นตำลึงเงิน!”

อาภรณ์สีเขียวบนตัวเซ่าหมิงยวนเปียกโลหิตจนชุ่มโชก แต่สีหน้ายังเยือกเย็นดุจเดิม เขาได้ยินวาจานี้ก็พูดกลั้วเสียงหัวเราะก้องกังวาน “ไม่คิดว่าในใจใต้เท้าหลี่ ข้ามีราคาเพียงหมื่นตำลึงเงินเท่านั้น”

ใต้แสงจันทร์แม่ทัพหนุ่มยักคิ้วหัวเราะเบาๆ “ข้าตั้งเงินรางวัลหมื่นตำลึงเงิน มีใครอยากอุดปากใต้เท้าหลี่บ้าง เงินรางวัลก้อนนี้ไม่ว่าอยู่ฝ่ายใดล้วนมอบให้ทั้งสิ้น”

เมื่อเซ่าหมิงยวนกล่าวประโยคนี้จบ เจ้าเมืองหลี่สัมผัสได้ว่าบรรยากาศเงียบงันชอบกลๆ ไปอึดใจหนึ่ง ถึงขั้นรู้สึกได้ว่าเหล่าทหารที่อารักขาอยู่รอบกายหันมามองเขาด้วยสายตาลุกวาวในชั่วพริบตา

เขาเต้นผางๆ ด้วยความโกรธ พูดเสียงกราดเกรี้ยวขึ้นว่า “เจ้าพวกปัญญาทึบ! เรื่องเช่นนี้พวกเจ้าก็เชื่อด้วยหรือ ต่อให้กวนจวินโหวตั้งเงินรางวัลหมื่นตำลึงเงินจริงๆ ใครจะมีชีวิตอยู่ได้ใช้บ้าง”

โอกาสกำชัยในมือที่อุตส่าห์สร้างขึ้นเมื่อครู่นี้ถูกคำกล่าวที่เปรยขึ้นลอยๆ ของเซ่าหมิงยวนทำลายลง เป็นเหตุให้เจ้าเมืองหลี่หัวเสียยกใหญ่

ดวงตาของเจียงอู่ที่มองไปทางเซ่าหมิงยวนมีแววเลื่อมใสจุดวาบขึ้น สุดท้ายเขากล่าวโอดครวญขึ้น “ท่านโหว เห็นทีว่าวันนี้กององครักษ์จินหลินของข้าต้องถูกฝังพร้อมกับท่านเสียแล้ว”

พานพบคนเหล่านี้ เขาต้องโชคร้ายแปดชาติจริงๆ

เซ่าหมิงยวนยกมือชี้ “คำกล่าวนี้ของใต้เท้าเจียงผิดถนัด ท่านดูทางโน้นสิ”

มีคนไม่น้อยมองตามไปยังทิศทางที่เขาชี้นิ้วไป

เสียงฝีเท้าม้ากุบกับๆ ดังกระหึ่มเป็นระลอกค่อยๆ ดังใกล้เข้ามา

ยามนี้กองทหารสวมชุดเกราะก็ไหลบ่ามาจากทุกสารทิศจนมืดฟ้ามัวดิน ปลายคมธนูในมือทอประกายเย็นเยียบเล็งตรงไปที่พวกเจ้าเมืองหลี่

ติดตามตอนต่อไปวันที่ 14 ก.ย. 65  เวลา 12.00 น.