ทดลองอ่าน อี๋เหนียงห้าขององค์หญิง บทที่ 5-บทที่ 6

ท่าทางผีสาวสองตนที่แอบดูเซี่ยงชิงจวีอาบน้ำจะถูกใจห้องนางเข้าเสียแล้ว ถึงได้มานั่งคุยกันบนขอบเตียงนางทุกคืน

“คิกๆ วันนี้เจ้าหนุ่มนั่นแต่งกายหล่อเหลาเสียจริง”

“ก็นั่นน่ะสิ แต่ข้าชอบตอนที่ไม่ใส่อะไรเลยมากกว่า”

“คิกๆ ข้าก็เช่นกัน แต่จะว่าไป วันนี้พอกลับไปแล้ว เขาดูแปลกๆ อยู่นะ ราวกับตอนกลางวันเห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็นเข้า ไม่รู้ว่ามีสตรีบ้านใดเสนอตัวให้อีกแล้วหรือเปล่า โอ๊ย แม่นางน้อย เจ้าเบียดข้านะ เขยิบเข้าไปข้างในหน่อยสิ”

“…” จือจือกระเถิบเข้าไปข้างในเงียบๆ

“ไม่รู้เหมือนกัน นี่ แม่นางน้อย เจ้าปักถุงเหอเปาเสร็จหรือยัง”

“ใกล้แล้ว” จือจือตอบ แล้วรีบยกมือปิดปาก

“คิกๆ ข้าบอกแล้วอย่างไรล่ะว่านางได้ยิน”

“แม่นางน้อย ถ้าเจ้าชอบเจ้าหนุ่มนั่น ให้พวกเราสองคนช่วยไหมล่ะ”

นานทีเดียวกว่าเสียงถามอู้อี้จะดังออกมาจากใต้ผ้าห่ม “…ช่วยอย่างไร”

“ขอแค่เจ้ายอมให้พวกเราสิงร่างครู่เดียว รับประกันได้เลยว่าเจ้าหนุ่มนั่นจะรีบมาสู่ขอเจ้าทันที”

“ข้าขอปฏิเสธ” จือจือไม่โง่เสียหน่อย ถึงอย่างไรนางก็เคยเป็นวิญญาณล่องลอยมาก่อน วิญญาณล่องลอยที่มีจิตพยาบาทจะพยายามหาร่างสิงสู่ แต่เพื่อไม่ให้ผลบุญของตนถูกบั่นทอน เจ้าของร่างจะต้องยินยอมพร้อมใจเสียก่อน เพราะหากบั่นทอนผลบุญด้วยวิธีนี้ ชาติหน้าอาจต้องไปเกิดเป็นสัตว์เดรัจฉาน

“เจ้า! ได้ ชาตินี้อย่าได้หวังจะแต่งงานกับเจ้าหนุ่มนั่นเลย”

จือจือพลิกตัวหันหลังให้ นอนได้แล้วๆ อยู่ดีๆ อย่าไปคุยกับวิญญาณล่องลอยเลย