ทดลองอ่าน อี๋เหนียงห้าขององค์หญิง บทที่ 3-บทที่ 4

ป้าหลัวคือมารดาของหลัวฟั่งที่กลายเป็นผีพนันในเวลาต่อมา ชาติก่อนป้าหลัวเคยอยากให้นางตกล่องปล่องชิ้นกับบุตรชาย แต่สุดท้ายมีพระราชโองการลงมาเสียก่อน เลยต้องเลิกล้มความตั้งใจ หากเป็นชาติที่แล้ว จือจือคงคิดว่าแต่งกับหลัวฟั่งก็ไม่เห็นเป็นไร ทว่าตอนนี้นางไม่ยอมแต่งด้วยเด็ดขาด

ระหว่างแต่งตัว จือจือพิจารณาตู้เสื้อผ้าของตนอยู่สักพักก็วางเสื้อนวมสีน้ำเงินเข้มที่ตั้งใจจะสวมในตอนแรกลง หยิบชุดที่ในเวลาปกติไม่มีทางคิดจะใส่ขึ้นมาแทน ชุดนี้ตัดขึ้นในโอกาสที่นางอายุครบสิบห้า ท่านพ่อบอกร้านตัดเสื้อว่าให้ตัดชุดที่หญิงสาวผู้ดีในเมืองหลวงนิยมใส่กัน

ช่างตัดชุดแบบที่กำลังนิยมให้จริงๆ เสียตรงที่เป็นเสื้อคอลึก ตัดเย็บจากผ้าสีแดงสดขลิบริมดำ สาบเสื้อบริเวณอกแหวกออก มีเพียงผ้าแพรผืนบางปิดไว้ จือจือมีใบหน้างามเย้ายวนเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว สวมชุดนี้ยิ่งไม่เหมือนสตรีดีๆ เข้าไปใหญ่ ดูราวกับออกมาจากหอคณิกาอย่างไรอย่างนั้น

“เสี่ยวหยวน เจ้านี่ยิ่งโตยิ่งคมสัน หน้าเหมือนพี่สาวเจ้าเลยนะ” ป้าหลัวนั่งอยู่บนเก้าอี้ มีตะกร้าไข่ไก่ที่หิ้วมาด้วยวางอยู่ข้างเท้า นางเป็นสตรีร่างสูงใหญ่ ซ้ำยังทำงานใช้แรงอยู่เป็นนิตย์ เสียงจึงดังก้องกว่าคนทั่วไป “นี่พี่สาวเจ้ายังไม่ตื่นอีกหรือ”

“ตื่นแล้วล่ะขอรับ” หลินหยวนเอ่ยตอบอย่างสุภาพ ขณะหยิบขนมอบชิ้นหนึ่งขึ้นมากินพลางคิดกับตนเองว่าเหตุใดพี่สาวถึงยังไม่ออกมา

ป้าหลัวหัวเราะ “นั่นสินะ ถ้าป่านนี้ยังไม่ตื่นก็ออกจะสันหลังยาวเกินไปแล้ว พ่อเจ้าพะเน้าพะนอเอาใจพี่สาวเจ้าจนเคยตัว หาไม่ก่อนหน้านี้แค่ล้มป่วยนิดๆ หน่อยๆ จะเรื้อรังถึงสามเดือนหรือ” นางถอนหายใจเฮือก แล้วกวาดตามองไปรอบบ้าน “น่ากลัวว่าพ่อเจ้าคงเสียเงินเสียทองไปไม่น้อยเลยกระมัง”

“ท่านป้าหลัว”

ยามนี้เองเสียงหวานเสนาะหูดังขึ้นตรงหน้าประตู

“อ้าว จือจือมาแล้ว” ป้าหลัวลุกขึ้นเมื่อได้ยินเสียง แต่พอเห็นคนที่ยืนอยู่ตรงประตูก็ต้องชะงักไป และหน้าตึงอย่างไม่พอใจทันที

หากมองด้วยสายตาเป็นกลาง เสื้อผ้าชุดนี้ของจือจืองามมากจริงๆ ชายกระโปรงติดระบายแบบที่นิยมกันล่าสุด เวลาเดินดูแช่มช้อยน่ามอง ราวกับใบบัวกระเพื่อมบนผิวน้ำ ช่วงเอวติดแถบผ้าผืนกว้าง ขับเน้นเอวบางให้คอดกิ่วราวกับกิ่งหลิวที่แค่จับเบาๆ ก็โน้มลู่ลงมา คอเสื้อแหวกออก เผยผิวขาวผุดผาดราวกับหิมะ วันนี้จือจือยังตั้งใจประทินโฉมโดยแต้มชาดสีแดงเข้มบนกลีบปาก

สรุปก็คือในสายตาป้าหลัว นางแต่งตัวแบบที่สตรีปกติธรรมดาไม่ควรแต่ง

“ตายจริง จือจือ อากาศหนาวเย็นยังสวมชุดบางเช่นนี้ ไม่หนาวหรือไร” ป้าหลัวสีหน้าค่อนข้างบึ้งตึง