ทดลองอ่าน เก็บหัวใจไว้เพื่อรัก บทที่ 1

ภายในรถยุโรปคันงามมีกลิ่นหอมอ่อนๆ คล้ายกับตัวเจ้าของทำให้ชารีฟรู้สึกผ่อนคลายลงมาก ศีรษะที่ปกคลุมด้วยผมหยักศกอ่อนๆ สีน้ำตาลซบอยู่กับพนักพิงด้วยท่าทีเหนื่อยล้า ดวงตาที่พยายามมองไปยังถนนด้านหน้าคล้ายจะหลับมิหลับแหล่

“เหนื่อยมากหรือคะ” ฮะจิน่าถามขึ้นโดยที่ดวงหน้านั้นยังคงมองตรงไปด้านหน้า มือจับอยู่บนพวงมาลัยนิ่ง

“ไม่ได้นอนเต็มๆ ตามาสี่คืนแล้วครับ พอสะสางงานที่อเล็กซานเดรียเสร็จก็แล่นไปไคโร บินไปตรวจโรงแรมที่ลอนดอนแล้วก็ตรงดิ่งมานี่”

“แล้วทำไมไม่นอนในเครื่องบินล่ะคะ” คำถามนั้นคล้ายกับผู้ใหญ่กำลังดุเด็กตัวเล็กๆ สักคนมากกว่า แม้ว่าตัวผู้พูดเองจะอ่อนวัยกว่าผู้ฟังถึงห้าปี

“ผมต้องอ่านเอกสารทั้งหมดให้เสร็จก่อนประชุมกับคุณพ่อของคุณพรุ่งนี้นี่ครับ”

“งั้นคุณหลับไปก่อนก็ได้ค่ะ ปรับพนักพิงให้เอนลงอีกนิด พอถึงเมื่อไหร่ฉันจะปลุกคุณเอง”

เสียงหวานนั้นดูเหมือนจะโอนอ่อนลงกว่าเดิมเล็กน้อย ชารีฟจึงทำตามคำแนะนำโดยที่ไม่ได้โต้เถียงอะไร

“อีกนานไหมครับกว่าจะถึงโรงแรมของคุณ” ชายหนุ่มถามออกมาทั้งๆ ที่ตายังปิดสนิทอยู่อย่างนั้น

“รถไม่ติดอย่างนี้ไม่เกินยี่สิบนาทีก็ถึงค่ะ”

ชารีฟพึมพำอะไรบางอย่างในลำคอเป็นเชิงรับรู้ ไม่นานก็ผ่อนลมหายใจแผ่วเบาเป็นจังหวะ

เมื่อรถติดไฟแดงฮะจิน่าจึงหันมาพิจารณาผู้ร่วมทางของเธอ…ชายหนุ่มหลับไปอย่างง่ายดายเสียเหลือเกิน ดวงตากลมโตของหญิงสาวมองไรหนวดบางๆ ไล่จากเหนือริมฝีปากบางได้รูปไปจนถึงคางที่ออกเหลี่ยมเล็กน้อย ดวงตาสีน้ำตาลอมเขียวที่เธอมักจะเห็นมันเงียบขรึม ไม่บ่งบอกอารมณ์ และอ่านยากหนักหนาปิดสนิทอยู่ใต้เปลือกตาที่มีขนตายาวเป็นแพ ดวงหน้ากึ่งอาหรับกึ่งยุโรปนั้นแม้จะไม่คมเข้ม หากก็พูดได้เต็มปากว่าหล่อเหลาสะดุดตา

…ชารีฟไม่ได้เปลี่ยนไปจากที่เธอได้พบกับเขาที่ไคโรเมื่อครั้งก่อนเลย…