ทดลองอ่าน เรื่องราวของเรากับนาง บทนำ

เจ้าม้าไม่ได้ตกใจแต่อย่างใด มันก้มหน้าลง พ่นลมหายใจที่ร้อนผ่าวพลางถูไถใบหน้าของนางเบาๆ

“ช่วยข้าด้วย…”

เสียงนั้นช่างปลุกเร้าอารมณ์เสียจริง

“คุณชาย ช่วยข้าด้วย…”

คนบังคับรถม้ากระตุกสายบังเหียนสีแดงดึงหัวม้ากลับมา เจ้าม้ายกขาหน้าขึ้นทันที เตะหิมะบนพื้นจนกระเด็นเข้าปากและจมูกของนาง

เดิมทีนางก็หายใจหอบจนหัวใจและปอดแทบจะฉีกอยู่แล้ว เวลานี้จึงสำลักกว่าเดิมจนตัวงอ ไหล่ตก กระดูกปีกผีเสื้อตรงแผ่นหลังนูนขึ้นดันเสื้อตัวบาง ท่าทางทั้งดูเย้ายวนและเยียบเย็น งดงามอย่างเป็นธรรมชาติ

“คุณชาย ขอร้องท่านล่ะ…ช่วยข้าด้วย…”

คนบังคับรถม้าตกตะลึง รีบดึงสายตาตนเองกลับมาจากเรือนร่างของหญิงสาวแล้วมองไปทางด้านหลังนาง

บ้านเรือนริมทางเริ่มสว่างไสวด้วยแสงไฟ และเสียงเกล็ดปลาบนชุดเกราะกระทบกันบนหลังม้าก็ค่อยๆ ดังใกล้เข้ามา เจ้าม้าหน้ารถเริ่มกระสับกระส่าย คนบังคับรถม้ายกแขนขึ้นกระชับสายบังเหียนเพื่อควบคุมม้าให้อยู่นิ่งแล้วก้มหน้าตะโกนถาม

“ผู้ใดไล่ตามเจ้า!”

“ข้า…ข้าไม่รู้…” นางพูดพลางคลานไปข้างหน้าหลายก้าว ยื่นมือไปจับขาม้าเอาไว้ เงยหน้าขึ้นมองคนบังคับรถม้าอย่างน่าเวทนา “หากพวกเขาจับข้าได้ข้าคงไม่มีชีวิตรอดแล้ว ขอร้องท่านช่วยข้าด้วย…ข้า…ข้าวันหน้าจะตอบแทนท่านอย่างดี ปรนนิบัติท่าน…”

เจ้าม้าถอยหลังอีกหนึ่งก้าว ลากตัวของนางให้ขยับเคลื่อนมาข้างหน้า ทำให้ไหล่นางทรุดต่ำลงทันที สะโพกกระดกขึ้นโดยไม่รู้ตัว เสื้อบางสีขาวไหลเลื่อนจากแผ่นหลังลงมาถึงช่วงเอว…

ลมเย็นเยือกหอบเกล็ดหิมะสีขาวพัดใส่ผิวงามที่เนียนลื่นของหญิงสาว นางตาแดงก่ำ พูดเสียงสะอื้นสั่นเครือ “ได้โปรดช่วยข้า…ด้วย…”

“พานางขึ้นมา”

เสียงคนในรถม้ายังคงฟังไม่ออกว่ามีอารมณ์เช่นไร

คนบังคับรถม้าตกใจ กระชับสายบังเหียนในมือแน่นทันทีแล้วหันไปเอ่ยว่า “แต่วันนี้ท่าน…”

“หุบปาก!”

คำพูดดุดันสองคำที่ดังขึ้นฉับพลันฟังดูเย็นเยือกจนน่ากลัว

คนบังคับรถม้าไม่กล้าพูดอะไรอีก เก็บกระบี่กลับเข้าฝักแล้วพลิกตัวลงมา ใช้เพียงมือเดียวก็ยกตัวหญิงสาวขึ้นจากพื้นได้แล้ว

ภายในรถม้ามืดมาก นอกจากเค้าโครงของชายผู้หนึ่งแล้วก็ไม่เห็นอะไรอีกเลย แต่นางได้กลิ่นคาวเลือดที่รุนแรงทะลวงผ่านจมูกเข้าลำคอไปถึงกระเพาะ ทำให้นางแทบจะอาเจียนออกมา

“อยากมีชีวิตรอดหรือ”

เสียงดังมาจากความมืดสลัว

“ใช่…”

“เช่นนั้นก็อย่าส่งเสียง”

ยังไม่ทันสิ้นเสียงพูด มือข้างหนึ่งก็จับเข้าที่เอวแล้วยกหญิงสาวที่มีเนื้อหนังน้อยจนน่าเวทนาขึ้นมาอย่างไร้ความสงสาร ก่อนจะกดตัวนางลงบนขา ร่างกายของหญิงสาวร้อนขึ้น ปากเสียการควบคุม ส่งเสียงครางตกใจในลำคอราวกับสัตว์ที่บาดเจ็บ